Divine Intervention In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Tumingin din ako sa katabi kong madre at nakatulala din ito sa akin. They are so freakin' weird! "Dear Lord, sana po ay makaalis na ako-" tumingin ako sa kanila at pumikit ulit. "Sana po ay mas marami pang pagkain ang ihanda mo sa amin. At i-bless mo pa po kami. Thank you po. In the name of the Father, Son, Holy Spirit. Amen." "Ang husay! Ano pong lenggwahe iyon, ate Hermina?"

Dinilaan niya ang kanyang pangibabang labi bago nagsalita. "You're hired!" Oh my god! Oh my god! May trabaho na ako. "But not as janitress. I want you to be my P.A." Hah? "As in personal alalay po? Bodygurad mo ganon?" Thank you lord talaga! Makakapag-ipon na ako. "Hm. . kind of? Personal assitant." ________ "Sir. . talaga? As in?" Sabi ko. Hindi pa rin makapaniwala sa im hired na daw.

“Mukhang masaya ang prinsesa natin ngayon. Ano ‘yan, hangover sa kilig?” Napailing si Divine at umupo sa tabi nito. “Ano na naman pinagsasabi mo?” “Kita mo ‘yang ngiti mo? Jusko, Divine, parang may sariling buhay! Aaminin mo na ba o magpapakipot ka pa?” Napabuntong-hininga si Divine, pero hindi nawala ang ngiti niya. “Wala akong inaamin kasi wala namang aaminin.”

Makaraan ang ilang segundo ay nagsalita na ang nasa kabilang linya na agad na nakapagpakabog ng aking dibdib. “Midget, it’s Byeongyun.” “Hesusmaryosep!” mabilis kong reaksyon. King ina, ano na namang problema ng dibdib ko? “Jesus, Maria, and Jose?” natatawang sabi niya. Nag-isang linya naman ang aking mga mata at bibig at saka namewang. “Hoy! Ang kapal ng mukha mong tawagan ako, ha? Saan mo nalaman ang number ko? Saan?”

Sabay naman kaming naglakad papasok sa school ground field na kung saan ay gaganapin ang soccer game. I smiled as I thought I am so blessed. I am so blessed kasi binigyan ako ng Diyos ng isang best friend na maaasahan palagi. God gave me Sorschia Valle, at ang sarap lang talagang isipin na sa halip ng lahat, uunahin ka talaga ng best friend mo.

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

dagdag ko. “Please, I'm begging. Kung pwede ba umalis na lang kayo? Umalis na kayo, p-please..” pagsusumamo ko. Hindi ko alam kung ano pang mangyayari kapag tumagal pa sila dito. Marahas ko muling pinunasan ang luha ko bago tinalikuran siya.

Parang sira ulong santa clause. "Every year ay ginaganap natin ang class hunting na siyang hahasa sa abilidad ninyong lahat. Mapabampira man, asong lobo, o 'di kaya ay mangkukulam isama narin natin ang taga ibang mundo na bigla-bigla nalang dumating sa mundo natin dahil lumayas." "Sira-ulo talaga." Rinig kong bulong ni Virgo. Nang tignan ko si Madrigal ay nakangisi itong nakatingin sa gawi ko.

Isa-isa ngang nag pakilala ang mga kaharap ko, hanggang sa may isang naglahad sa'kin ng kamay. "Hi! I'm Peter Monteverde nice to meet you Margaux." he introduced himself with confidence. "Nice to meet you too, Peter." I replied, hindi ko rin napigilang mapasinghap dahil sa higpit ng hawak niya sa aking kamay.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.