Novel & Cerita Divine Intervention In Tagalog

Baka akalain pang pinag-uusapan namin sila. Isa pa, bakit pa iimbitahan ang mga Sy? Bukod kina Joan at Joshua, at pati na rin siguro si Kiel, wala na akong ibang kilala. Nakakahiya kung buong angkan ang iimbitahan tapos hindi naman nila kilala ang celebrant. "How about us? Anong meron?" Mas nagulat ako nang biglang may lumapit sa'min na lalaki.

Hihilain ko sana papalayo ng bigla niya dinilaan ang perlas ko at sinipsip. Halos mawalan ako ng hininga sa sarap na pinapalasap nito sa akin. "F*cking sh*it. Oh jelly heavenly.... Ahhhhhhh.... ohhh. Ang s-sarap!! F*ck!" Mababaliw ako ng wala sa oras dahil sa sarap na nararamdaman ko. Mapapatanong nalang talaga ako sa aking sarili kung deserve ko ba ang ganitong sarap. Nakakabaliw!! It makes me addicted to this thing. F*ck!!

'' Nabuhayan siya ng loob nang huminto si Noel at lumingon. "Walking on this beautiful path alone is lonely. Maganda pa rin talaga na may kasama." Inilahad ulit nito ang kamay kahit na medyo may distansiya na sa dalaga. "Care to accompany me in this lifetime? Ipinapangako ko, hindi ka masasaktan. I will make sure that you will be living a life next to heaven."

Sinusundan ng mga mata ng istatwa ang bawat galaw ng pari. "Katawan ni Kristo, iligtas mo kami; Dugo ni Kristo, tulungan mo kami; Kordero ng Diyos, palakasin mo kami; mga sugat ni Kristo, pagalingin mo kami; pag-ibig ng Diyos Ama, sa masama ay ilayo mo kami. Bugtong na Anak, pakinggan mo kami. Ama naming pinakamakapangyarihan sa lahat, utusan mo ang diablong ito na lumayas sa iyong tahanan at huwag nang bumalik pa magpakailanman!" itinaas ni Father Mer ang hawak na krusipiho paharap sa istatwa at winisikan niya muli ito ng agua bendita.

Tinanggap ko ito at pumunta sa gitna ng makeshift stage. “Okay. Let’s bow down our heads. Sa pangalan ng Ama, at ng Anak, at ng Banal na Espiritu. Lord, salamat sa pagkain na ibinigay niyo sa amin ngayon. Please help us always to remember the needs of others who don't have as much as us. Patawarin mo po kami ng Panginoon sa lahat ng aming mga kasalanan. Kami ay nagdarasal at nagpapasalamat sa pamamagitan ni Jesus cristo na aming Panginoon. Amen.” I opened my eyes. I was overwhelmed with this emotion that I can't put into words. Nakakahawa ang mga ngiti ng mga bata.

Hala. Anong nangyari roon? Napakadramatic naman ng grand exit niya. Akalain mo 'yon, lahat ng taong narito tumahimik na animo'y may dumaang anghel. Well, anghel naman talaga siya. He gave me a second chance. Kung hindi niya 'ko binigyan ng ikalawang pagkakataon ay hindi ako makakapasok sa grupo.

Talagang nagtago kami. At nang maalala ko na naman ang malaki niyang oten, napapikit na lang ako ng mariin. Tandang-tanda ko pa kung paano niya ako kinakady0t ng sagad-sagad. Ang sarap sa pakiramdam no'n. “Ano? Wala ka na ba talagang balak sabihin kay Azrael na may anak kayo? Hindi mo habang buhay maitatago ang anak mo mula sa kanya.”

Aliw na aliw akong panuorin ang mga isda ng biglang nagsisisigaw si Aira. “Oh my God, Oh my God! May pating!” malakas niyang sigaw. Siya ang nasa unahan at nagmamadali siyang lumangoy pabalik ng may nakikita kaming humahabol sa kaniya na para ngang pating. “May pating ba dito?” nagtataka ko ring tanong dahil kung pating nga ang nasa unahan at palapit kay Aira kailangan na naming umahon!

"You fill my heart with stuff, wonderful stuff that when I think about them, I can't help but smile. You made me believe that no lifetime is too long and no forever is too short if I am going to spend it with you. There will be hard times and struggles. But I've no doubt we will navigate through those rough times and will surface beyond them successfully. You're always be my shooting star, Virgou Ayala. Thank you for choosing to fall. I love you and I will always do until I turned into dust." Natapos ang seremonya ng pag-iisang dibdib nila na nakalutang siya sa sobrang kaligayahan. Sa gitna ng kaliwa't kanang pagbati mula sa kanilang pamilya at mga kaibigan, ang tanging nasa utak niya at pau

"Ikaw na lang Brett!" Medyo nagulat at kinabahan ako ng marinig kong tinawag niya ako. Gosh! I know I'm good at this, pero may mga moment kasi na nabubulol ako. Nagsmile na lang ako kay mayor at pumunta sa harapan. Nilakasan ko na lang ang aking loob. "Let us pray. In the name of the Father, the Son, and the Holy Spirit. Amen."Sabay-sabay kaming lahat.