Do You Love Me の小説・ストーリー

utal na tanong ko kahit madami ng dugo sa mukha ko. "I didn't love you. At the first place, all of this is planned. Isa ka ring tanga! Magpapakalat ka nga ng video iyong tracked agad ang device na ginamit mo! Ang bobo mo!" sabay kutos sa ulo ko kaya mas lalo akong nahilo.

Agad na kinuha niya ang kumot at itinakip sa kahubdan niya. Hindi ito umiimik habang nagbibihis. Napatingin siya sa tiningnan nito kanina. Nanlaki ang mga mata niya nang may makitang papel na nakadikit sa ulunan ng kama niya na may nakasulat sa malalaking letra. I LOVE YOU, NICK! PLEASE LOVE ME TOO! Naguguluhang napatitig siya sa papel. Alam niyang hindi niya sulat kamay iyon.

“I want you to come with me back to the Tower of Doom. Then, stay there and… let’s build a happy family together.” My brain stalled, unable to process her words. “Huh?” I whispered, bewildered. Before I could respond, she added, “If you really don’t want my first plan, then I want you to dedicate your life to me as… my partner, and join me in my kingdom atop the tower.”

Imbis na maki-flow kami sa ka-childish-an ni Nicolai, inakbayan ko na lang si Clems at si Clems naman ay nakaalalay sa baywang ko. “Anong gusto mo my love?” tanong ko. “Hmm, 'yong favorite natin,” “Spaghetti!” Sigaw namin at itinaas ang dalawang kamay namin. “Hoy! Sabi ko libre ko!” habol ni Nicolai sa amin.

In fact, ipinaalam ko lang naman dito na buntis ako. Kapal din naman ng mukha nito 'no? "I don't do love," nakangiwing sambit ko habang naalala ang mukha nito habang sinasabi iyon sa akin, "Putang I. . .pinipilit mo akong magpanggap na jowa mo para sa lola mo as if naman kailangan kita? Bad trip ka. . ."

pagtatanong niya. “I love it. ” I really do. Unexpected surprise even its quite simple. “And, I love you. ”

"I love you. Chel, mahal...mahal na mahal kita. Kayong dalawa ni baby Destiny." Tuluyan na talagang lumubog ang nangungulilang puso niya.

Madiin nitong turan. "Ako at ako lang ang pupwedeng maging asawa nya." Narinig ito ni Alleah kung kaya't nagsalita na rin sya. "Bakit? Pumayag ba ako? Hindi nga kita mahal." "Don't you trust me? I told you, I'll make you fall in love with me, Alleah." Damian said while frowning. "What seems to be the problem here?" Saad ng kung sino. Parang naestatwa si Samara sa kanyang kinalalagyan nang marinig nya ang boses ng taong nagsalita.

Pagdating ko doon ay kumuha ako ng papel at saka ballpen at saka nag sulat. Mommy I love you, I really really love you all lalo kana, I know na nahihirapan kayo sa akin dahil nga malas ako, na malas dahil nagkaroon pa kayo ng ika limang anak na babae. Pero tao pa din po ako, anak niyo pa din po ako mommy, ang sakit sakit na po di kona po talaga kaya ang pinaparamdam at pinapakita niya sa akin. Simula pagka bata ko ay wala na po kayong ginawa kundi ang pagalitan, pagmalupitan at pagbawalan ako sa lahat ng nais kong gawin. Tapos ngayon balak mopa po akong ipakasal sa taong di ko naman kilala at higit sa lahat ay di ko mahal. Mommy kahit kaditing po ba ay minahal ninyo ako?, na kahit papaano po

Hindi ito naka-lock kaya tinuloy ko na ang pagbukas. Agad na sumalubong sa ‘kin ang tunog ng piano at ang isang malamig na boses na kumakanta. ♪“Ain't it funny how love hits when you least expect it to? Any time, any place, it can come out of the blue.” ♪