Does Facebook Notify When You Screenshot A Story の小説・ストーリー

Compton. Ngunit sa kamay niya, nanginginig ang cellphone. Isang notification. Dalawa. Sampu. Isang daan. Hindi niya kailangang buksan ang mga mensahe upang malaman kung ano iyon. Dahil ilang minuto bago iyon, nakita na niya ang balita. May litrato siya roon. Kasama si Dylan Fernandez. Hindi yakap. Hindi halik.

Humiga ako sa kama ko at kinuha ang phone ko para macheck ang social media ko. May nag notify rin naman sa akin @Rye_vann mentioned you in his post. Agad ko naman yung clinick at chineck yung post niya. Yung picture pala namin na sinuyo niya sa isang lalaki kanina  @Rye_vann: Well spent day with @eyonyon Napa ngiti na lang ako at nilike yung post niya. Nagbasa na lang rin ako sa comments niya

"Anong mayroon? Masama ba?" "I don't know. Just check it," he stated and ended the call. I let out a harsh breath before opening my facebook app. I threaded a hand through my hair while scrolling through my notifications. I mean, it's pretty normal because I'm famous in Erres but almost all of my notifications now were full of students from my current school. Umupo ako sa nakita kong bench bago muling nagscroll. I immediately check my profile. My eyes widened when I saw a video clip that was tagged to me by a fake account. I gulped before playing the video clip.

When I spotted the best part, I captured it in a snap. Without a second thought, in the middle of these cramming kids who had not enough milk when they're still infants, I sent the screenshot in the comment section. Hindi ko kinailanga'ng kumurap bago ako nakatanggap ng notification. Hindi ko na 'yon binuksan. I uninstalled my f******k application and threw my phone on the bed. Habang pababa ako ng staircase, isa sa mga paborito kong klase ng ngiti ang sumilay sa aking labi. That conversation—oh man—would definitely put Trina in shame.

Tapos iniwan niya ako sandali para magluto ng pagkain. Naiwan akong mag-isa sa kwarto. Tahimik. Walang ingay ng sasakyan, walang yabag ng tao. Wala ring boses niyang tumatawag sa pangalan ko. At biglang nag-on ang signal ng phone ko. NAG-VIBRATE. Halos mapatalon ako. Tumingin ako agad sa screen. Pero hindi pangalan ni Shane. Message lang mula sa bank app. Notification.

Marami siyang koneksyon lalo na sa international influencer “Kung mabuti kasing ganda ka ni Iya, isa pa baka walang kumuha sa iyo,” natawang dagdag niya pa Hindi ko na sila pinansin pa at chineck muli ang ShareMe account ko The notifications arrived one after the other, as expected. Fortunately, I was able to turn it off. When the food arrived unexpectedly, I was the first to post. Before I went back to bed and picked up my phone, I stood up and looked at what they had ordered. My photo received hundred thousands likes in less than a minute

sinabunutan niya ako at nginudngod sa bulletin board. Pagkabitiw niya sa akin ay umatras ako para tingnan ang nakapaskil sa board and I was shock when I saw our photos. Sunud-sunod ang tunog sa phone ko. Nang makita ko, tadtad ng messages and notifications ang social media ko.

Pagkasabi niya noon, napatingin siya sa phone. Sandali lang. Bigla siyang napamura sa isip. “Wait—” Natigilan siya. Nabitawan niya ang phone. “Ah!” Sinubukan niyang saluhin pero huli na. Click. May na-screenshot siyang conversation. At mas malala pa roon… Napasend niya. “NO—” Agad niyang binuksan ang Messenger. Kinabahan siya. Marian: “Delete! Delete!”

Nang chineck ko ang phone ko ay napuno iyon ng notification na nag-la-like ng pictures sa album ko si Rafael. What the fuck? Hindi ko na natingnan pa kung anu-anong pictures ang ni-like niya dahil nakatanggap ako agad ng message sa kaniya. I opened it. He sent me a screenshot of one of the uploaded pictures of Kola. Naka-tag kasi ako kaya nakita niya. Rafael Valiente: Bakit hindi mo sabihin sa kaibigan mo na burahin na lang ang litratong ito?

May iilan ding nag message sa akin na mga hindi ko kilala. Nagpicture ako nang nakasimangot at nilagyan ng caption na 'bored'. Tinignan ko ang contacts ko at nakitang may one notification ako doon. Nanlaki ang mga mata ko nang ma realize na hindi ko kay Saphira na send ang pictures ko! Kinuha ko ang unan sa tabi ko at nag titi-tili doon sa kahihiyan. Oh my! Shit! Nakakahiya naman!