Don't Judge Quotes นิยาย & เรื่องราว

Never! ~CJ

“Pwede ba kayo magbigay sa amin ng legal insight para sa posibleng kaso na naghihintay laban sa mga Stuart?” “Hindi ko ito magagawa,” Ang sagot ni Quinn, malamig pa rin. “Wala ako sa posisyon para magbigay ng kahit anong comment tungkol sa maaaring harapin ng mga Stuart dahil sa verdict ng mga judge.” Sumagot siya ng mabilis at nawalan ng interes ang mga journalist dahil dito. Habang sinagot ni Quinn ang mga katanungan, tumanggi lang siya na ibigay ang sagot na gusto nila.

sagot ko at sabay kumamot sa batok ko, “Kasi ano, kilala ka nang maraming tao, what if i-judge ka din nila?” “Edi iju-judge ko rin sila? Charot sila,” “Ha?” hindi ko sure kung tama ang narinig ko, pero nang marealized ko ang sinabi niya ay napabulanghit ako nang tawa, litong lito naman siya sa buhay niya na akala mo, lost talaga, charot. “Why the fuck are you laughing?!” “Huh? t-teka, di ako makahi-hinga!” putol putol na sabi ko habang halos bumaliktad na ang esophagus ko kakatawa.

Sobrang hirap salungatin ng mga sinabi nito. Napahugot na laman siya ng malalalim na hininga at tumingin sa kanyang anak. “Don’t you wanna judge me?” Mapakla siyang natawa. “I heard the side of your story and I don’t have any rights to judge.” Napatingin siya rito nang hawakan nito ang kanyang kama. “When things go rough, you can always call me. You can always run into me. As long as I’m alive.”

There was a certain spark in his eyes that urged her to continue speaking even if he’s not adding anything to the conversation. “It’s fascinating. At the same time, it teaches you not to judge someone on a face value. Kasi tayo nga — siguro ikaw rin — ayaw nating jina-judge tayo agad nang walang basehan. E ’di dapat lang na hindi natin ‘yon gawin sa iba, kung ayaw nating mangyari sa ‘tin, ‘di ba? Ang unfair lang kung magiging judgerist tayo agad.” Suddenly, his face hardened. Dumilim ang mukha nito. Hanla, did she hit a nerve?

Dont Forget To Vote & Comment

Aniya tsaka lumiyad upang ilapit ang mukha niya sa mukha ko matapos kong mapasandal sa puno "Don't judge someone without knowing everything. Mukha naman na pinalaki ka ng maayos kaya naman dapat alam mo iyan hindi ba? Isa pa, don't meddle in other business as if your opinion was needed. And I want you to remember this too, Don't acted like we are close. Hindi porque gusto ka ng kapatid ko ay pwede mo na akong kausapin at kumprontahin kahit kailan mo gusto." Inilayo niya ang mukha tsaka niya ako matalim na tiningnan

Totoo naman talaga ang kasabihan na, don’t judge the book by its cover. Sabagay hindi maiwasan na husgahan mo ang isang tao sa panlabas na anyo. Dahil iyon din naman ang nakikita mo, hindi ang buong istorya nito. Kaya bago mo husgahan ang isang tao, make sure na alam mo ang kuwento nila sa buhay. “Huwag kang magpapatalo sa babaeng iyon, Aurora. Kaya mong labanan iyon. Huwag kang mag-alala. Kakampi mo ako, mas pipiliin kita kaysa kay Dervon.”

I couldn't tell it to strangers. "Sabi nila mas maganda mag vent out sa strangers kasi they won't judge. Try mo lang magvent out sa akin para gumaan iyang nararamdaman mo..." Humarap siya sa akin at ngumiti. Tinaas niya ang kaniyang kaliwang kamay. "Promise I won't judge and tell it to anyone."

"You can't judge someone just by their looks." "Hindi ako nag-ju-judge dahil sa itsura niya, Shivani," Kuya Alas countered. "I'm concerned dahil hindi mo siya kilala. At kung ano mang estado ng pag-iisip mo kagabi, hindi iyon ligtas."