Emily Hazbin Hotel Novelas e Histórias

I'm not expecting this. "Hello, Chris papunta ako sa probinsya now , we need to talk" Sabi ni Emily sa kabilangan linya. "Emily magkita tayu sa cafe, malapit sa Havenwood hotel jus wait me there pupuntahan kita" sabay baba ng cellphone ko ayuko rin na pupunta Siya dito sa bahay ko dahil andito si Keira baka ano isipin niyang masama at alam kung nakita niya si Emily sa hotel nung kasal namin.

Kailangan kong magmukhang buo. I need to look good. Alam kong pupunta si Emily sa birthday party ni Mr. Taylor. Hindi ko alam kung dahil sa pamilya niya o dahil sa obligasyon, pero sigurado akong nandoon siya bilang bagong CEO ng Hills Pharma. At kung magkikita man kami, gusto kong makita niya na desidido akong ibalik siya sa piling ko. Naglakad ako palabas ng silid, ngunit bago tuluyang lumabas ay hindi ko naiwasang tumigil sandali.

Tumango lamang siya. Natapos ng maayos ang conference para sa mga bagong hotel owners. Ginawa ni Maddie ito upang makilala si Emaline. Hindi naman siya nabigo dahil lumapit ito sa kanya. Iniba niya ang makeup at hairstyle ng araw na ‘yon. Nagsuot din siya ng eyeglasses. Ayaw niyang matandaan siya nito sa party ng una niyang makita si Derrick. “Hello. I’m Emaline. Nakita din kita sa personal Ellaine Maddison Valencia. Napakaganda mo pala.”

Emily is really good with changing expression in less than two seconds, she's a psychologist after all. "Nothing, we just love cooking in your kitchen. Kompleto kasi gamit mo dito sa kitchen mo and also, we want to eat breakfast together, yung tayong apat." deretsong pagpapaliwanag ni Emily sakanya habang ang mga mata ay nasa niluluto nito. Matilda is the chef in her circle of friends but when her friends is in her house, they're in charge of cooking. "Are you sure? No other reason?" Paninigurado n'ya pa dito.

Masusi siyang sinuri ng detective, “Bakit ka patuloy na nagsisinungaling? Alam mo namang nakumpirma na namin na si Hubert ay nagtatrabaho rin sa Red House, at umamin na siyang ikaw ang nag-utos sa kanya na humanap ng pwedeng kumidnap kay Ms. Emerald. Itatanggi mo pa ba 'yun?” Nagngitngit si Emerose at tinitigan ng masama ang detektib, na ngayon ay nagmamalaki pang ngumingiti sa kanya. “Trabahador nga siya roon, pero hindi ibig sabihin na kasama ako sa pagdukot na nadawit siya. Isa akong entertainer at nananatili sa mga VIP rooms. Hindi kami pinapayagang makihalubilo sa ibang empleyado, lalo na sa mga lalaki. Sigurado akong alam mo rin 'yan. At ang pagkakaroon ng kaswal na pag-uusap sa labas

masayang bati ni mama sa mga ito and when they enter the house, Emily is shock as hell. what are they doing here?

Ang Rose na ito ay siyempre ang bagong artistang inirekomenda ni Vanessa! Nang makita niyang walang nakatingin, agad na kinuha ni Hunch ang key card ng kuwarto at mariing kinurot ang kanyang dibdib. Emperor Hotel, Room 404. May bahagyang marka ng lipstick sa key card. "Ikaw na munting malandi, kailangan mong maturuan ng leksyon!"

“That’s because you were so busy trying to finish college with flying colors.” Napabuntong-hininga na lamang si Hazel. Kung tutuusin ay iyon na ang pinakamahabang pahinga niya sa loob ng ilang linggo. Kung wala siya ngayon sa hospital, malamang ay subsob ang mukha niya sa libro. She needs to graduate with latin honors, maybe that way, magiging proud sa kanya ang daddy niya. “Anyway, so ano ‘yon? Umalis lang si guy? Napakamasokista naman niya. Kung ako iyon hindi ko na kakayaning umattend sa wedding ng taong sa akin dapat,” malungkot na sabi ni Emma.

nagpa-panic na saad nito habang tumitingin-tingin sa labas ng bahay. Kumunto ang noo ni Hazel. “Ano bang pinagsasabi mo? Tapos na ang laban. Iyong Emil ay nasa kustodyo na ng mga pulis pati na rin ang mga alagad nito kaya huwag kang mabahala,” pag-comfort ni Hazel sa dalaga. Nakakaawa ang hitsura nito dahil hindi lang pisikal kung ‘di emotional ang nararamdamang sakit. Kitang-kita niya iyon sa mata ni Tiara. Umiling si Tiara at nagsimulang tumulo ang luha niya sa mga mata. “H-hindi, Hazel. Si Emil lang ang nakakulong ngayon, pero ang right hand man niya ay papunta na rito!”

“Miss, hindi po kasi namin alam kung anong gusto niyong kainin kaya binigyan namin kayo ng maraming pagpipilian. Hindi niyo kailangan isipin ang mga matitira dahil itatapon na lang ang mga iyan --” “Bakit niyo itatapon? Hindi ba kayo nanghihinayang sa pera? Saka mukha namang masasarap ang mga ito. Bakit hindi niyo na lang kainin?” Tila isang manager sa isang hotel si Emily dahil naka-plaster lamang ang ngiti sa mga labi nito kahit nangungulit siya na para bang isang bata. “Miss, hindi po pwedeng kainin ng mga kasambahay ang mga pagkain na nakahain sa inyo. Isa pa iyon sa mga nakaugalian na, kahit sa ancestral house niyo, ganoon din po ang patakaran ni Sir Peterson.”