Empty Space Furniture の小説・ストーリー

​Ngunit walang tao sa lounge. ​Malinis ang sofa, walang kahit isang unan ang nagbago ng posisyon. Ang mga dokumentong kailangan niyang pirmahan na iniwan nito kanina ay maayos, diretso, at perpektong nakapatong sa ibabaw ng kaniyang mahogany desk. Umalis na ito.

May mga pandekorasyong bagay sa mga mesa, kabilang ang mga aklat at isang kristal na lalagyan, na lalo pang nagpapaganda sa kabuuang anyo ng espasyo. Ang isang may katamtamang opisina na may distansya sa lamesa n'ya ay may blind curtains. Kakulay at kahugis nang sa kanya. Sapat upang maramdaman mo ang komportableng pananatili sa cozy na lugar.

Sa gilid, katapat lamang ng bintana, ay ang study table, drawer, at maliit na bookshelves. Ang isang dingding ay napapalamutian ng dalawang mamahaling gitara. Ang isa ay kulay puti at ang isa ay itim. Medyo mataas ang kinalalagyan kaya mukhang mga palamuti lamang. Malaki pa ang espasyo. Kahit siguro sampung tao pa ang matulog sa carpeted floor ng kuwarto ay kasya pa rin at hindi magsisiksikan.

Pero ramdam agad ang kontrol. “On time,” sabi niya. “Expected,” sagot ko. Bahagya siyang ngumiti. “Good.” Lumapit ako. Napatingin ako sa paligid. Malawak ang floor. Pero wala pang laman. Walang mesa. Walang equipment. Blank slate. “Welcome to your new workspace,” sabi niya. “Hideout,” dugtong ko. Tumango siya. “Mas accurate.” “Secure?” tanong ko.

Walang kahit ni dahon ang pwedeng magbigay kulay roon. He had a high ceiling and a plain chandelier was hanging there. Walang mga picture frame o kahit anong design. Literal na L-couch at tv lang ang nasa sala. Tanaw niya rin ang kusina mula roon. Na mukhang dining table, ref at counter top lang din ang naroon. Napapakunot rin ang noo niya sa nagkalat na damit sa isang sulok. “Kahit kailan talaga napakaburara.” bulong niya.

Sa sobrang bigat ng nararamdaman ko ay kahit pagbuka ng bibig ay hindi ko na magawa. My heart bleeds so as every part of me are affected.. _____________ "Don't worry Klare.This place is safe" Inilapag niya ang gamit namin sa gilid.. Isang maliit na sala ngunit malinis. Sapat lang ang espasyo. Merong apat na upuan at mababang mesa sa gitna.meron ring shelfs na gawa sa kahoy at doon nakalagay ang iilang stuff toys at tv. Parang kagaya lang ng bahay nina Shy sa probinsiya,ang pinagkaiba lang ay halos lahat ng dingding ay gawa sa kahoy. Ang bubong ay gawa sa nipa.

Napailing na lang ako at lumapit sa round sofa and then put all the things on the table in the middle. "It was really nice to know that it was you! And yes, nice meeting you again, Mr. Maximo.." I greeted back. The room was spacious. This is the first time I got into this kind of room and it was really.. cold. There are vases in each corner and the light was not that dim but not that blinding as well. It was light blue. There are some paintings as well that were hung on the wall, a shelf that was full of books and a comfort room.

I didn't greet her back and went directly on my office. For that day, I called for an urgent meeting with the board members for our upcoming project with a real estate company. Kami kasi ang kinuha nila para sa mga furnitures ng itatayong condominiums. And that's the good news. Malaki ang perang ipapasok nito sa kompanya kaya mukhang kailangan naming maghire pa ng mga furniture designers dahil kailangan ng iba't ibang designs. "Congrats to us!" Architect Ramirez smiled to his team. Masaya sila dahil sa upcoming project. I was left with them in the conference room. Nag-aayos ako ng mga gamit habang sila'y nag-uusap.

May isang malambot na leather couch sa isang sulok, at may maliit na bilog na mesa na may dalawang silya. Gusto ko rin ng ganito, feel ko kahit dito ako tumira sa office niya ng ilang taon ay hinding-hindi magsasawa sa sobrang elegante at minimalist na design. Nakaupo siya sa kanyang swivel chair, nakatalikod sa akin habang nakatingin sa labas.

Sa gilid ay makikita ang mga modernong furniture at malalaking painting na nagpapaganda sa ambiance. Kahit simple ang itsura sa labas, sa loob ay halatang mamahalin ang bawat gamit. Mula sa malaking flat screen TV, mamahaling sound system, hanggang sa malalaking vase at dekorasyon na nagbibigay buhay sa lugar. Diretso ang tingin papunta sa kusina na bukas ang disenyo, kumpleto sa kagamitan at stainless steel appliances na mukhang bago pa at hindi pa gamit.