Empty Space Furniture 소설 & 이야기

We never had a chance to peep on him. Nag-uumapaw sa kintab ang tiles at wala kang makikitang kalat sa paligid. Fully organized kumbaga. Although, medyo boring tignan dahil kulang sa design. At least walang kalat! We have an easy job to find what we're looking for. Sinimulan naming busisiin ang cabinet, furniture at lahat ng puwedeng pagtaguan niya ng mga importanteng bagay. We haven't found any valuable information maliban sa mga gamit nito.

Dikit dikit ang mga bahay at iisa ang istilo ng pagkakagawa, sa isang subdivision yata siya dinala ng binata. The furnitures look ordinary because of it's colors that blend naturally in the place. Katulad ng love seat nito, hindi mo mapapansin na imported kung hindi ka mahilig tumingin sa mga fashion magazine. Katabi ng two seater love seat ang isang black L-shaped couch na mukang kabibili lang. Sa tapat nito ay ang double glass center table na may magazine sa ilalim at mini three layer glass fountain. Sa dingding naman ay may wall-to-wall cabinets na sa narra gawa. Ang isang cabinet ay puno ng iba't ibang ivory figurines na hugis dove, elephant, pusa, monkey at iba pa. Sa katabi nito ay ang

Humakbang siya sa loob, at sa unang tingin, medyo nagdilim ang mukha niya, mahirap basahin ang kanyang damdamin. Sa loob, may sofa, maliit na coffee table, dalawang mabababang kabinet, at isang maliit na ref. Iyon na lang ang sala. Simple ang mga kasangkapan, kaunti lang ang mga gamit, malinis at maayos, kaya kahit maliit, komportable pa rin ang espasyo. Napatingin si Ethan sa shoe rack. Wala siyang nakita na sapatos pang-lalaki, at bahagyang ngumiti. Dahan-dahan siyang lumapit at umupo sa two-seater sofa.

Binubuo iyon ng mga interlocking rings na nagbibigay ng moderno o abstract na hitsura at mas nagpapaganda sa kabuuan ng silid. Sa gilid malapit sa floor to ceiling na bintana ay may isang loveseat, isang chaise lounge at isang mababang center table. Sa sulok malapit sa loveseat ay ang natatanging halaman na nasa loob ng kuwarto.

Lucas finally blurted out as his eyes roamed around the area. The walls are painted in light turquoise and the place was arranged to emit a minimalistic aesthetic, with some plastic plants placed in the corner of a living room, an empty shelf—which Lucas would fill in with books later, a dark-colored cabinet beside the shelf, black couches—and yeah, some gadgets for entertainment, which Lucas assumes that they will replace since they can’t just be using someone else’s furnitures. “Thank you! Ako nag-suggest ng design,” biglang sabi ni Selene at tila ba ayaw ni Lucas na harapin ang dalaga.

May mga hanging plants na maraming bulaklak na sumasayaw sa hangin at humahalik sa dalawang poste doon. Minimalism ang design kaya madaling kumilos. Maliban sa mga wicker chairs na sa sulok at isang coffee table, wala ng ibang gamit. Puedeng mag ballroom dancing. “Wala na ang ancestral house?” “Nagiba ng bagyo,” inilalapag na ni Jared ang malaking laptop nito sa glass table doon. Naalala ko ang video ng operation ni Catherine. Oo, nga kailangan kong mapanood yon.

Habang naghihintay sa kaniya, bumangon ako sa kama at nagpalakad-lakad sa kwarto niya. I just want to memorize every part of his room. This is too big and so many things here. The design was to manly. From the king size bed, couch in the left side beside the lampshade while in the right side was a small drawer and lampshade. In opposite side there is, two set of black leather sofa with rectangle table in the middle made of glass. There’s a big flat screen TV. How nice!

Awtomatiko siyang sumunod at tinignan ang kalooban nito dahilan upang makita ang napakalaking espasyo ng opisina. Punong-puno ito ng iba't-ibang uri ng estante, kabinet, drawers at mga lamesa na naglalaman ng limpak-limpak at nagkakapalang mga papeles. Sa may bandang kanan naman ay agad mong makikita ang tatlong magkakatabing itim na kompyuters na nakapatong sa ibabaw ng lamesa na gawa sa mamahaling kahoy, mayroon ring dalawang keyboards sa baba nito, dalawang printers at isang malambot at itim na swivelling chair. Sa may bandang kanan naman ay makikita ang malaki at malinis na lamesa na gawa pa sa mamahaling salamin na kinuha pa mula sa mga sinaunang tao, at ang upuan na hindi mawari kung a

"Apat na taon na po. Si sir ang nagpapaaral sa akin." "Paano mo siya nakilala?" Maingat niyang ibinaba sa kuna ang bata at nakapamaywang na nilibot ang paningin. May dalawang malalaking bintana ang kwarto. The room is defined by clean lines, a neutral palette, and a stripped-down simplicity- creating a serene and tranquil space. Spacious and values texture over color, with a massive rug, a leather lounge chair, and layered bedding. The bright white walls and simple black accents are lending an unfussy and uncluttered feel.

Malinis ang loob ng bahay ngunit walang masyadong kagamitan maliban sa isang mahabang sofa dito sa sala at malaking divider na walang laman kahit isang bagay. Dahil mag-isa ako rito at walang gagawin nilibot ko ang buong bahay. Sa unang silid, marahil ito ang kwarto namin. Malaki ito at may king size na kama. Sa gilid ng pintuan naroon ang vanity table. Sa kaliwa naman ay kabinet. Nang buksan ko tumambad sa akin ang mga damit ni Emmanuel. Siguro dito rin siya umuuwi minsan. At may cr din dito sa loob ng kwarto.