Encantadia Mira นิยาย & เรื่องราว

At gagawin namin ang lahat para sa mga anak at sa pamilya namin. “Ako si Mireya Ballarta-Santillan at isa akong MIRACLE HEIRESS.” [ MAY SPECIAL CHAPTER PA PO ] STORY PO NI AXEL (SECRETLY IN LOVE WITH MY BROTHER)

Makikita kase ang isang malaking pinto na may itsura ng paro-paro – isang Fera na itinuturing na pinakamagandang Fera sa lahat ng Neutral Fera, agad kong binigkas ang Enchantment na tanging kaming mga Prinsepe at Prinsesa lang ang may alam. "Oh borboletas que acalmam meus sentimentos abram suas asas e voem com minhas dores." Pagbigkas ko sa Enchanment, bigla namang bumukas ang pinto, siya nga pala hindi to mabubuksan nino man, kahit na nga kami na mga Prinsepe at Prinsesa ay kailangan pang bigkasin ang Enchantment na makakapag bukas dito, pero may isang libro ang nagsasabing merong isang Fantasian ang kayang makapasok sa lagusan ng "Garden of Lepidoptera" na hindi binibigkas ang Enchantmen a

Sa huli, wala ring nagawa si Nevaeh kundi pumayag na lumabas upang pagbigyan ito. Mabilis siyang nakipagkita kay Mira sa mismong harap ng entrance ng bar. Mukhang todo-ayos at bihis na bihis si Mira ngayong gabi para sa kanilang gimik. Matangkad na nga ito sa natural nitong height na isang metro at pitumpu’t lima, pero mas lalo pang humaba at gumanda tingnan ang mga binti nito dahil sa suot nitong napakaikling skirt.

Iniisip niya siguro kung ano ang ipinakain ko sa anak niya at bigla iyong nagkaganoon. Lumapit kami sa gawi nilang mag-ama upang magpaalam. Agad namang lumayo si Ma’am Chantal sa ama at sinalubong na kami. “Your hair is so pretty!” puri niya kay Jarvis at pumalakpak pa. “You look like ano… Mirabel from Encanto! Right, right. ‘Yong walang gift tapos sa ending, doorknob pala ang kaniya saka powerful siya.”

Agad niyang nakilala ang mukha—si Mira, ang babaeng matagal niyang inisip na nabuntis ni Xavier. “Hindi… imposible…” bulong ni Aurelia. Ngumisi si Mira, nakapamewang. “Akala mo siguro hindi na tayo magkikita. Pero heto tayo ngayon. At sa wakas, nakikita ko na ang babaeng iniwan ni Xavier.” Napasandal si Aurelia, pinigilan ang panginginig ng tuhod. “Ano’ng ginagawa mo rito?”

Bakit parang mas takot ang tatlong babae kaysa sa nag-iisang babae? "Ang tapang niya, no? Pero sobrang ganda." Napatingin ako sa kanya habang nakakunot ang noo. "Junior high 'yan, ahead tayo ng isang taon. Meira Kadia ang pangalan. Magtataka ka diyan dahil maraming kaaway pero wala kang makikita ni isang magsalita patalikod sa kanya. O umaway. Don't know why sa dami ng kaaway niya."

Dinala sila pababa. Napakunot-noo si Mira ng bahagya. Hindi niya kasi talaga maunawaan ang mga nangyayari. Pag hinto ng elevator, napauwang ng kanyang bibig si Mira. Nasa madilim na ilaw ang buong suite. May kaunting glow na nanggagaling sa chandelier sa itaas na may disenyo na parang pa cross. Lahat ng mga naroon ay nakasuot ng maskara. Iba't iba depende sa alter-ego na nais irepresenta.

Parang mga lumang pang takip sa lamesa ‘yon eh! “Ayan, sa mga gusto mag mine dyan dalawa lang ‘to!” singit ni Tita Mel, “May ka-partner pa siyang bra! But wait! Hindi lang ‘yan basta-basta bra, because…” May kung ano siyang hinila sa ilalim ng mga cup nung bra at biglang bumukas ang parte sa gitna kung saan dapat nakalagay ang ut*ng, “May portal! Ito na ang daan patungo sa Encantadia, kung gusto niyong dalhin sa paraiso ang mga mister niyo i-mine niyo na ‘yan! First two customers lang!”

Pero nang mas mapalapit sila, napansin niyang may kakaiba roon. Hindi iyon estatwa. Isa pala itong malaking bato, parang salamin, na may itim at kulay abong halo, makintab pero hindi malinaw ang repleksyon. Sa ibaba nito, may nakaukit na mga salita. “The Mirror of Truth.” “Mirror of truth?” mahinang ulit ni Raina. Tumango ang ginang. “Oo. Isa ‘yan sa mga treasured artifacts ng pamilya.”