Encantadia Words Translation Novels & Stories

Kaya bumaling ulit ako sa kaniya. “Hoy! Ano?! Ayaw mo ba ako palabasin!” sigaw ko sa kaniya. “Sabihin mo lang ang magic words,” sabi niya. “Anong magic words?” naiiritang tanong ko. “Sabihin mo lang. Ang g’wapo ni Xian Leem," Nakangising sabi niya. Ay, Putragis? “Anak ka ng tokwa!” sigaw ko. “Ikaw na nga magsabi dito!” sigaw ko.

Makikita kase ang isang malaking pinto na may itsura ng paro-paro – isang Fera na itinuturing na pinakamagandang Fera sa lahat ng Neutral Fera, agad kong binigkas ang Enchantment na tanging kaming mga Prinsepe at Prinsesa lang ang may alam. "Oh borboletas que acalmam meus sentimentos abram suas asas e voem com minhas dores." Pagbigkas ko sa Enchanment, bigla namang bumukas ang pinto, siya nga pala hindi to mabubuksan nino man, kahit na nga kami na mga Prinsepe at Prinsesa ay kailangan pang bigkasin ang Enchantment na makakapag bukas dito, pero may isang libro ang nagsasabing merong isang Fantasian ang kayang makapasok sa lagusan ng "Garden of Lepidoptera" na hindi binibigkas ang Enchantmen a

Palibhasa ay laging nanunuod si Gab ng Encatadia noon kaya naman minsan naming na-adapt ang salitang iyon. Pashneya simply means hayop. Well, sounds rude pero nababadtrip talaga ako sa babaeng iyon. Mas nakakabadtrip pa siya kay Beatrice. "Pash...neya? Ano 'yon?" naguguluhan niya namang tanong. Sinamaan ko siya ng tingin. "Bakit? Ayaw mong tawaging gano'n ang babae mo, ah?" Napakamot ulit siya sa noo at mukhang hindi alam kong paano ako papakalmahin. "Ell, she's not my babae. Wala akong babae, okay?" malambing niyang saad.

Mukhang alam ko na ang kasunod. “Ano na naman ang tinuro mo?” natatawang tanong ni Elliot. I smirked. “Hindi sa akin narinig, kay Enrique.” “What word?” "Aswang," I informed Elliot na natawa. "Then I taught her other words, like tikbalang and katre." "Katre? Kama?" "Kapre 'yon. Kaya lang katre pagkarinig niya kaya hinayaan ko na lang. She looks cute kanina kaya..." I shrugged my shoulders.

May mga babaeng kaakit-akit. Ngunit napakabihira ng isang babaeng kayang pagsabayin ang inosente at tukso sa iisang tingin lamang. At si Beatrice ang mismong depinisyon noon. Biglang naalala ni Madam Mendoza ang terminong minsan niyang nabasa online. “Pure allure.”

Kamusta kayo ng mommy mo? "Oh, you know, school stuff mostly. But I've been reading this really interesting book for English class. It's about this girl who goes on this amazing adventure." Sabi ni Coleen na iniiwasang pag-usapan ang mommy Lara niya. "That sounds cool! What's the book called?" he sits beside the swing. "It's called "The Enchanted Forest." It's all about magic and mythical creatures. I wish I could have an adventure like that. Tapos sa part ng ending, uncle, nahanap ng princess ang daddy niya."

madiin niyang wika sa akin. "C-cayden" taranta kong wika sa kanya nang sumampa na ito sa kama. "Don't worry, I won't touch you tonight. Just behave and be a good girl" nakangisi niyang wika sa akin saka nahiga at yumakap sa akin. "I f*cking miss your scent" ani nito saka inaamoy-amoy pa ang aking batok. Parang nakuryente ako nang maramdaman kong hinahalikan na niya ang aking batok.

"Makinig ka sa akin, anak ko. Kahit anong mangyari, huwag mong hahayaang mawala sa iyo ang kakayahang magpamalas ng witchcraft at dark magic. Iyon lamang ang pagkakakilanlan mo na isa kang witch." "Paano kung kusa na lamang mawala ang kakayahang iyon, Mama?" pag-aalala niya. "Naririto lamang kami ng iyong mga kapatid upang protektahan ka at ang iyong kakayahan, anak." Sa hindi kalayuan ay tahimik na pinagmamasdan ni Encantra ang mag-ina. Taimtim niyang pinakikinggan ang pag-uusap ng mga ito.

Ang demonyong ito, pa'no niya nagawang mag-cast ng spell nang walang binibigkas na salita? “Lumuhod kayong lahat, sa ngalan ng aking bathala!” nakakatakot na saad ni Artos. “Hinding-hindi ako luluhod sa bathala mo. Celestial Magic: Desired Justice!” mariing sambit ni Acanta, at saka nagcast ng spell. Sa isang iglap lamang, napawi ang napakalakas na pressure buong lugar. Bumalik sa dating ayos ang aming mga katawan at nawala ang matinding sakit na kanina lamang ay nagpapahirap sa akin.

Tumayo ako at tumingin sa kaniya ng matiim lm "Malaki po ang utang na loob ko sa inyo at sa anak niyo pero mas malaki ang utang na loob niyo sa pamilya ko. Kung babagsak ang Enchantre, wala akong pakialam. Nalalapit na ang digmaan. Mas iniisip ko ang kapakanan ng buong Quatria at hindi ang Enchantre lamang. Tadhana na sigurong malagay ako sa ganitong sitwasyon pero ang trono ay naka-reserve lamang para sa itinakda. Hindi tatanggap ito ng taong hindi mapagkakatiwalaan. Ang tunay na trono ay ang mga tao at sila rin ang pweding mag-alis sa trono. Hindi lang ako ang pag-asa ng Enchantre.”