Encounter Tagalog Novels & Stories

Kung tutuusin ay para siyang isang buong baranggay. My lips parted. Sinikop ko ang aking buhok para hindi ito tangayin ng hangin. Nandito kami ngayon sa Camotes Sea. This is my first time. Sa mga nakalipas na araw kasi ay abala ako sa ibang bagay. Iyong mga karoom mates ko naman ay panay ang punta rito. Inaaya nga nila ako pero wala talaga 'ko sa mood noon.

Ang babaeng 'yon, nasaan na kaya siya? Naalala ko 'yong araw na nagkita kami, kung saan tinatanong niya ako kung bakit ako pumayag. Pumayag ako hindi lang dahil sa kuryusidad o 'di kaya ay naaawa ako sa kanya. May nagtutulak sa 'kin na pumunta rito. Enchanta, iyan ang pangalan ng lugar na ito. Ito ang unang pagkakataon kong maka-encounter ng mundo. Mundong kakaiba.

Itinuro sa amin ni Mang Steban kung paano namin pwedeng iimbak at itago ang aming mahika sa singsing. “Ang singsing na iyan ay tinatawag na Singsing ng Lihim. Kapag suot niyo iyan ay walang sinuman ang makakasukat ng inyong mahika. Isuot nyo yan sa inyong hintuturo pagkatapos ay padaluyin ninyo ang inyong mahika patungo sa singsing. Sa ganitong paraan ay inyong maiimbak ang inyong mahika at matatago ito bilang isang lihim.”

Tumango ako sa kaniya at nagliwanag na ako at maya maya ay nakarinig ako ng malakas na sigawan sa paligid. “CODE HERO!” “CODE HERO!!” “CODE HERO!!!” Idinilat ko ang mata ko at nakita ko ang maraming nanonood sa Centra de Enchanted. Code hero ba kamo? “Ahhhh!!!”

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

BODCT-13 MARINEL HINDI rin naman nagtagal ang biyahe ay narating namin ang SM Laguna. Pagkaparada niya ng kotse ay nauna na itong bumaba. Bumaba na rin ako. Napamaywang akong napatingin sa entrance ng mall. Ano naman kaya ang gagawin namin? Bigla namang lumapit itong si Caldwill sa akin at hinapit ako sa aking baywang. Napalunok ako dahil sa biglaan nitong paghapit sa akin.

Natatawang komento ni Sept. " Pwede , saka para daw to kay Jaguar. Kasi last assignment nya na raw to at iiwan nya na tayo." Tugon ni Mc. " Aba ! first time na may padespidida , sana all.." wika ni Sept. Napaisip si Justine.. ang revenant nga ba ang may ideya noon ? Wala pang nakakakita sa revenant , kaya nga ito tinatawag na phantom dahil para itong multo.Natatakot ang lahat dito pero Walang nakakaalam sa itsura o pagkatao nito.

Maya-maya pa ay may umakyat ng emcee sa entabladong inihanda para sa magsasalita. “Ladies and gentlemen, may I have your attention, please,” panimula ng emcee. Ang lahat naman ay napatingin sa unahan. Hindi naman binitawan ng kaniyang kasintahan ang kaniyang kamay na para bang tatakbo siya kapag pinakawalan nito. “We’re gathered here today not just to celebrate this occasion, but to share wonderful news– Mr. Michael Esperanza; CEO and owner of this company and his girlfriend; Ms. Michelle Villanueva, are engaged and planning to tie the knot!”

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Hindi na ako nagsayang ng pagkakataon. Bago paman siya makahakbang palayo ay agad ko siyang ikinulong sa aking bisig. Ramdam ko ang pagkabog ng kanyang dibdib tulad ko hindi ko inaasahang dito kami muling magkikita. After 5 years na paghahanap dito sa isang event pa kami magkikita.Inaamin kong hindi niya gusto ang pagkikita naming ito dahil sa pagtutol niya sa aking pagyakap. Pero niyakap ko parin siya dahil hindi ko kayang pigilin ang pagkasabik ko sa kanya. Hanggang sa nagsalita siya ""B-bitawan ko akong d-dim*ny* ka" kaya lumuwag ang pagkakayakap ko sa kanya pero hindi ko binitawan ang kanyang mga kamay. She was mad at me. Kita ko sa kanyang mga mata ang galit. Pero napawi ang lahat ng em