Novel & Cerita Eren Father

Mula sa likod ko ay hinawakan ako ni Mom sa braso, "Totoo ba 'yon anak? Binabastos ka ng anak ni Mr. Ferrer." I bit my lower lip as I nodded. Napayuko nalang ako ay lumunok nang mariin. Dahil sakin, napapagalitan pa ngayon si Eros. "Fernan, pinagtanggol niya lang pala ang dalaga natin." Nakita ko sa peripheral ko ang paghila ni Mom kay Eros palapit saming dalawa, "Wag mo nang pagalitan ang bata." "Hindi parin siya dapat gumawa ng gulo, masiyadong maraming tao!" ani Dad.

tanong ni Ervin kay Enrico nang tumayo ito pagkatapos nilagok ng sunod-sunod ang tatlong shots ng alak. Nakapikit na tumango siya. Pagod siya ngayong araw sa dami ng inasikaso niya. Also, he missed his son. Ilang araw na niya itong hindi nakita at nahawakan. "Sige, baka ipasunog ng Dad mo ang lugar na'to kapag nalaman niyang nandito ka buong magdamag imbis na asikasuhin ang anak mo, " natatawa na wika ni Ervin.

Napahinto ako ng lubos sa sinabi ni Eros kay Enzo. “Really po?! Then I’m not fatherless?! A kid told me I don’t have a father.. I-If you’re not my father, c-can’t you be my father?” pahina nang pahina na sabi ni Enzo. Hindi nakasagot si Eros. “Hmm, but before that I need to talk to your mother okay?” mahinahon na sabi ni Eros. “C-Can I call you daddy?” Hindi ko mapigilang hindi maging emosyunal dahil pansin na pansin ang pagkasabik ni Enzo na magkaroon ng tatay.

Iyon ang kanyang kaparusahan. Mas gusto ni Ernie si Father Ted kaysa kay Father Benedict. Si Father Ted kasi mahilig din sa mga games na nilalaro din niya sa cellphone at madalas madaling hingian ng solicit kapag may pa-liga ng basketball ang barangay. At kapag hindi rin ito masyadong busy, inaaya niya rin silang mga sakristan na kumain sa turo-turo o kaya sa hamburger stand na may kasama pang panulak.

Mas lalong kumabog nang malakas ang puso ko. It’s him. Crandall El Greco. The father of my son.

“Gagawa ng paraan si daddy. Ipinangako ko sa mommy mo na poprotektahan kita ay ‘yon ang gagawin ko. Trust me, baby. Gagawin ni daddy ang lahat para sa’yo.” “YOUR eyes are pretty,” the man in front of me said with a disarming smile. At first glance, he seemed harmless—almost charming, even. But I reminded myself of the old saying: looks can be deceiving. I couldn’t afford to let my guard down, not with him. “I’m Eros Murphy,” he introduced himself casually, his smile lingering as if he already knew the effect of his words. “Enrico’s son.”

Nagpatuloy ang meeting, nagtagal ito ng mahigit trenta minuto at nang matapos ay hindi umalis o tumayo ang tatay ni Eren na si Piere. Pati na ang isa, ang may ari ng Serrano enterprises. “What’s with this private meeting dad?” “Uhm son, you know Mr. Serrano right? He’s a great friend of mine…” aniya ni Piere. Nangunot ang noo ni Eren na tumitig sa tatay ng kanyang first love. Hindi niya talaga malilimutan ang mga Serrano lalo na’t ang unica hija nito ang nakapanakit sa puso ni Eren na puro.

“N-no, nagkulang ako sa kaniya Pia eh, alam mo 'yon, ang dami-dami kong pagkukulang at panahon na sinayang just because of my anger! Ang dami-dami kong pagkukulang, ang dami-dami kong kasalanan sa kaniya.” “Pwede ka namang bumawi, hindi naman sa 'yo galit si Erene e, mahal na mahal ka no'ng anak mo kaya paggaling niya bumawi ka na agad sa kaniya.” she tried to stop me from crying, napahinto lang ako ng lumabas ang doctor from emergency room. “Who's the parents of Erene Fross?” “A-ako ho? Ako ho ang mommy niya.” agad na pagtayo ko at hinarap ang doctor.

Bumuntonghininga si Kiel at tumitig kay Neera. "Is my father not aware that he's already a father?" Neera bit her lips but she nodded her head. Kiel sighed again. "Okay...now I know why he's not around. But last question, mommy." Guilty na tumingin si Neera sa anak. "Ano iyon?" "Is Eliazar Ferguson my father?" Kahit walang laman ang bibig, nabulunan si Neera at nanlaki ang mga mata niyang natulala sa anak.

Nagpatuloy pa ang pamamaywang at kasesenyas niya ng mga kamay sa ere. “Ikaapat, maipagpapatuloy pa ng mga anak mo ang pag-aaral. At higit sa lahat, senyor, magaling na magaling na si Junior. Hindi na siguro kailangan pang ipadoktor!” Marami nang nasabi si Ana at lahat ng mga iyon, idagdag pa ang patuyang tono niya ng pananalita, ay sapat na para magtagis ang mga bagang ni Enrico. Napansin nga niyang nagngingitngit na ito sa galit. Nasaling marahil nang ganoon na lang ang ego nito. Ipinamukha ba naman niya’t lahat dito na wala itong kakayahang lumutas ng mga problema, na ito'y mahinang klase at walang silbing padre de pamilya.