Estranged の小説・ストーリー

Ang estrangherong hinalikan ko sa bar. Ang estrangherong dinala ako dito. Ang estrangherong naka— Napapikit ako at napakagat-labi, halos hindi makapaniwala na nagawa ko ‘yun. Ako, si Althea Velasquez, na ilang taon kong iniingatan ang sarili ko para sa “tamang tao.” At kagabi… sa isang estranghero lang ako bumigay. “Good morning.”

Isang estrangherong tinig ang narinig ko mula sa aking likuran. Hindi ako makagalaw dahil sa ginagawa kong pagpipigil. Ramdam ko ang paghawak niya sa braso ko at pagpapaharap niya sa akin. Kahit madilim ay naaninag ko ito, nakasuot lang naman siya ng puting maskara na may deseniyo na balahibo ng ibon sa gilid. Naipikit ko ang aking mata ng hawakan niya ako sa baba at ipaling-paling iyon. Tila inoobserbahan niya ang estado ko.

Nararamdaman niyang habang mas nagiging malapit si Grayson sa kaniya, mas nababawasan ang pader na mayroon siya para rito. Humakbang na siya palabas ng silid pero napahinto rin siya ng magsalita si Grayson. "Tutulungan kita, Naomi... tutulungan kitang makuha ang anak mo," sabi ni Grayson. "Base kay Vincent, sinubukang umalis ng bansa ng mag-asawang Fravoo ngunit hindi sila nakaalis dahil sa Hold Departure Order ng korte sa kanilang dalawa dahil sa kasong isinampa mo laban sa kanila. Alam ko kung nasaan sila, Naomi at handa akong tumulong para makuha mo ang anak mo sa kanila."

I couldn't hold back my irritation any longer. He shook his head, his jaw clenched. "You don't understand." "Then help me understand!" I shot back, my frustration getting the best of me. "We're not just pawns in some arrangement. We're real people, and I refuse to pretend like we're strangers." He stood up abruptly, his expression pained. "Maybe it's better if we are strangers, Elle. It would make things a lot easier."

Naputol ang kanyang pagwawala ng biglang tumunog ang kanyang telepono, nakita nya ang pangalan ng caller id, ang daddy nya ang tumatawag. "Hello da..." Hindi pa nito natatapos ang kanyang sinabi ng malakas na singhal agad ang bumungad sa kanya... ("Who the hell did you offend! You useless bastard! Engrata Empire cancel all the upcoming and ongoing contract with us, come back home now and settle this f*king things!...")

years. And I've always felt emptiness... I've always felt that something is missing... My heart knew that it's lacking... that I long for something... for someone. "Goodbye, Love..." No... "I was erased from your memory... And I promise that you'll also be forgotten by me." I would never be able to do that... Please, Isela... Don't do this to me... I promise that--- Wait! Where are you going?! Don't leave me, Isela!

’ Nakaluhod ako sa kama, hawak ang baywang ng estranghero, ang mukha ko ay masyadong malapit sa balakang niya, halos dumampi ang pisngi ko sa linya ng kalamnan na nawala sa ilalim ng nakababang tuwalya. Normally, hindi ko ginagawa ito kung totoong nangyayari. Kahit gaano pa kadurog ang puso ko. Kahit ilang baso pa ang nainom ko. Kahit gaano ako kakulang sa kontrol sa sarili. Hindi ko pinupuntirya ang mga lalaki. Hindi rin ako nagmamakaawa kapag tinigilan ni Dennis ang paghawak sa akin dahil, maniwala ka man o sa hindi, proud ako na babae. At tiyak, hindi ako nagmamakaawa sa mga estranghero para makipagtalik, kahit gaano pa sila ka-hot.

And she got used to it. Kinuha niya ang kamay ni Didrey at sinoli ang juice na binigay nito sa kanya. "I never know that you still in love with me. Ikaw ang naglayo sa sarili mo. Sa atin. Siguro, hindi talaga tayo para sa isa't isa. I know this is not the right time para pag-usapan ang bagay na ito. Pero gusto ko nang matapos ang issues sa pagitan natin. Please, kung anuman ang meron sa atin ngayon. Leave it at ease. Mas makabubuti siguro kung maging magkaibigan na lamang tayo. We live like a strangers for many years. At least, di na natin masasaktan ulit ang isa't isa. I hope you'll understand, Didrey."mahabang sabi niya.

Subalit mas humanga lang sila sa isinagot nito. "Grandma, sabi po ni Mommy ay inseparable kaming dalawa. Kaya't sa kaniya po ako sasama. May little brother po ako, Grandma. Ngunit kailanman ay hindi ako gusto. Mas mahal pa nga nila ang stranger kaysa kay Mommy." Magalang nitong pagkukuwento.

She could feel the eyes, the curiosity, the judgment. It had been days since the gossip broke out, but the weight of it still lingered. She’d tried to bury herself in work, focusing on the spreadsheets and the meetings, pretending everything was fine. But it wasn’t. And it certainly didn’t help that Sebastian, her boss, had been unusually distant. His once warm, piercing gaze now felt more guarded whenever he passed by her office. The warmth between them had turned into an unspoken tension, a barrier neither of them was willing to break. The unresolved mess between them, the undeniable pull they still had for each other, loomed like a shadow in the corner of her thoughts.