Everywhere At The End Of Time の小説・ストーリー

i said habang paunti-unti akong nanghihina dahil sa kaba na ano mang oras mawawala na ako at di ko na makikita mga anak ko, pati si nick alam ko dati hinihiling ko na mawala ako pero ngayon ayoko nang mawala, may anak ako at nagmamahal ako kaya alam ko deserve ko pang mabuhay "Magpaalam kana" he said saka tinanggal ang piring ko at tali sa kamay, nakaupo lang ako sa sahig at hinintay ang pagkalabit nya sa gatilyo i closed my eyes habang inaalala ang mga panahon na binigay saakin, eto naba talaga ang dulo? eto naba talaga ang katapusan ko? tapos ba neto mawawala na sya at hahayaan nya bang mabuhay si nick

Huminga ako. “…we still choose how we end it.” His eyes darkened. Not with fear. But possession. And something deeper. Acceptance. Biglang nag-flash ang buong screen. Red. Not warning. Not alert. But declaration. ORIGIN WAR FINAL STAGE: BEGINNING At sa ilalim nun— isang final line na hindi ko pa nakita kahit kailan: “ALL SUBJECTS HAVE BEEN RELEASED INTO FINAL ALIGNMENT FIELD.” Meaning… Wala nang outside control.

Ang langit sa huling hantungan ng aming paglalakbay ay hindi kulay abo gaya ng sa Alps, o madilim gaya ng sa Binondo. Dito sa dulo ng horizon, kung saan ang dagat at langit ay tila naghahalikan sa isang walang hanggang asul, ang lahat ay mukhang payapa. Ang Horizon’s End ay hindi lang isang geographical location; ito ang sandaling ang lahat ng mga pira-pirasong piraso ng aming buhay ay sa wakas ay nabuo na.

(Future time) Twelixs POV MATAPOS ang klase namin ay agad akong lumabas para hanapin si Sir Yeser. Lahat nang nadadaan kong room ay sinisilip ko dahil baka nandoon siya. Pero halos nalibot ko na ang building namin ay wala akong nakitang anino nito. Saan kaya siya nagpunta? Bakit kaya bigla siyang nawala? Hindi kaya iniiwasan n‘ya ako?

“Nope, never did it cross my mind. Instead I was actually like ‘Oh, shoot! Bagong tsismis na naman ito’. I love gossip, Zariyah. Alam mo naman yan, di ba? Kaya nga hindi kita tinantanan hangga’t hindi mo na-kwento sa akin ang lahat. Did I ever think of you as a selfish person? Well, all I could say is that I’m rooting for you. Gusto ko ng happy ending pagkatapos ng drama na ito. And yeah, I think it will be nice if Kylian remembers you already. ” Hindi siya kumibo. But Nadia’s warm smile was enough to melt her worries away. ZARIYAH laid back in her swivel chair, arms crossed on her chest, eyes set on ceiling. She was already getting bored waiting. Kanina pa nauna umuwi sa kanya si Nadia. Pin

Ilang Taon na rin ang lumipas ngunit tila kahapon lamang naganap ang lahat. Akala ni Timothy at Kendra ay iyon na ang huling tagpo na makakasama nila ang isa't-isa. Ramdam nila ang kawalan ng pag-asa sa mga panahon na iyon. Inilibot ni Timothy ang tingin, tuluyan ng bumalik sa dati ang ganda ng mundo ng mga mortal.

"I'm only like this when we're together. Siya lang ang nakakakita ng ganito kong side." "You're really inlove my son." parang proud pa si tita habang sinasabi yon. Nagpatuloy pa ang aming kentuhan hanggang sa sumapit ang 11 ng gabi kaya nagpaalam na akong uuwi n. Gusto pa nilang dun na lang daw ako matulog pero tumanggi ko dahil walang kasama sa condo si Shella. Bukas pa siya uuwi sa Batangas.

paalala niya sa kaibigan. "Pero bakit?" ngunit nang maisip ni Jeyzel na nasa panahon sila ng mga ninuno ay na-gets niya na ang ibig sabihin ng kaibigan. "Grabe! Totoo ang time-travel!" palatak ni Jeyzel. At bago pa ito tuluyang dumaldal ay hinila na ito ni Jia upang igiya sa lugar na ewan ng dalaga kung bakit tila pamilyar ang mga paa niya sa tinatahak na daan.

Binuksan ni Andres ang speaker sa kanyang kamay at inihagis ito diretso sa mga braso ni Lowella: "Bibigyan kita ng tatlong minuto. Mag-apologize ka na kay nanay at umalis ka dito!" May mahalaga siyang gagawin at ayaw niyang sayangin ang oras sa isang taong walang kwenta. Mga alas-dos ng hapon, ang oras ng break kung kailan ang lahat ay nagsisibalikan pagkatapos magtanghalian, at ang kalsada ay puno ng mga tao.

Pero bago pa man ako makalapit, tumigil ang tugtog at nag spot sa'kin ang spotlight. "Ooooooh! Robbea's on the houseeee!" Pagkasabi ng DJ agad di'ng bumalik ang tugtog, at nagsimula nanamang maging wild ang bar. Kumaway sa'kin si DJ Juc kaya kumaway din ako sakaniya. May ibang tao namang bumati sa'kin hanggang sa makalapit ako sa table namin. Bagagyang lumaki ang mata ko ng makitang hindi lang si Kez ang nandito. Katabi niya si Kyl, at syempre nandito rin ang mga kaibigan ni Kyl. Pati si Drale! Shems!