Experience In Life Quotes นิยาย & เรื่องราว

malungkot na wika ni Karina. Mr. Tao raised an eyebrow. "How can you say so?" "Kasi, sa edad niyo ngayon, ang dami niyo nang nakitang lugar, ang dami niyo nang life experiences, ang dami niyo nang narating. Samantalang ako. . ." "Ssshhh, you don't need to mention it, Ms. de Joseph. I am aware of your life story. That's my I'm trying my best to do something for you."

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

Malungkot na sabi ng dalaga. “Napansin ko nga po, kahit pa nakagraduate ka sa kolehiyo mas pipiliin nila ang may experience na at taga dito mismo.” mahabang sabi din ni Quinette. “Totoo yan danas ko yan… Hmmm yan tapos na outfit mo madam. Napakaganda mo at maging hubog ng katawan mo. Ingatan mo ang sarili mo, maraming mapagsamantala dito sa siyudad. Maging matalino ka sa bawat magiging desisyon mo lalo na sa pag-ibig.” Mahabang payo sa kanya ng dalaga.

Mabilis siyang nag-iwas ng tingin at nagkunwaring may tinitingnan sa kung saan. “I know that my experiences are nothing compared to yours, Ma, but I have learned a lot from my experiences. Doon ko po natutunan na minsan, sa buhay natin, hindi po maling maging mahina. Na hindi po mali ang ipakita sa mga tao na nasasaktan tayo. We’re still human. And to feel pain is necessary for us to feel alive.” Right at that instant, a tear fell from her eyes and it rolled down her cheek. Mabilis lang itong nawala dahil agad niya ‘yung pinalis gamit ang isang kamay.

Wala itong kaidi-ideya na makakakuha siya ng zero sa assignment niya. "Ito last na po, Ninang. Magbigay daw po ng isang quotation of life." "Ay mas madali iyan, baby P. Favorite quote ko rin 'to, e." "So ano po iyon?" "Life is gold." Kampanting usal ni Magenta. "Ho? Pero narinig ko na kay Papa 'yon, time is gold po yata ang tama, Ninang." Napakamot sa kanyang ulo ang musmos gamit ang lapis.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

I was exhausted everyday, parang bagong graduate na nahihirapang maghanap ng trabaho dahil wala raw experience. Eh kaya nga nagtatrabaho para magkaexperience, e’. Hapong hapo ako habang pagod na pumasok sa isang coffee shop. Mabuti nalang at may natitira pa kong pera mula sa mga failed kong pagaapply. Umiling ako nang maisip kung ilang araw na akong nandito at wala pa ring nahahanap na kahit ano. Well, I was right. It’s either imposible o walang patutunguhan ang ginagawa kong ito. Though I don’t regret it. I’d rather do this over and over again rather than let others experience it.

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

nakakunot pa ang noo na parang nagtataka. "Para dito. Ngayon ko lang kasi naranasan ang lahat ng ito. Pagkatapos ng mahabang panahon ngayon lang din ako nakatawa ng ganito katotoo. Salamat sa lahat ng pagpapa-eperience sa akin ng mga bagong emosyon at karanasan sa buhay. "ngumiti ako sa kaniya at umiwas. "Ang daming bagay ang hindi ko naranasan noong bata pa ako. Lahat ng iyon pinaranas mo sa akin ng buo at walang pagaalinlangan." dagdag ko pa.

Ewww. “Aww, joke lang iyon boss, inunahan lang kita. Ako rin, hindi rin naman ako pumapatol sa marami ng experience, kung ako lang ang tatanungin, gusto ko ako lang ang kinakama ng paulit-ulit kaysa iba-iba kami." Sabi ko na walang alinlangan at huli na para ma realize kung ano ang naging topic namin at kung bakit kami umabot sa ganitong pag-uusap, what a life. Gusto ko nalang talagang kainin ng carpet.