Face Smacking Novels & Stories

I smirked at mas lalong nainis ang mukha niya. "Remember the footage babe.

ngumisi s'ya before he stood up. I shook my head, naisulto ako sa sinabi n'ya im pissed right now. He's about to call Jeremy when i immediately stood up and grab his collar. "Are you insulting me?" my jaw tightened while looking at his stupid face. "Relax tol, im not insulting you... do you feel insulted? sorry about that". he smirked while looking at my face too "but i mean it" he chuckled. I didn't stop my self and punch him, kaagad rin s'yang bumawi at sinuntok 'rin ako.

"Fine. I'll believe you. At palalampasin ko din sa ngayon ang ginawa mo. Pero kapag inulit mo pa 'to, talagang malilintikan ka na talaga sa'kin. Nagkakaintindihan ba tayo?" He saluted with a huge grin on his face and then practically screamed, "Yes, ma'am!" I didn't want to smile, pero dahil marupok nga ako, I still ended up doing it, which caused Icarus's smile to widen. Muli niyang ikinulong ang aking mukha gamit ang kanyang mga palad. "So, we're good? Hindi ka na galit?" Inalis ko ang mga palad niya sa aking mukha. Inalis ko na din ang ngiti sa aking mukha, and I put back my straight face.

Pakiramdam ko ay bumagal ang oras, ang bawat salita niya ay parang kutsilyong dumiretso sa dibdib ko. But instead of feeling fear, instead of feeling anger, I smiled—a smile that slowly turned into laughter. Laughter louder than the noise of the restaurant, laughter that felt like madness. Napaatras siya, halatang naguguluhan. Before she could say anything, a loud SLAP! echoed throughout the room. I slapped her. Once. I wasn’t satisfied yet. Twice. I could feel the sting in my hand, but that wasn’t what mattered. What mattered was seeing Finesse stumble backward, holding her bright red cheek from the force of my slap.

His voice was playful a smug grin plastered on his lips. "W-why?" I asked as I punch him again. Gumanti na ito ng suntok. We beat each other as if we're not related. Ramdam ko ang galit sabawat paglapat ng kamao n'ya sa mukha at katawan ko. I never imagine this scene.

Agad na nawala ang ngiti sa labi niya at naging poker face na naman siya. "See, lagi kang naka frowning face. Like this" ginaya ko ang nakabusangot niyang mukha. "Hey, kahit nakabusangot ako I know na gwapo pa rin ako at hindi ganyan ang mukha ko" proud nitong sabi. "At sinong nagsabi sayo niyan?"

"What the fuck are you smiling? It's not funny kid? Do you think it's funny? My mom will be sad because she loves her flowers but you damaged them." Tumango lang ito sa akin nang nakangiti pa rin. I want to pinch her cheek. She's so pretty with that smile. Mas bagay nga sa kanya ang nakangiti. Fuck Wharton! What are you thinking? "Stop smiling kid you are not funny. Do you want me to ban you from coming here?" Umiling ako. "You know what ban means? That means you are not allowed to come here anymore. You are banned for life."

Pinigilan ko ang pagtawa dahil feeling ko naiirita na siya sa pagbusangot ng mukha ko. "Ayoko." Poker face kong saad. "Pen," tawag niya at naningkit ang mga mata niya. Hindi naman ako sumagot at humawak sa mga braso niya habang nakaakap siya sa bewang ko. I make face at natawa ako ng malakas nang humaba 'yong nguso niya. Nakarinig naman ako ng flash ng camera. Ang panget niya sa lagay na yon! Nakakainis!

Hindi niya mapigilang pamakunot-noo sa ngiti nitong mukhang niloloko siya. “Ha-ha.” Bigla itong napatawa ng mahina habang nailing sa kanyang harapan. Liam’s chuckle in humor made her very insulted. “You should have looked at your face Xia. It’s funny.” “A-Anong nakakatawa?” Naramdaman niya ang papataas na pag-arko ng kanyang kilay dahil sa insulting naramdaman sa kaharap na lalaki na pigil na pigil ang pagtawa.

anong ginagawa niya rito? Hindi naalis ang tingin ko sa lalakeng walang expression o emosyon man lang ang mukha. Para itong robot. Straight face at halatang hindi alam ang salitang smile. Kilala ko siya, actually, siguro ay kilala siya ng buong mundo, dahil siya lang naman ang pinakabatang neurosurgeon na laging successful ang operation, The Great Damon Monverde.