Making Faces Meaning Novels & Stories

Agad na nawala ang ngiti sa labi niya at naging poker face na naman siya. "See, lagi kang naka frowning face. Like this" ginaya ko ang nakabusangot niyang mukha. "Hey, kahit nakabusangot ako I know na gwapo pa rin ako at hindi ganyan ang mukha ko" proud nitong sabi. "At sinong nagsabi sayo niyan?"

nanunuyang aniya bago mas inilapit ang kaniyang sarili at tinakma ang aking panga gamit ang kaniyang isang kamay. “What if..” hindi niya tinapos ang kaniyang sasabihin ngunit pinaramdam niya ito sa pamamagitan ng pag guhit sa aking mukha ng pinakatulis ng kutsilyo, ramdam ko ang kaniyang hininga sa aking mukha dahil tumatawa siya ng parang dimonyo habang ginagawa iyon. Umiling ako habang nanginginig ang aking mga labi. “R-rouge..” hindi ko alam bakit ko siya tinatawag ng paulit-ulit habang umiiyak.

"Staring won't make my face less handsome." "Edi wow."

Ako ,na gustong makawala at siya na mas gusto pang yumaman. I walk to get near.His face wears another mask i've never known.It runs on my face and it stays looking at my eyes.I keep myself altogether.I have done this infront of everyone before and i can be thankful for such a small break behind the camera ,now i need to play with them again.Ridiculous.

naka ngiti kong sabi sa kaniya habang dahan dahan kong tinatanggal yung mask sa aking mukha. [Everyone faces are shocked when they seen krizia's face]

anong ginagawa niya rito? Hindi naalis ang tingin ko sa lalakeng walang expression o emosyon man lang ang mukha. Para itong robot. Straight face at halatang hindi alam ang salitang smile. Kilala ko siya, actually, siguro ay kilala siya ng buong mundo, dahil siya lang naman ang pinakabatang neurosurgeon na laging successful ang operation, The Great Damon Monverde.

utos naman ni Lara. Nagulat naman si Liam nang makita si Lara. Hindi rin siguro ito pumasok. Nilingon naman ni Nate ang mommy niya na tila ba may hitsura ng pagrereklamo ang mukha nito. “Don’t give me that face, go and pay respect.”

"Okay, game! Face to the camera, everyone! One... two... three... smile!" I flashed a smile but a smile that can't even reach in my eyes, a smile that tells so many things that can't even be spoken in words, and a smile that is fake... that it could tell that a smile that is not real at all.