Failure Frame Chapter 2 Novels & Stories

Hanggang sa tuluyan na itong nahati sa dalawa. At doon na natatapos ang kwentong terori$ta. ___________________________________________________________________________ Billionaire's Possession Chapter 27 Part 19 "We need to start acknowledging the fact that we are just humans who feel all these roller coaster emotions, and that's completely normal. We get vulnerable. We get tired. We get sad. We breakdown. We don't even understand things sometimes. My friend and I had a lot of breakdowns. So many trials that came along our way. But we face them without hesitation. You. Yes you.

Isinandal niya ang isang kamay niya sa frame ng pínto, looking down at me with those dark, intense eyes. ​"If anyone's knocking on doors late at night, it's probably you because you're scared of the dark," ganti niya sa akin sa parehong nakakaloko na boses. Napaingos naman ako 'dun. Depende naman kasi 'yun.

Isang babaeng iniwang bitbit ang bigat ng kasinungalingan. Sa gabing iyon, tuluyan nang bumagsak ang kanyang mga luha. Walang salita. Walang hinaing. Tanging hikbi at katahimikan lang ang nakasama niya sa kama nilang dalawa, na ngayo’y tila wala na ring saysay. Sige, narito ang karugtong ng Chapter 34: ⸻ Karugtong ng Chapter 34: Shattered Trust

TW: Depiction of violence and gore scenes is shown in the chapter. Lumingon siya sa kaniyang kanan kung saan dapat nakaupo si Nicholas ngunit wala siya roon. Sa hindi niya malamang kadahilanan, nakaramdam siya ng kaba. Agad niyang hinablot ang kaniyang cell phone saka ito tinawagan. Habang nagri-ring, tinuon niya ang kaniyang tingin kay Gunner.

But before the fire consumed everything, I heard Victor’s voice one last time: “Chapter 11… The real enemy isn’t me, son. It’s the blood running through her veins.” MEGAN POV – THE NEXT MORNING Pagkagising ko, wala na si Damien. May naiwan lang na sulat sa mesa: “I’m clearing the path for you. Just wait for me. Always. — D” Tumakbo ako palabas — and froze. Buong paligid ng mansyon ay napapaligiran ng mga tauhan ni Victor. Naka-itim, lahat ay may dalang baril. Sa gitna, nakaupo sa kanyang wheelchair, si Victor. Nakangiti.

Para akong pinapatay paunti unti sa sakit, para akong masisiraan ng bait. Nang makarating ako sa bahay ay halos wala man lang ako kagana gana, lutang na lutang ang pag iisip ko na halos hindi ko na alam kung paano ako nakauwi ng maayos at nakarating sa aking kwarto. Napaupo na lang ako sa aking kama. I feel so numb.

Tumama ang mga iyon sa full body-sized mirror at sa lakas ng impact ay agad na bumagsag ang salamin at nabasag iyon. Ramdam ko ang paghila sa akin ni Chad, pero wala sa sariling lumapit pa rin ako sa mga basag na parte ng salamin. At nang makita ko nga ang putol-putol kong repleksiyon mula rito ay saka nag-uunahang lumabas sa alaala ko ang lahat nang nangyari noon—at iyon ay mapait lang na sumasabay sa nag-uunahang pagpatak ng mga luha ko… [Flashbacks from Sabotaging My Walkout Queen Book 1: Chapter 41]

Nagpambuno ang tatlo hanggang sa bumagsak ang baril sa sahig. Si Rafael ang unang nakakuha nito at tinutukan si Vicky. “It’s over.” “No, Rafael. It’s just beginning.” Ngumiti si Vicky, at bago pa nila mapigilan, pinindot niya ang trigger — ngunit imbes na sumabog, kumikislap lang ang mga ilaw. “What the…” “Phase Two has started. Enjoy your lies.” Nawala si Vicky sa dilim, at naiwan ang tatlo — hingal, nababalot ng takot at pagkalito.

WARNING: Scene cut. The whole chapter of 36.1 to 36.2 ay sa d****e ko na lang ipo-post soon. Thanks! [kiss] CHAPTER 37 Free Fall but dont get attached Miguel's POV Pagkagising ko kinabukasan ay ramdam na ramdam ko ang sakit sa buong katawan ko. Lalo na sa tumbong ko. Hindi ko alam kung nakailan kaming rounds ng mga Ninong at Tito ko. Basta ang maalala ko lang ay matapos nila akong paliguhan ng katas sa huling round ay nawalan na ako ng malay.

Nanginig naman ako sa pagkakaluhod dahilan para matumba ako at umiyak dahil sa takot, I heard a sudden ringing in my head dahil sa putok ng shot gun. “You! You! And you!”, turo nito sa amin. “Consider this as a fvcking warning! I am not playing games with you! You guys owe me money! My money! Do..you..fcvking…understood?”, mariing sabi nito. Tanging tango na sunod sunod lang ang naisagot ko. Lumapit naman ito sa akin, “and for you my Quinn, ill see you around”, sabi nito saka ako marahas na dinilaan sa mukha at saka sinikmuraan. Ilang ulit din ako nitong sinampal, sinabunutan niya ako at saka muling tinanung, “Will you be able to pay me?”, mariing tanong nito. “Y-yes”, pilit kong sagot para