Fairytale Novels & Stories

Kakatapos pa lang ng isang bahagi, ngunit hanggang ngayon, hindi pa rin niya mabasa kung ano talaga ang iniisip ni Eldreed. Bago pa siya makapag-isip pa ng iba, bigla siyang hinila ni Eldreed gamit ang kanang kamay. Napahulog siya sa kanyang bisig, at sa sobrang lapit, bahagyang dumikit ang matangos nitong ilong sa kanyang noo. Parang eksena sa isang fairy tale—gaya ng Sleeping Beauty noong bata pa siya. Nang maramdaman niya ang banayad na halik sa kanyang noo, kusa niyang ipinikit ang kanyang mga mata.

maliwanag ang mukhang tugon nito. Akala niya nasa loob siya ng isang fairytale. Yaong mala-enchanted at mala-Cinderella story ngunit pag-aagawan ng dalawang prinsepe. Subalit, mahirap basahin si Ralph. May kabaitan ang aura nito, tahimik, kaya lang wise rin. Mala-prinsepe ang datingan pero binabalot ng mahiwagang personalidad. Kailangan niyang mag-ingat lalo pa't hindi niya pa ito masyadong lubos na kilala. Lumapit ito at nakipagkamay sa kaniya. “Thank you.”

Medyo natigilan ang binata ngunit tumawa ito kasabay ng pag iling. " uhmmm I am not fan of fairy tales", turan nito pagkatapos. Mas llalong natawa ang dalaga sa tinuran nito. Maging siya man ay hindi fan but she is hoping for her ever after. Naisip niya, pagkatapos kaya ng tale nila ng binata may ever after kaya siya? or magiging single forever ang kanyang story? Hindi napigilan ng dalaga ang mapabuntunghining. Kung tutuusin nasa kamay na niya ang gusto niyang maging ever after, pero kahit na anong higpit ng hawak niya parang makakawala at makakawala pa rin ito.

Hindi niya alam kung gaanu ba siya katagal nawalan ng malay habang tumatakas sila. Tila fairytale na pag gising niya wala na siya sa kapahamakan at kasama ang isang prinsepe na nagligtas sa kanya sa masamang nilalang.

galit na singhal ni Belleair dito. "Eh, pero hindi naman siya mukhang kahina-hinala sa akin." Tiningnan ako ng diwatang tinawag na Iliad. His name is literally the title of an ancient greek epic poem. It's a tribute to homer, who's the writer of the Odessy. Napakunot ang noo ko. We also found the clue of charybdis in that book. Then this fairy is named as Iliad. His hair is color pink and he has this cheeky look. "Hindi ko maramdaman na may kapangyarihan siya, kaya imposibleng makapasok siya dito." Mas lalo lang kumunot ang noo ng diwata dahil sa naging sagot ni Iliad. "Bakit mo pinagtatanggol ang babaeng ito? She can be the dark lord in disguise!"

Noong araw na pinadala nito ang mensahe at umalis siya. Yes, the fairy tale. Dahil tulad ng mga nasa libro, she's like a damsel in distress who needs protection and help while he's the handsome prince charming who came for her. Ang hindi nya alam, mali ang librong kinalalagyan niya. The romantic thoughts on her mind popped out like bubbles after realizing that she's in a tragic love story. That's the reality.

Hindi lang tinanggap—pinarangalan. Ang kanilang munting anak na si Anri ang malinaw na naging pandikit ng kanilang parang kwento sa mga fairy tale, ang mga inosenteng salita at saya niya ay lalong nagpapainit ng paligid. Dahil ito ay hindi lamang isang palabas. Ito ay totoo. Napakatotoo na ang mga bisita ay nahanap ang kanilang mga sarili na nahuhuli sa sandali, naantig ng isang bagay na mas malalim kaysa sa simpleng palabas: pag-ibig, sa pinaka-pure at bihirang anyo nito.

Nag-aral siya ng mga bagong salita habang binabasa ang mga ito. Bago matulog nang gabing iyon, marunong na siyang magbasa ng mgailan salita. Habang hawak ang isang kwento, nagtanong siya sa sarili kung totoo ba ang mga fairy tale tulad ng Snow White at Sleeping Beauty. Bakit pakiramdam niya, ang hunter ay talagang papatay kay Snow White, ang pitong dwarfs ay hindi tutulong nang walang dahilan, at napakalakas ng sumpa ng bruha na hindi ito matatalo ng prinsipe?

Nilabas ko iyong kandila na korteng tao. "May picture ka n'ong kabit?" tanong ko. Mukhang handang-handa naman siya dahil mabilis nitong nilabas mula sa bag ang isang larawan. Napangiwi ako. "Mas maganda ka naman ng di hamak dito sa kabit, Ate." Ngumiti siya. "May kasabihan na talo ng malandi ang maganda." Napailing-iling ako. Inabot ko sa kaniya iyong kandila. "Isuksok mo iyong picture diyan, tapos sindihan mo ang kandila. Hintayin mo hanggang sa matunaw ng buo."

her mother said dreamily. Gustong matawa ni Anais lalo na’t halos lahat ng prinsesa sa fairytale ay sunud-sunuran rin sa wicked mother at nakakulong pa minsan sa torre o palasyo nito. But she doesn’t want those kind of things. She doesn’t want a fairytale life. She just want peace. Kahit simpleng pamumuhay basta lamang, pakiramdam niya ay malaya siya. Na masaya siya. Hindi nakatali. Hindi nakakulong sa kung kaninong palasyo at walang hinihintay na prinsepe na magsasagip sa kaniya dahil kaya niyang sagipin ang kaniyang sarili. But no. She can’t even save her own self. She’s her own prisoner.