Fairytale Novels & Stories

Malakas na talaga ang tama nito sa akin. Ilang hakbang pa ay bumungad na sa akin ang arko na korteng bulaklak din. Nakaharap ito sa nagkikislapang ilaw sa malayong syudad. Sobrang ganda ng arc iba’t-ibang kulay ng rosas ang nakakabit dito at may mga orchids din. May mga maliliit din na lights na nagkikislapan sa paligid nito. Masarap sa matang pagmasdan. Para kaming nasa fairytale na beauty and the wolf ang pamagat.

Maski sila ay napa-nganga dahil sa mala-paraisong lugar. "Welcome to Fairytopia! This is where I live, isn't it majestic?" Tanong ni Lejaby at kusa kaming lahat na napatango. May dumaan sa aming isang matabang fairy na masayang lumilipad. Napatigil ito ng makita kami, marahil ito'y nagulat. "Whaaa..." "Your drolling, Rhys. Isirado mo nga ang bibig mo, nakakahiya sa kanila."

Ngunit nang makita niyang sabik ang bata, hindi niya kayang tanggihan. Habang ikinukuwento niya ang fairytale, parang pelikulang bumabalik sa isip niya ang mga pangyayari noong dula. At pagdating niya sa eksena ng halik—napahinto siya, hindi na magawang ituloy ang kuwento.

Pakiramdam ko ay umiikot ang mundo. Para akong matutumba. Nagawa kong kumapit sa pinakamalapit na upuan. Ngunit namali ako hawak. Tangna! Hindi umabot ang kamay ko. Akala ko yata ako si lastikman. Dahil akala ko ay lalanding ang kamay ko sa sandalan ng upuan at inakala ko na may susuporta sa akin kaya nagpakakampante ako. Ang ending nawalan ako ng balanse.

Halatang nagulat si Seiri samantalang namangha naman si Polly. “Tama na nga yan, Iksum. Tinatakot mo sila,” nakatingin si Matuk sa mga mata ni Seiri na nagulat. “No, hindi ako natakot. Totoo pala ang nasa fairy tale!”bulalas ni Polly. “Ano’ng fairy tale?” tanong ni Iksum kay Polly. “Isang aklat na tungkol sa kwento ninyong mga engkantado. Ah, hindi pala kayo dahil engkantao kayo,” sagot ni Polly sabay kabig kay Seiri.

"Young prince, do not seek here for the adder you brought hither. It is here no longer, and you find me in its place to pay you its debt. But to speak more plainly: well, I am fairy Gentille, famous for the many merry and dexterous tricks I know how to perform. All our family live for a hundred years without growing old. We are never ill: we have no sorrows or pains. That time over, we become adders for eight days. It is this period alone that is dangerous for us, for then we can neither foresee nor prevent any misfortunes that may happen to us; and if we are killed we never live again. The eight days past, we assume once more our ordinary shape, our beauty, our power, and our treasures. Now

Fairy tales are shit crap. I couldn't even think of a good word to describe a fairytale dahil para sa akin ang mga iyon ay pawing kasinungalingan lamang. Sino ba namang matinong tao ang mag-iisip na ang mga kwentong sagana sa happily ever after ay may sense ng reyalidad? Wala. Wala dahil kung totoo iyon; wala ako sa entabladong ito at ibinebenta ang katawan ko kapalit ng perang hindi kahit kailan magiging sapat para sa pamilya ko.

Aella's POV Masarap sanang mabuhay sa isang fairy tale kung saan ang isang simpleng single mom ay pinoprotektahan ng isang guwapo at mayamang prinsipe. Pero ang nakalimutan kong isipin, sa totoong buhay, palaging may mga kontrabidang handang sumira sa magandang kuwento mo gamit ang kanilang matatalas na dila.

Binuka ko iyong nanginginig kong labi dahil sa nagngingitngit na nararamdaman ko sa makapal na mukhang si Agnes. “Once upon a time there lived a young beautiful princess—so young and just a minor; just fifteen year-old—in her small abode. The young princess’ name is Karmine and she had a younger sister named Karine and no, unlike the other fairy tales, she doesn’t have a wicked step-mother and step-sisters nor a father who remarried but she had a useless mother—and again no, Princess Karmine’s mother is very much able but she’s nothing but a very beautiful Queen with a damn lazy ass and a goddamn selfish and a greedy attitude.” Tumaas lang ang kilay ko dahil hindi sila makapaniwalang lahat s

tanong ko naman. "Noon masayang namumuhay ang mga taga-Vamparian. Ang mga Duwende, mga Hayop at iba pang nilalang na naririto. Ngunit nagbago ang lahat ng mamatay si Haring Hadi at ang pumalit ay ang Prinsepeng anak na si Dracon. Nais ni Haring Dracon na maging mas makapangyarihan kesa sa kanyang ama. Ginawa niyang kasangkapan ang ibang mga bampira. Ang mga Biyadhi ang mga uri ng nilalang na noo'y tinatawag na Bampirang Laya. Sila ay malaya at may kapangyarihang katulad rin ng mga may matataas na katungkulan o ang tinatawag na Sangre. Ngunit ang pinagkaiba lamang nila ay mas malaki ang mga pangil ng mga Sangre kesa sa mga Bampirang Laya at mas maraming kaalaman ang mga Sangre kesa sa mga ito