Short Fairy Tales Novels & Stories

Aella's POV Masarap sanang mabuhay sa isang fairy tale kung saan ang isang simpleng single mom ay pinoprotektahan ng isang guwapo at mayamang prinsipe. Pero ang nakalimutan kong isipin, sa totoong buhay, palaging may mga kontrabidang handang sumira sa magandang kuwento mo gamit ang kanilang matatalas na dila.

"Young prince, do not seek here for the adder you brought hither. It is here no longer, and you find me in its place to pay you its debt. But to speak more plainly: well, I am fairy Gentille, famous for the many merry and dexterous tricks I know how to perform. All our family live for a hundred years without growing old. We are never ill: we have no sorrows or pains. That time over, we become adders for eight days. It is this period alone that is dangerous for us, for then we can neither foresee nor prevent any misfortunes that may happen to us; and if we are killed we never live again. The eight days past, we assume once more our ordinary shape, our beauty, our power, and our treasures. Now

Hindi siya naniniwala sa fairy tale, pero baka nga naman, baka posibleng fairy tale nga ang mundong ginagalawan niya. Kung nagkataon, siya lang yata ang Cinderella na puno ng taghiyawat sa mukha. Humugot siya ng malalim na hininga. Isang sulyap pa ang pinakawalan bago pumihit at naglakad patungo sa naantalang direksyon. Bago pa man siya kuyugin ng matatalim na titig ng mga babae kanina ay mabuting nakalayo na siya.

What does she mean? "And what is it about?" I asked with a curious smile. "Kasi ang mahihilig sa mga knights and horses ay mahihilig din sa fairy tales. You know..." Regal shrugged, "that once upon a time, Sleeping Beauty was saved by her prince charming. I love fairy tales too, Miss Novee."

Hindi lang tinanggap—pinarangalan. Ang kanilang munting anak na si Anri ang malinaw na naging pandikit ng kanilang parang kwento sa mga fairy tale, ang mga inosenteng salita at saya niya ay lalong nagpapainit ng paligid. Dahil ito ay hindi lamang isang palabas. Ito ay totoo. Napakatotoo na ang mga bisita ay nahanap ang kanilang mga sarili na nahuhuli sa sandali, naantig ng isang bagay na mas malalim kaysa sa simpleng palabas: pag-ibig, sa pinaka-pure at bihirang anyo nito.

Gayundin si Beatriz na halos hindi na nagsasalita dahil panay tanaw na lang ito sa kabuoan ng isla. "Come here to lola, apo." Tawag pa ni Mama X kay Beatriz. Agad namang lumapit si Beatriz dito ay nagsalita. "Lola, may fairies din po ba dito?" out of no where na tanong nito. "Uh, oo naman. Gusto mo bang malaman ang isang sekreto?" sabi pa nito sa bata. "Hmm, ano po?" "I am the queen fairy here, at dahil doon, ikaw ang aming little princess, isa ka ring fairy." Gulat na napanganga si Beatriz saka napapalakpak pa.

Kinekwentuhan ni Jeremy si Lillian ng isang fairytale. Nakatulog si Lillian habang pinakikinggan niya ang masayang fairytale. Pagkatapos ay hinalikan niya ang pisngi ng munting prinsesa niya bago niya siya inihiga ng maayos sa kanyang higaan. Pagtayo niya, nakita niya na nakabalik na si Madeline.

maliwanag ang mukhang tugon nito. Akala niya nasa loob siya ng isang fairytale. Yaong mala-enchanted at mala-Cinderella story ngunit pag-aagawan ng dalawang prinsepe. Subalit, mahirap basahin si Ralph. May kabaitan ang aura nito, tahimik, kaya lang wise rin. Mala-prinsepe ang datingan pero binabalot ng mahiwagang personalidad. Kailangan niyang mag-ingat lalo pa't hindi niya pa ito masyadong lubos na kilala. Lumapit ito at nakipagkamay sa kaniya. “Thank you.”

Sila ay sina, Dex, Darryl at Chester. Hindi na kailangan nang maraming tao para patayin ang tatlong ‘to. Isa sa mga Seven Fairies lang ay sapat na para patayin silang tatlo. Nagkataon naman na ang pinakabatang fairy ay naglilinang ng isang set ng cultivation methods- ang Three Stanzas of Plum Blossoms. Pwede niyang magamit ito para patayin ang tatlo.

Palayo sa kasal na akala niya ay happy ending. Fairy tales were lies. Walang totoong Prince Charming. There never had been. At kung meron man, siguro ay sa iba. Pero hindi sa kanya.