Sobrang naiintriga ako kapag napag-uusapan ang 'Kabesang Tales'—para sa akin, kilala itong gawa ni Lope K. Santos. Madalas itong binabanggit sa mga klase at antolohiya ng maikling kuwento sa Filipino, at tipikal sa istilong naglalarawan ng buhay-bukid at paglaban ng ordinaryong tao. Naiuugnay si Lope K. Santos sa paglinang ng makabagong Panitikang Filipino, kaya swak na swak na mailagay sa kanya ang kuwentong ito, lalo na kung titingnan ang tema ng lupa, katarungan, at ang pagbabagong panlipunan na madalas lumilitaw sa kanyang mga sinulat.
Naalala ko noong kolehiyo, palaging pinag-uusapan ng guro kung paano naipapakita sa mga kuwentong tulad ng 'Kabesang Tales' ang pulitika ng lupa at ang kalagayan ng mga magsasaka. Ang paraan ng pagkukwento ay simple pero mabigat sa damdamin—may pagka-realismong tagalog na madaling yumakap ng mga mambabasa. Kahit na may iba-ibang bersyon at adaptasyon, halos palaging nauugnay ang pagkakalikha ng karakter kay Lope K. Santos.
Sa pagtatapos, kapag sinasabing sino ang may-akda, handa akong tumaya sa pangalan ni Lope K. Santos dahil sa istilo at temang tumutugma sa kanyang iba pang obra. Nakakatuwang balikan ang mga kuwentong ito dahil palaging may bagong leksyon na lumalabas sa tuwing babasahin mo ulit.