Fairytale Novels & Stories

komento ni Tintin pagkatapos niya itong basahan ng mga fairy tale books. Kapwa na nakadapa sila sa carpeted floor sa loob ng kanyang playroom. Nakadapa si Tin-Tin habang nakatukod ang siko nito sa carpeted floor at salo ng dalawang palad ang baba. Habang siya naman ay salo ng malambot na unan ang dibdib habang hawak-hawak ang fairytale book ni Cinderella na dating pag-aari ng kanyang tiya Luisa.

Ngumiti siya at tahimik lang na pinakinggan an gang lagaslas ng talon habang pinapanuod niya ang mga fairies na naglalaro sa tubig. Hidni niya alam kung ilang minuto o oras na ang lumipas hanggang sa napansin niya ang muling pagkakagulo ng mga fairies, at may tinuturo ang mga ito na kung ano. Nagtatakang sinundan niya ang tinuturo ng mga ito, napatayo siya sa kinauupuang bato nang mapansin niya ang isang bulto `ni minsan hindi niya inakala na muli pa niyang makikita ng personal

at simpleng ngumiti sa kanya ang dalaga. Kaninang malingunan ni intoy ang dalaga ay natulala talaga siya. Alam na niyang maganda ito pero mas maganda ang dalaga kapag gising at kapag nakangiti, para talaga itong character sa isang fairytale, parang si Snow white or si sleeping beauty.

hindi ko mapigilang bulong habang napapatingala sa paligid. Hinigpitan niya ang hawak sa aking kamay at nginitian ako. “Lola wanted this garden to feel like you’re inside a fairytale.” Isang babaeng naka-fairy attire ang sumalubong sa amin, nakasuot siya ng mahahabang pakpak na kumikislap kapag tinatamaan ng ilaw. May hawak siyang maliit na wand na parang gawa sa kahoy at bulaklak. Malambing siyang ngumiti at yumukod ng bahagya.

Parehong natigilan sina Katreese at Ranran. Nang makitang walang sumasagot, bahagyang kumunot ang noo ni Kaisha. "Mali po ba ako? Sa mga fairytale kasi… nagpapakasal ang prince at princess. Tapos nakatira sila sa magandang castle and they lived happily ever after." Hindi napigilan ni Aira ang malakas na pagtawa. "Naku! Kapag narinig iyan ng senior ko, baka umiyak iyon sa banyo!"

Napairap na lang ako at pinagpatuloy ang pagbabasa. "Ayaw man lang tingnan ang drawing ko," parang batang sabi niya habang ibinabalik sa loob ng bag ang drawing niya. "Sige. Aalis na lang ako. Akala ko pa naman parehas tayong interesado sa iisang bagay." Hindi ko siya pinansin hanggang sa umalis na siya sa harap ko. Hay. Buti naman. Tatlong libro na tungkol sa mga mythical creatures ang binasa ko bago ako nagdesisyon na umalis na sa library. Isinara ko ang librong binabasa ko at niligpit iyon.

Natawa ako sa sinabi niya. Nang maikuwento niya ang tungkol sa parents niya, hindi ko ine-expect na naniniwala siya sa fairytales noong bata siya. And now, he’s making our lovestory looked like a well-written fairytale of all times.

Siya rin ang nagsuot ng pantulog nito. Binasahan niya ito ng fairytale. Isa kasi iyon sa pampatulog ng anak niya. Nasa kalagitnaan na siya ng kuwento nang mapansing namumungay na ang mga mata nito. Basta si Rapunzel ang kuwento niya, mabilis itong makatulog. Maingat na kinumutan niya ito inayos ang gilid ng kama nito para hindi mahulog.

SHE FIXED herself. Ang kanina na masayang damdamin niya ay bigla na lang nalungkot. Pakiramdam niya ay si Cinderella siya na sumaya lang nang ilang saglit. Akala ni Aiha na sa mga nobela lang nangyayari ang mga kaganapang ito. Akala niya ay puwede ang mahirap at mayaman sa totoong buhay, pinaasa na naman siya ng mga fairytales na kinukuwento ng Mamang niya sa kaniya noong mga araw.

His father told her that for sure, Sierah imagined it was beautiful as a fairytale. "Daddy do you believe in fairytales?" Natigilan si Zai at nalingon ako habang nakakunot ang noo. "W-Well fairytales like?" Wala ba siyang Idea? "Like happy endings," wika ng anak ko kaya naman ngumisi ako. Bahala ka sumagot diyan. "To answer you for real, there is no happy endings baby. Kailan pa ba naging masaya ang pagtatapos ng isang bagay?" Nakangiting tanong ni Zai sa anak dahilan para mapaisip si Sierah.