Fake 500-peso Bill Mga Nobela at Kwento

Don't Mess With The Billionaire Chapter 13 “GAMEFISHERMAN EXPRESS, Auntie? As in ‘yong mamahaling yate? Kulang–kulang fifty million pesos ang halaga n’yan, Auntie.” Halos mapugto ang hininga ni April nang matanggap niya ang balitang iyon galing sa kamag–anak niya sa Isla. Hirap siyang maghunos–dili.

ng pinakasikat na bilyonaryo sa bansa? ​"Ser, totoo ba 'to? Baka naman prank 'to ha? Nasaan ang camera?" tiningnan ko pa ang paligid ng maliit naming kwarto. ​"I don't have time for your jokes, Marikit. I’ll pay you five million pesos for three months of acting. Deal or no deal?" ​Five million? Muntik na akong mahulog sa kama. Sa probinsya, katumbas na 'yon ng sampung traktor at isang buong barangay!

Wala kasi akong dal ana Philippine money and hindi ko pa napa convert ang dollar ko. Binigyan ko siya ng buong 50 dollar at gulat naman siya. “Sorry manong, but I have any Philippine money here”Sabi ko “Ma’am, 2,500 na rin po ang halaga nito ditto sa Pilipinas, wala po bang mas maliit diyan? 300 pesos lang naman po kasi ang babayaran mo” sabi niya at parang ayaw pa talaga tanggapin ang dollar ko.

saad neto, nagulat naman ang dalaga. 50 thousand pesos!? for real? Akala nya kasi ay ordinaryong tshirt lang eto, gosh!? 50 thousand!? buti nalang at hindi pinapalitan sakanya nang binata eto, saan naman sya hahanap nang 50 thousand pambili nang bago? jusko. Maybe that's why he said no din, jusko para syang sinampal nang kahirapan kahit pa may kaya naman ang pamilya nila ay mahirap parin gumastos nang ganon kalaki para lang sa isang T-shirt.

I saw how Arianna clung her arm into Sky's arm at walang pasabing hinalikan siya sa pisngi. I felt a slight pain in my chest. Tumalikod na ako at bumalik sa pangunguha ng mga snacks. "1350 po lahat, Ma'am." saad nung babaeng nasa counter. Kinuha ko ang wallet ko at kukuha sana ng pera nang mapansing hindi pa pala ako nakakapag deposit ng Philippine money. Dollars ang nandito sa loob ng wallet ko. Kukunin ko na sana ang ATM Card ko nang may isang pamilyar na kamay ang naglapag ng five thousand sa harapan ko.

Hindi libre ang aking katawan para ibigay kung kani-kanino lang, porke't tinulungan niya ako. "Hindi naman siguro niya mahahalata na bumawas ako sa dami ng pera niya." Isip-isip ko habang ibinabalik ko sa lapag ang wallet pagkakuha ko ng pera. Nasisiguro ko na hindi lamang 50 thousand ang blue bills na nakita ko bukod pa sa cards na parang bakod na nakahanay sa wallet nito.

"Pahinging pera. Kinuha ng papa mo 'yong five hundred kahapon." "Sorry, Ma. Wala na ho talaga akong pera. Pamasahe ko lang po ito." "Ano? Imposible! Nagdadamot ka lang eh!" sigaw niya sa akin. Huminga ako nang malalim bago ako kumuha sa pitaka ko ng five-hundred peso bill. "Last na po 'yan sa budget ko Ma," Agad niya kinuha ang pera at tinalikuran ako ng wala man lang sinasabi.

rinig niya litanya ng matanda habang nanlaki ang mata niya ng makita ang nasa loob. "FIFTY THOUSAND PESOS?!"napabulalas siya sa kapal na cash na Iyo na may nakabundle na printed na nagsasabing 50k iyon. Mariin siyang umiling nang makia iyon at ibinalik sa loob ng enevelop. "Nako! Manong ang laki niyan, hindi ko matatanggap iyan, saka isa pa bawal samin ang tip." sabi niya ng hindi makapaniwalang cash iyon na nasa kanyang palad.

"Ate, isang chicken curry nga. Magkano po?" "Twenty-five pesos." Sagot ni ateng cashier. Binuksan ko ang pitaka ko. One hundred lang ang pera ko. Walang barya. Kaya itong isang daan ko na lang ang ibinigay ko sa kaniya. "Nako, wala kaming barya niyan." Pagtanggi ni ateng cashier. "Ate, sa akin niyo na lang po kunan." Isang lalaking boses ang nagsalita na nasa tabi ko lang. Nauna siya sa akin sa linya.

anitong isiniksik sa kanyang palad ang isang five hundred peso bill. Noon magkakasunod na ipinilig ni Isla ang kanyang ulo. “Naku Papa, huwag na po. Itago nalang po ninyo iyan para sa sarili ninyo. May allowance pa naman po ako galing sa foundation ng mga magulang ni Vince kaya huwag na po kayong mag-alala sa akin,” tanggi pa niyang paliwanag.