Fake 500-peso Bill Mga Nobela at Kwento

Hindi pala ganoon kadami ang isang milyon na tag-isang libong piso. Tinignan ko isa-isa ang mga tag-isang libong piso na nakatali. Mahirap na baka papel pala ang iba dito. "Baka peke 'to, huh?" tanong ko sa kaniya. Umiling siya at hinagis niya sa tabi ko ang isang bagay. "Check it if it's fake," naiinis niyang sagot. Ngumiti ako. "Hindi na. Pero bakit nagbago ang isip mo at binibigyan mo ako ng ganitong halaga ngayon?"

Sumasakit ang ulo ko dahil hindi ako nakatulog ng maayos dahil halos buong gabi ay inangkin niya ako na animo'y walang kapaguran, sumasakit rin ang panga ko, at may kakaibang sakit sa pagkababae ko na parang may nakalimutan akong hugutin sa loob. Bago ako bumaba ng taxi—oo, nag-taxi ako pauwi, kasi may limang milyon na ako sa bulsa, puwede nang hindi mag-tricycle na amoy usok at pawis. Tiningnan ko muna ang tseke. Lucas Salazar. Five million pesos. Banco de Oro. Puta. Totoo ba 'to? O baka panaginip lang 'to? Baka mamaya ay magising ako sa higaan kong may butas ang foam at amoy ihi ng pusa ni Aling Nena?

tanong ko sa lalaking nahihimbing pa rin. I stood up and went to the side table where I saw his wallet. As I open his wallet, my mouth form an o. He doesn't have one hundred pesos, but he have lots of blue bills! Dali dali akong kumuha ng isang libong piso at kaagad din na sinuklian.

Tahimik ang mansion, ang mga ilaw sa hallway ay dim lamang, at halos maririnig ang bawat yabag ng sapatos niya sa kahoy na sahig. Pagpasok niya sa opisina, mabilis siyang lumapit sa malaking desk. Dinukot niya ang susi mula sa isang drawer at binuksan ang maliit na vault na nakatago sa gilid ng mesa. Puno iyon ng cash, dollar bills at pesos, nakasalansan sa mga envelope. “Perfect…” bulong niya habang isa-isang inilalagay ang pera sa isang bag. “Kailangan ko ‘to. Plane tickets. Fake IDs. Bribery kung kailangan.”

Yumakap ito sa braso ko na iginiya ako paupo ng sofa kaharap ang mga kaibigan namin. "Bitaw nga" mahinang saad kong pasimpleng binaklas ang kamay nitong nakayakap sa braso ko. "So, is our bet is over?" nakangising saad ni Mikael na inilapag ang cheque nito. Napalunok akong naglabas ng cheque kong ikinatigil ng mga itong nagkatinginan na napabaling sa aking isa-isang nag-abot ng cheque sa kanila worth 500 billion pesos para sa bet.

hikbi ko. Kinuha ni Julian ang isang envelope mula sa bulsa ng suit niya at inabot kay Mark. “Inside that envelope is a check for five million pesos. At may ticket din papuntang Canada. Lahat ng kailangan mo para magsimula ng bagong buhay, niyan na.” Napatitig ako kay Julian. “Anong ginagawa mo?”

Gumanti lang siya. “Kung okay na sayo ang lahat, Mr. Florida, the cost of it is fifty thousand pesos. I accept cash or cheque, kung ano ang mas convenient sayo,” ani Erika at nag iwas na ng tingin sa nakakairitang titig sa kanya ng lalaki. “Just in time, I brought cash,” hambog nitong sagot sa kanya. He took out a wad of money and his smirk widened even more.

sagot niya na walang kagatol-gatol. Kaya ba good siya sa akin nitong mga nagdaang araw ay dahil ito ang plano niya? Grabe, five million pesos talaga? Saan naman niya gagamitin ‘yun? Saka, hindi naman umaabot ng ganoong kalaki ang bills dito sa mansiyon. Nabigla ako. "Five million? Ma, hindi puwede. Masyadong malaki ‘yun. Nag-iipon na ako para sa sarili ko."

malakas nitong reklamo at napatayo pa. “Magkano pala?” tanong niya na lang ulit dahil para itong nainsulto sa halagang sinabi niya. “Five hundred million.” “Okay. Ibibi—” “Dolyar.” “Ano?!” Napatayo na rin siya. “Nasabi ko na, na pupunta ako ng ibang bansa kaya dolyar ang kailangan ko. Buhay ko naman ang itinataya ko rito kaya tama lang ang hinihingi ko.”

Pumalit si Sophie sa kanyang kapatid upang magpakasal sa isang lalaking kilala lamang bilang tambay at barumbado. Namumuhay sila sa matinding kahirapan. Ngunit hindi niya inaasahan na ang kanyang asawa ay isa pa lang misteryosong bilyonaryo na may hawak ng napakalaking kapangyarihan at impluwensya. Hindi makapaniwala si Sophie sa kanyang natuklasan; nagmadali siyang bumalik sa kanilang maliit na inuupahang bahay at sumugod para yakapin ng kanyang asawa. “Sinasabi ng lahat na ikaw daw si Young Master Creighton… totoo ba ‘yon?” Hinaplos ng lalaki ang kanyang buhok. “Magkamukha lang kami.” Sumimangot si Sophie. “Napakasama ng ugali ng lalaking iyon! Pinipilit niyang ako daw ang asaw