Faking A Smile Quotes Novels & Stories

Hinayaan ko na kaysa naman ano pang isipin ng mga tao dito na nag-aaway kami na hindi naman kami magsyota. "Smile Clovett in one two three good shot," napapailing na lang ako sa ginagawa niya sa akin. Ayaw niya kasing siya lang ang may post tapos ako wala, kaya kahit wala naman akong idea kung paano mag post kundi ang ngumiti lang sa camera, dahil yun naman ang sabi niya.

Pero muntik na akong matawa dahil hindi bagay sa kanya ang smile na ginawa niya ngayon dahil parang force smile ang ginawa niya. Para tuloy siyang villain. "Pfft... di mo naman kailangan praktisin ang bagay na yan. Lalabas naman ang natural smiles mo kung masaya ang puso mo." Bigla naman siyang napangiti habang nakatingin sa akin. "Okay, I understand." Bigla na namang bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa smile niya. Damn... Mukhang delikado sa akin ang smile niyang yan!

I asked but it seems mostly for me. Napaawang ang mga labi nito saka nagpilit ng ngiti. Para namang nairita ako sa ngiting iyon. "Sorry--" "Don't fake a smile if you don't feel like doing it. It's fine not to be fine, okay?" Tumango ito at tumitig sa akin diretso sa mata. Parang binabasa ang aking emosyon. Nakatitig sa aking ng ilang segundo.

Minsan nga, hinihiling ko na lang na sana hindi na lang sila nag-anak kung papabayaan lang rin nila at ipapamigay basta sa kung sino. Oo nga at kilala ako ng mga taong nakapaligid sa ’kin bilang isang babaeng walang preno ang bibig kung magsalita. Kilala ako bilang mataray at matapang na babae. Pero totoo nga talaga ang kasabihang, ‘there’s a pain in every smile’. Magaling lang talaga akong magtago ng mga emosyon. Hay, jusko. Naiiyak ako. Mabilis kong pinigilan ang mga luha ko at binuksan na lang ang youtube app ng Ipad. Baka makita pa ako ni Vish na umiiyak ng walang dahilan.

Damn, pag mapapangiti ko itong high-end, million yata ang makukuha kong pera dahil sa mga magazines na sold out. Ngunit ang perang inaasam-asam ko, naging bato no'ng hindi man sila ngumiti kahit isa lang. What the hell is wrong with smiling? Hindi ba sila happy sa mga nararating nila? "Everyone? Smile for me, please." Marahang sabi ko.

"Sabi ko, ngitian mo ako." "Pinagkakatuwaan mo ba ako?" Kinunutan niya ito ng noo. Pilit iniignora ang kakaibang ningning ng mga mata nito. "No. Gusto ko lang makita kung paano ka ngumiti. Hindi pa kasi kita nakikitang ngumiti." Nagbawi siya ng tingin. "Hindi pinipilit ang ngiti, Seven, dahil sa ngiwi 'yon nauuwi. Wait 'til I smile naturaly, unscripted, and freely. Baka masilaw ka"

“Ikaw rin, mukhang stiff ka masyado.” “I don’t do fake smiles that well,” sagot ni Luke nang may bahagyang iritasyon. “Pero sige, para sa kapayapaan ng gabing ‘to.” At saka siya ngumiti—isang perpektong ngiti na hindi umaabot sa kanyang mga mata. “Ang galing mo palang umarte,” sabi ni Mitch, pilit na pinapanatili ang tono ng kanyang boses na magaan. “Akala ko ba hindi ka sanay sa ganito?”

Maybe, to stop Dad telling stories about that woman but Dad doesn’t seem to notice her subtle signal. I faked a smile. “Really, Dad? Dumaan iyong—” bitch. Sumimsim ako sa freshly squeezed orange juice ko para hindi ko mabitawan iyong salitang iyon dahil kapag nasabi ko ang salitang perfectly fit for Karmine ay patay ako sa Dadyy ko. “—si Karmine sa office mo? Why daw? Does she need money ba? Maybe we can give her some. Kawawa naman.” Thank all the heavens above nang hindi niya napansin iyong annoyance and sarcasm sa tone ko.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

"Okay, game! Face to the camera, everyone! One... two... three... smile!" I flashed a smile but a smile that can't even reach in my eyes, a smile that tells so many things that can't even be spoken in words, and a smile that is fake... that it could tell that a smile that is not real at all.