Faking A Smile Quotes Novels & Stories

“Wala nga, ano ka ba… pagod lang talaga ako, sino ba naman ang hindi mapapagod sa pagiging bibo mo pag dating sa kama, hindi ba?” Pabirong sabi ni Faith tapos ay pilit na tumawa, na sana pala ay hindi niya na lamang ginagawa, dahil sa pag pilit ng tawa ay tila lalo lamang nag badya ang mga luhang kanina niya pang pinipigil. ‘’I said you don’t need to smile when you can’t, faith. As there is no need for you to pretend that you are fine when I can clearly see that you are not.”

And from the far corner, Celeste watched, pretending to be busy — her lips curving into that quiet, dangerous smile. “Sometimes, it’s not the enemy outside that breaks you — it’s the ones smiling right beside you.”

Napatawa ang binata kaya napatitig ang dalaga sa kaniya. "Marco smile more often, your smile reflects mine." Wala sa sariling ani ng dalaga. "Napaka gwapo mo para sumimangot lang. If you smile you can see the world smiling at you. It makes everything easy and balanced. Pero pag palagi kang nakabusangot ganun din ang mundo sayo. Take it easy and smile."

She's there every day to attend to guests in a very friendly way and the first step toward that is to smile at each of them. Rain got used eventually after she realized that she's been doing it a lot already even before she worked there; faking a smile or forcing a smile is more convenient than a true smile nowadays. Noon, wala naman siyang napapala sa pagngiti ng peke but now, they pay her fake smiles and fake laughs so why not make it a little sweeter para hindi naman sila lugi sa'yo.

amuse na sabi ni Edmund. “S-Sorry, hindi kasi ako sanay.” Mahina itong tumawa. “You’re cute while acting innocent, Van. Sige na, baka abutan ka pa ng matinding traffic.” Tipid lamang siyang ngumiti at tuluyang lumisan.

I was stunned for a second. “Oh god…” Kumalas ito sa yakap at kita ko ang saya sa mga mata nito. Hindi isang pilit na tawa, kundi isang genuine. “I’m sorry kung nabigla kita. I was just excited to finally touch you. Akala ko hanggang panaginip na lang ang makita ka at mahawakan ka sa personal.” I was just staring at her and all I can say is that she’s pure and loving. Mabait ito. As a lawyer, I can easily distinguish who’s faking a smile and who doesn’t.

"It taste good, parang luto ng Mommy mo" Napangiti ako "Pinag aralan ko talaga yung mga niluluto niya, masaya ako nagustuhan mo" "I like it" "Huh?" "I like it when you smile, mas lalo kang gumaganda" Uminit ang pisngi ko sa sinabi niya Di ko akalaing sasabihin niya yon "Sa...Salamat" Napangiti ako, mas lalo din naman siyang gumagwapo kapag mabait siya.

I am not even a fan of tuna. “Masarap?” tanong ko sa kaniya nang dumampot siya ng isa pa. Tumango siya habang may laman pa ang bibig niya at saka ngumiti. When she smiles, pakiramdam ko ay lumiwanag ang paligid ko at naging makulay. What the fuck is wrong with me? Ang tanda ko na para dito. “Ano nga pala ang pag-uusapan natin?” pagkuwa’y tanong niya sa akin nang malunok ang pagkain.

I suddenly faked a gag because of what he said. “Hah…” I scoffed. “Salamat na lang sa lahat,” I added. “The more you deny it too much, the more it seems to prove the statement.”

Hindi niya mapapatawad ang sarili kung malalaman niyang narinig nito ang pagmomonologue niya. “Kakadating ko lang. Nakaramdam lang ako ng pagkainip sa loob,” sabi ng lalaki. She faked a smile. Ang totoo, gusto iyang itago ang relief at kakatwang damdamin na iyon sa kanyang puso. Nainip? Bakit parang iba ang sinasabi nito sa nakikita niya kanina sa mukha nito habang kausap nito si Maricar.