Fall From Grace Chapter 1 Novels & Stories

"Sa tingin mo ay hahayaan kong magtagumpay ang tauhan mo?" Pakiramdam ni Grace ay lumaki pati ang ulo niya sa mga narinig. Umiling siya habang nanlalaki ang mga mata. "Hindi maari! Hindi niyo ako kilala at walang katibayan!" Umiling-uling siya at muling pinilit ang sariling makatayo ngunit para siyang lumpo. Wala nang lakas ang kalahating katawan niya. Napatingin si Grace sa pintuan ng banyo nang bumukas iyon. Ngumiti pa sa kaniya si Dark at mukhang inaasahan na ang mangyayari sa kaniya.

Lumapit siya, diretso kay Sol, at bago pa siya makapagsalita, hinila niya ito palapit, isang kamay sa batok nito, at walang pag-aalinlangan ay hinalikan niya si Sol. Hindi iyon mabilis o pilit na halik, may lalim at damdamin, parang may gustong patunayan at may gustong ilabas na matagal nang kinikimkim. Nanlaki ang mata ni Sol sa una, natigilan, pero hindi siya kumalas. She played along… pero parang totoo sa pakiramdam. Hanggang sa… “Enough.” Sigaw ni Grace. Nag-walk out si Grace, galit, halatang napahiya.

Hindi niya lang alam kung saan at kailan. Ngunit sigurado siya — darating ito. ---- Perfect — eto ang full Taglish next chapter na sinusundan ang emosyonal na tono ng nakaraang kabanata. Focus pa rin kay Cressida, pero dito ay mas intimate, mas mabigat, at may bahid ng pag-aalala at reality. --- Maagang gumising si Cressida kinabukasan. Hindi dahil sa alarm, kundi dahil sa tunog ng ulan sa labas. Ang marahang pagbagsak ng patak sa bubong ay may kakaibang ritmo—nakakaantok pero nakakagising ng isip.

" I'm flattered.. " **end of chapter**

Itinuro niya ang isang hagdanang bumababa sa kailaliman ng lupa. Napatigil si Grace, hindi makapaniwala. Sa isang tila abandonadong lugar na ito, posible kayang may nakatagong sikreto pa? Sa halo ng pag-usisa at kaba, pinanood niya si Casey na bumaba, kaya wala na siyang nagawa kundi sumunod. “Takpan mo ang leather board,” bilin nito habang lumulusong sa dilim. Sumunod si Grace, maingat na ibinalik ang board sa orihinal nitong pwesto.

Desperada na talaga ko, kung kailangan kong lumapit kay Levi at Xander para sa kailangan nilang pera ay gagawin ko basta pakawalan lang ako ng mga ito. "Masyado kang maingay." Aniya at mabilis na dumapo sa aking sikmura ang kamao nito dahilan upang mamalipit ako sa sakit, at inihampas niya ang kaniyang hawak na baril sa aking ulo kaya't unti unti akong nakaramdam ng pagka hilo at muling dumilim ang aking paningin. -end of flashback-

"T-thank you so much, hija." In life, I've learned that the strongest person is the one who knows how to forgive despite the painful things happened. What had happened in the past, stays in the past. Kahit magalit pa ako kay Harold Aquino at sa Mama niya, wala rin naman iyong patutunguhan dahil wala na sila. Kapag naghiganti ako, hindi ko naman maibabalik ang buhay ng Mama at Papa ko. Now, I finally find the courage to closed this chapter in my life. And I think I should open a new one. A new chapter for me and Santri. Haharapin ko na siya at ipapakilala ko si Hope sa kanya. I don't care if he's got a wife now. Ang importante makilala ni Hope ang Papa niya.

she's glad that there's someone who will protect her if something like that occur. "for real? he threatened that man into another level. which i think he deserve kasi kung iisipin mo, he's actually being a pervert and asking you to sleep with him in front of your husband." nanlaki ang mga mata ni kaylee na tama ang sinabi ni grace. "kaylee, you're just too innocent to realize that because as we've said, you weren't exposed to that kind of person before." dagdag pa ni Grace.

Nick Nicklaus awoke from small kisses falling on his face, down to his neck, trailing his body. He tried to open his eyes, but the sudden pain in his senses caused him to close them again, so he buried his face in the pillow once more. Fuck, where am I?

Esqueza. End Of Chapter 1