Fall In Philippines Novels & Stories

Hindi ako ganun katalino kaya I need to study harder! So ayun na nga, first week of January, muntik na magkagyera between US and Iran. Pumutok ang Taal volcano, bulkan sa Japan at Mexico. Bumaha sa Indonesia at nagkabushfure sa Australia. Nakakawindang! Hanggang last week of January, iniinda ng mga taga-Batangas at karatig lalawigan nila ang pagputok ng bulkang Taal dahil sa ashfall nito. Umabot na nga sa Maynila. Lumikas sila sa mas ligats na lugar at puno na rin ang evacuation center kaya ang ibang evacuees ay nakikituloy na lang sa ibang bahay. Thank you sa mga nagvolunteer na nagpatuloy sa kanilang mga bahay. People need facemask so a lot of Filipinos donated money, food, clothes and fac

Paalam ko kay Manang Fe at dali daling umakyat sa second floor. Nag tungo ako sa aming kwarto at nag simulang mag scroll tungkol sa issue na pagbagsak ng kumpanya nila Red. Pinag uusapan na ito ng mga tao sa Pilipinas at umiingay na rin ang issueng ito sa ibang bansa. Hindi maganda ito….

After fifteen hours we landed at NAIA. My heart jump abnormally because I am really in the Philippines right now. "Philippines?" my son sleepily asked. Tanging tango lang ang isinagot ko dahil labis ang kabang nararamdaman ko sa ngayon.

Walang halos gamit sa bahay na ito kaya’t walang ibang choice kundi gumamit ng apoy para kahit papano ay hindi sila lamigin. According to his watch, it’s past noon. Ngunit madilim pa rin ang kalangitan. Kung tama ang pagkakaalala niya, ganito talaga ang Pilipinas lalo na’t palapit na ang pasko. It’s always rainy season. At sa kasamaang palad, dito pa talaga sila naabutan. “Why am I always stranded with you?” she couldn’t help but ask. “Why not someone? Just not you.”

“Naalala mo ba iyong pinakamalakas na bagyong tumama sa ‘tin nitong ilang buwan na ang nakararaan?” Marahan siyang tumango. Kahit na kulang-kulang pa ang impormasyong naririnig niya ay nakabubuo na agad siya ng ideya sa isip niya. Iyon ang pinakamalakas na bagyong tumama sa bansa sa Visayas at iyon din ang bagyang kumitil ng maraming buhay. Sa sobrang laki ng bagyong iyon, ang daming naapektuhan. Ang daming nawalan ng bahay. Ang nabing nawalan ng mahal sa buhay.

Kagaya na lang naming magkakaibigan na halos mag 9 years ng hindi nasilayan ang Pilipinas. Paglabas namin ng eroplano ay napasinghap ako sa hangin ng Pilipinas. Ramdam din ang matinding humid, namumula naman kaagad ang pisngi ng aking anak. Ito ang unang beses siyang makaka experience ng init sa Pilipinas . Kahit kasi summer sa Canada ay hindi ka naman pagpapawisan kagaya dito sa Pinas. Pero isa ito sa mga namiss ko sa matagal na panahon. Feel na feel ko ang aking pagbabalik bayan dahil sa mga ganitong eksena.

“Of course, Daviah. Maraming dagat sa Pilipinas. Did you know that the Philippines has 7,641 islands? So maraming dagat doon. If you want to see one, Palawan is one of the best options. You can ask Lolo Edie to take us on a trip to Palawan if you want because maganda ang dagat doon. We can swim and have a bonfire at night.” Napaangat si Belinda at Daviah kay Valeria nang sumabat ito.

Napasinghap ako at napa sapo sa noo "Hello." sabi ni luca, may katawag siya sa cellphone "Alright." sabi niya at ibinaba ang tawag "Bro you can't go back to the philippines right now because of the typhoon and there's no flight today." sabi ni luca kay boss "Okay." sabi ni boss "Ano? Kala ko ba uuwi tayo?" sabi ko "There is a storm today." sabi ni boss sakin Tumango nalang ako at hindi na nagsalita. Shutang bagyong to. Pano na sila mama wala ako sa bahay haysss

Wagi na naman si Jacob dahil nakuha nito ang atensyon nila. “Paano kung umulan?” ani Alejandro. “Akala mo ba hindi ko tiningnan ang weather forecast ngayon? It said that there’s no chance of raining within Metro Manila and outside provinces. So, they could go to Antipolo or Tagaytay, cause that’s a higher place with a magnificent view.” “Tagaytay is far. Antipolo would be the best choice for convenience. Malapit lang sa atin kahit medyo ma-traffic.” Tumango-tango si Enrico.

NINE YEARS — that’s how long it took for Vesper before she finally got the courage to set foot in the Philippines again. Salamat sa magaling niyang ama. Huminga ng malalim si Vesper bago tuluyang humakbang palabas ng arrival area habang tulak-tulak ang cart kung saan nalagay ang kanyang apat na malalaking maleta. Kaagad siyang sinalubong ng mainit na klima ng Pinas pati na rin ng maingay na paligid.