Fall Into Your Smile Novels & Stories

Thaddeus’s smile was infectious, and as he looked at me with that enchanting grin, my own smile widened uncontrollably. He guided me inside, and my smile grew even wider as I took in the breathtaking sight. The interior was a stunning display of romance and thoughtfulness. Rose petals were scattered across the floor, adding a touch of elegance to the space. A table was set with delicious food and a bottle of wine, promising a delightful evening. Fake candles flickered softly around the room, creating a warm and inviting glow.

Pero nang marinig niya ang pangalan ni klea— agad siyang tumigil. Agad siyang lumayo. Agad siyang umalis. Unti-unting nawala ang init sa pisngi ni avianna. Ang pamumula ng mukha niya ay naglaho, parang apoy na unti-unting pinatay ng malamig na hangin. Napangiti siya nang bahagya. Pero hindi iyon masayang ngiti. Isang **self-deprecating smile**.

Umiiling pang sabi ko rito at sumubo ito habang nakatitig sa akin kaya napataas ang kilay ko. “You're so beautiful when you're laughing and smiling, Bellissima. Please, always be happy, don't let anyone steal your precious smile from you..” Diretso ang tinging sabi nito sa akin at bigla na lang kumabog nang husto ang puso ko.

tanong niya ulit, yumuko nang bahagya para marinig ko nang mas malinaw sa gitna ng mga tawanan at instructions sa paligid. “Medyo,” sagot ko. “Feeling ko matatapilok ako.” He smiled. “Don’t worry. If you fall, I’ll catch you.” Napatingin ako agad sa kanya. ‘Yung tipong napahinga ako ng malalim sabay pilit na ngumiti. “Wow. Talaga lang ah?” He chuckled. “Of course, always. Especially if it’s you.” “Ang landi mo.”

To spend this with each other side. "Your smiling, and I would want to saw you like that for the whole day. Mas lalo kang gumaganda kapag ngumingiti ka and your smile are making my day complete and worth it. Wala na akong pakialam kung matambakan ako ng trabaho as long as your at my side" hindi ko maiwasang iiwas ang tingin ko dahil sa sinabi nito. Manhid na lang talaga ang hindi kikiligin! "Are you in?"

hindi ko alam pero yung puso ko ay lumundag sa tuwa. "Especially your smile, I like them." and then he squeezed my cheeks. "Keep smiling, even though the world keeps throwing shit on you. Your smile is the best weapon to conquer all of those," sabi niya at ngumiti ngunit agad ding napawi ang ngiting nakaguhit sa kaniyang labi. "Wow naman, nagawa mong sabihin iyan pero hindi ka ngang marunong ngumiti." "I could I smile everyday if still feel guilty in everything?" yumuko siya.

Alam kong kukuhanan niya ako ng litrato kaya mas lalo akong bumusangot para ma-turn off siyang ituloy ang plano niya. "Smile," pakiusap niya pero hindi ko magawang ngumiti. "Masakit panga ko," palusot ko. Ayaw ko nang pilit na ngiti kaya nagpalusot nalang ako. "Smile for me," pakiusap niya habang nakangiti. "Masakit nga ngipin ko," agad kong sabi. "I don't believe you."

Nang mabasa ko ang caption ay napagtanto kong hindi lang umaga ko ang nasira, kundi buong araw. Jazz Morales: “Life is better when you're smiling.” #YourMyGreatestGift

Gusto kong matulog hanggang pagtanda. "Look at the sky, full of stars. The moon even smiles at you. Nakakawala ng stress at sama ng loob." He smiled genuinely. "Kapag malungkot ka, tingin ka lang sa langit. There are reasons to be happy, just look up. Someone up there will never fail you." He then met my eyes and smiled. Hindi ko talaga makakalimutan ang araw na 'to. Buong araw siyang nakangiti at nakatawa na para bang sobrang masaya siya.

kunot-noong tanong ko. “Smile.” “What?” naguguluhan na tanong ko. “Just smile," nakangiting wika ni Bella. Kahit nagtataka ako sa kanya ay pinagbigyan ko siya na ngumiti ako. Sana hindi niya nahalata ang pagkapilit nito. Natawa si Bella at nagulat ako na bigla niyang sinundot ang aking tagiliran. "Bella!" "Smile, Taki!" natatawang wika niya.