Novel & Cerita Falling Into Your Smile Webtoon

Sambit ko Saka dinilian Ang ice cream na hawak-hawak ko, Nakita ko Naman Ang pag iwas nito Ng tingin at Ang pag lagok niya Ng lemonade. "Smile Xyn!" Saktong lumingon ito'y pag click ko Rin Ng botton, naka ngiti akong pinagmasdan Ang picture na nakuhanan ko. "Sana ngumiti ka man lang" Sambit ko habang nakatingin sa picture, narinig ko Naman itong mahinang tumawa Saka tumayo. Inalok nito Ang kanyang kamay kaya tinangggap ko.

Siya naman ang napaiwas ng tingin. “W-what are you talking about?” “Ngumiti ka diba?! Umamin kana!” Alam kong OA akong magreact pero gusto ko lang talagang makita na ngumiti si Ice, kahit isang beses lang. “So what if I smiled? Is it a big deal? It's just a smile.” sabi nito at tumingala.

Feeling ko mas lalo akong magiging matakaw, lalo na when Zandrey said I could tell him anything I want, every food I’m craving for. I grabbed my phone and opened the message with Zandrey’s name. I want turon. Yung sa SM binibili. I hit send and waited for his reply. Maayos na iyong higa ko sa kama at ngayon ay nakatitig na naman sa kisame. I heard my phone beeped. But SM’s closed at the moment. 🙁 It was Zandrey’s reply. Why do I find the sad emoji cute? And why am I imagining Zandrey’s face with the sad emoji.

Vanessa smiled at me and I smiled back. ---- A/N: Argh! Buti natapos ko 'to. Hahahaha! Enjoy reading! -yeslone

Mukhang delikado sa akin ang smile niyang yan! ****** LMCD22

We shared the snacks while chatting. Just like that, bumalik na ulit sa axis ang mundo ko. Everything's normal and I feel warm and fuzzy with just one smile. The dimple on his cheeks makes everything fine.

Pero nang marinig niya ang pangalan ni klea— agad siyang tumigil. Agad siyang lumayo. Agad siyang umalis. Unti-unting nawala ang init sa pisngi ni avianna. Ang pamumula ng mukha niya ay naglaho, parang apoy na unti-unting pinatay ng malamig na hangin. Napangiti siya nang bahagya. Pero hindi iyon masayang ngiti. Isang **self-deprecating smile**.

Sambit ko kaya amused siyang napalingon sa akin Agad naman akong nag-iwas ng tingin at muling ibinalik ang pagiging blangko ng mukha ko. “You smiled! I saw it!” Masiglang aniya kaya mabilis akong tumayo at tinalikuran siya Agad niya naman akong sinundan. “I made you smile Tex,” Aniya kaya napailing ako “I smirked not smile,” Wika ko kaya napanguso siya

Nag enjoy din ako sa pakikinig ng mga reakyon nila sa mga libro ko. Minsan nakikitawa na rin ako. Masaya. Masayang maging malaya. Mukhang ito na nga yong sinasabi ng kanta na...'One day you will see me smile. One day I will be alright. I'll be stronger, stronger than before' "Smile!" sigaw pa ng isa. Napangiti naman ako. Nag-groupie na kasi kami. At last! Tapos na rin! "Bye Miss A! Sa susunod ulit!"

Hindi ko napigil ang ngiti. "What's with the smile?" Parang napapagod na siya. Hindi kaya napagod na, dahil nabigatan sa pagbuhat niya? Sa sobrang pagod nakatingala na pikit ang mga mata at ang ulo ay nakasandig sa sofa. "Amm.. wala.." Umiiling pa.. parang makikita niya e nakapikit naman siya. "You're smiling.." Nakasandal pa rin ang ulo niya pero nagmulat na ng mga mata..