Falling Into Place Novels & Stories

Ibang iba ito sa ordinaryong CR lang. Agad pumasok si Jolie sa isa sa mga cubicle. Binuksan niya ang butones ng pantalon niya at ibinaba ang zipper. Pagkatapos ay ibinaba niya ang pantalon at panty hanggang sa may tuhod at umupo sa bowl. Huminga ng malalim si Jolie na nakapikit ang mga mata. Nailabas na rin niya sa wakas. Para siyang nabunutan ng tinik sa mga oras na iyon.

I am in a high ponytail and peace. Okay, again. What the fuck is happening?

Saad ko na tumayo dahil tumunog na ang bell. Habang paakyat kami sa room namin. usap usapan nag tungkol kanila Erica at ang mga barkada nito ang mga paghihirap ng mga ito. "tabi tayo huh" "Oo nga nakaraan kasi hindi tayo tabi eh" Umupo sa pinakasulok si Marissa habang nasa gitna naman si Michelle habang ako ay nasa bungad na gilid, kaya may isa pang bakante sa hilera namin.

Kinuha niya naman sa ilalim nang kama ang maletang paglalagyan niya nang lahat nang kaniyang gamit. Kung hindi niya mapipigilan ang mga magulang sa kagustohang ipakasal siya kay Alex mas mabuti pa nga sigurong umalis na lamang siya kaysa ang matali siya sa taong hindi naman niya gustong makasama. Nang matapos na siyang ilagay lahat nang mga importanteng gamit na kakailanganin niya ay dahan dahan niyang binuksan ang pinto nang silid at sinilip ang labas kung nasa paligid ba ang mga magulang niya. Nang mapansing wala ang mga ito ay dali dali siyang lumabas at bumama nang hagdan. Maingat ang mga hakbang niya upang hindi siya maulinigan nang mga katulong panay din ang paglingon lingon niya sa ba

Aniya. Umiling ako at tumawa nang nakita ko ang bigo niyang ekspresyon. Tinitigan ko siya at hindi ko mapigilang mapailing. "I'm falling for you, Lance. I'm really falling for you Inamin ko iyon sa kanya at sa sarili ko. Dahil ngayon, sa wakas, ay hindi ko na pipigilan ang sarili ko. Hahayaan ko na ang sarili kong mahulog. Hindi na ako magkukunwari. I love him now. Bahala na ang bukas. "Oh shit..." Aniya at tinitigan ako.

Things are slowly falling into place. We are where we really have to be. Hindi pa man gano’n kaayos ang lahat, alam ko na kung nasaan man kami ngayon, it was fate that dictated this for all of us. And I am just glad that things are slowly becoming peaceful for all of us. And I'm hoping that will be the case until the end.

He knew something was off but he couldn't speak, he feel like he is about to lose his breath. The other customers thought the rum was so strong that it swayed him, little did they know that he already fell in the trap. "Damn—" he couldn't understand the sudden conflate of what he feels, he tried to stood up to get away from the place but the stool is too high that he fell on the floor. The moment his body darted on the frigid ground, he couldn't move. Completely stunned, he remained there lying in cold. "Shoot," Kouen heard the signal again, and he proceeded to snipe the other men. He eyed the counter's location and he spotted the target on the floor, he didn't bother to ask again, with ragi

Tanging kaway lamang na naging paalam niya sa kanyang kasamahan. Nang nasa garahe na sila ng gusali ay tinangkang buksan ni Loisa ang back set upang doon sana umupo. “Sinong may sabi sa iyong diyan ka umupo?”Matalim na titig nito sa babae. “Ah e, k-kasi nakakahiya naman po kung sa harapan ng sasakyan ako umupo,”kinakabanhang wika nito.

Nauna ng lumabas ang kaibigan nito ng room habang naguunahan naman ang mga kaklase niyang lumabas. Dahan-dahan ang bawat hakbang niya papunta sa pinto habang nalulunod siya sa kakaisip tungkol sa naganap kanina. Hindi niya lubos maisip na muntik na siyang maging Fallen dahil sa sobrang kompyansa sa sarili at nakaligtaan niya ang tunay na misyon niya sa lupa.