Falls In Batangas Novels & Stories

Ngayon lang kasi ako nakarating sa ganito. Napakagandang beach. Marahil ay ito ang natatanaw ko na dagat sa kwarto ko. Nalaman kong sa Luya Calatagan ang bahay na tinutuluyan namin ni Sir. Isa iyon sa mga property niya. At itong beach ay pagmamay – ari rin niya. Nalaman ko iyon sa isang empleyado ng dumating kami rito. Ang alam ko’y isa ito sa mga beach na dinarayo dito sa Batangas. Pumikit ako para damahin ang malamyos na simoy ng hangin. Ang sarap sa pakiramdam. Hindi ko alam kung bakit niya ako dinala rito.

sagot naman nito at halos mapatalon si Vince sa gulat ng biglang sumigaw si Spencer. "Ala eh, Insan! Kita mo 'yang mga tsinelas na 'yan? Sa Batangas, ang tawag namin diyan ay paratung! Matibay pa sa relasyon n'yo ng ex mo!" malakas na sigaw ni Spencer

Habang ang binata alam ng binata na hindi ito ordinaryong babae lang, paano magkaroon ng baril ang isang babae at sugatan pa ito. Ang malala pa ay napadpad ito sa kanila. Kung tama ang iniisip ng binata sa itaas ng bundok o ng falls ay may naganap na naman na pangangaso. Dahil sa lugar nilang Bario Tinago ay uso ang pangangaso, ngunit sa uri ng suot nito hindi mo parin masasabi kung ito nga ba ang pakay nito sa kabundukan.

--- Miyerkules, 5:00 ng umaga. Maaga akong gumising para pumunta sa Batangas. Hindi ko sinabi kahit kanino maliban kay Wei Long. Sumakay ako ng bus mula sa lungsod at dumating sa probinsya makalipas ang tatlong oras. Ang lugar ay tahimik. Hindi katulad ng syudad na puno ng ingay at polusyon. Dito, ang maririnig mo lang ay ang mga ibon at ang hangin.

“Opo.” Tahimik kaming kumain. Pero sa katahimikang iyon, pakiramdam ko may paparating na bagyo. Pagdating namin sa gusali ng kumpanya niya sa Batangas City, muntik akong malula sa taas nito. Glass walls. Makintab na sahig. Mga taong nagmamadali na parang bawat segundo ay may katumbas na milyon.

Tila parang bulkan ang puso ko na walang oras ang pagsabog dahil sa kaba. Dumating ang araw ng linggo umuwi kami sa amin sa Batangas kasama si Rigor. Nababa pa lang kami sa jeep ay nakatingin na agad ang maraming mata sa amin. Ngunit hindi ko iyon pinansin. Mabilis kong tinungo ang gate ng bahay namin, para makaiwas sa mapanirang tingin ng mga tao.

Napatingin naman ito sa akin dahil sa sinabi ko. "Alam mo, ikaw lang talaga ang kilala kong tao na gusto laging mag-spend ng Christmas at New Year dito sa Batangas. Like? Beach na po banda rito, oh. Malamig season mo pa talaga gustong mag-beach?" Nagtatakang tanong nito sa akin kaya naman napabuntong hininga na lang ako bago sumagot sa kaniya. "Huwag ka na lang maingay diyaan at saka bawal bang pumunta rito sa Batangas o sa kahit anong beach dito sa Pilipinas kapag December kasi malamig na? Oa ka rin, eh."

Kabanata 49 Heiress Tumulak na ako pabalik ng Batangas nang gabing iyon. Naghihilam ang mga mata ko habang nakatanaw sa labas ng bintana ng bus. Everything hurts now. My heart, body, and soul. Pakiramdam ko ay hindi lang bugbog ang natamo ng puso ko ngayon kundi parang pinatay n'ya ito ng paulit-ulit dahil sa nalaman kanina.

Saglit itong napatigil at tumango. "In our resthouse in Batangas."

CHAPTER 96: Mga Bagong Pangarap at Pundasyon ​Valderama Private Beach House. Batangas. Linggo ng Umaga. ​Payapa at napakasarap ng simoy ng hangin na nagmumula sa asul na dagat. Malayo sa maingay at magulong siyudad napagpasyahan nina Solene at Art na dalhin ang kanilang mga napapangasawa sa resthouse ng kanilang pamilya sa Batangas para magpahinga at magplano para sa kanilang mga kinabukasan.