Falls In Batangas Novels & Stories

Tila parang bulkan ang puso ko na walang oras ang pagsabog dahil sa kaba. Dumating ang araw ng linggo umuwi kami sa amin sa Batangas kasama si Rigor. Nababa pa lang kami sa jeep ay nakatingin na agad ang maraming mata sa amin. Ngunit hindi ko iyon pinansin. Mabilis kong tinungo ang gate ng bahay namin, para makaiwas sa mapanirang tingin ng mga tao.

Napatingin naman ito sa akin dahil sa sinabi ko. "Alam mo, ikaw lang talaga ang kilala kong tao na gusto laging mag-spend ng Christmas at New Year dito sa Batangas. Like? Beach na po banda rito, oh. Malamig season mo pa talaga gustong mag-beach?" Nagtatakang tanong nito sa akin kaya naman napabuntong hininga na lang ako bago sumagot sa kaniya. "Huwag ka na lang maingay diyaan at saka bawal bang pumunta rito sa Batangas o sa kahit anong beach dito sa Pilipinas kapag December kasi malamig na? Oa ka rin, eh."

Kabanata 49 Heiress Tumulak na ako pabalik ng Batangas nang gabing iyon. Naghihilam ang mga mata ko habang nakatanaw sa labas ng bintana ng bus. Everything hurts now. My heart, body, and soul. Pakiramdam ko ay hindi lang bugbog ang natamo ng puso ko ngayon kundi parang pinatay n'ya ito ng paulit-ulit dahil sa nalaman kanina.

CHAPTER 96: Mga Bagong Pangarap at Pundasyon ​Valderama Private Beach House. Batangas. Linggo ng Umaga. ​Payapa at napakasarap ng simoy ng hangin na nagmumula sa asul na dagat. Malayo sa maingay at magulong siyudad napagpasyahan nina Solene at Art na dalhin ang kanilang mga napapangasawa sa resthouse ng kanilang pamilya sa Batangas para magpahinga at magplano para sa kanilang mga kinabukasan.

Ang gabi ay mabigat na parang may binubulong ang hangin sa dagat. Sa ilalim ng lumang tulay ng pier sa Batangas ay humahalo ang amoy ng alat sa singaw ng aspalto at usok ng makina.

Ang tubig na bumabagsak mula sa talon ay dumidiretso sa parang batis. Its turquoise like water made it different from all the falls that I have seen before. Nakita ko na ang Niagra falls at masasabi ko na may ibubuga rin talaga ang Tamaraw Falls. This is one of the many treasure that Santiago has to offer. "Doon tayo." Aniya habang nakaturo sa isang malaking bato. Awtomatik akong humawak sa kaniyang kamay habang tinatahak ang batuhan papunta sa mismong malaking bato na itinuturo n'ya kanina.

Tumawa naman ako ng malakas dahil don. Mahigit 3 oras ang byahe namin at mga bandang alasais na kami nakarating dito. Sa isang beach resort dito sa Batangas nya ako dinala. Napakaganda dito. Puti ang buhangin at malinaw ang dagat. Sayang nga lang ay di namin naabutan ang sunset. Walang masyadong tao dito kaya naman mas nagustuhan ko. Gusto ko sana magovernight kaso may pasok kami bukas at finals namin. After this week ay christmas break na namin.

Page Forty-two. —————————— Lumabas ako ng kotse ni Storm nang iparada niya ang kaniyang sasakyan sa may parking area. Kanina pa ako tahimik nang makita kong dito kami papunta. This is the same place where I left Storm, five years ago. This is where it happened. I didn't know na ito yung Resort that offered me dahil iba na ang pangalan. Akala ko bagong Resort lang dito sa Batangas since Batangas has a lot of Beach Resorts. Ang laki nang ipinagbago ng Resort na ito. Mas lumaki at parang mas dumami ang building. Ibig sabihin, dumami ang Rooms and offers. Sabi ni Ma'am Agnes this is a good Resort dahil nga talagang dinadayo.

In fact, we have now 100 plus beach resorts in the World including our country. Ang resort namin sa Batangas ay kailangan ng i-renovate ang mga villa's dahil malaki ang naging sira nito noong may nagdaang na bagyo last month. At mabuti na lang dahil 'yong dulong bahagi lang daw ng resort ang naging malaki ang damage dahil magsa-summer na at kailangan maiayos na ang dapat maayos dahil paniguradong darami ang magiging turista roon.

Saka pa lamang lumiwanag ang mukha ni Ninong nang marinig ang aking pagpayag. "Good. May rest house ang BAS sa Batangas na maaari mong pagbakasyunan," natutuwang sabi niya akin. "Maganda ang mga beach resort sa Batangas kaya natitiyak ko na magi-enjoy ka roon." Tumango lamang ako at hindi sumagot. Ngunit sa aking isip ay umaasa ako na sa aking pagbabalik ay may nakahanda nang misyon para sa akin.