Family Sacrifice Quotes นิยาย & เรื่องราว

Ally burst into tears. "Really. . . . but why?" Zack asked, crying. "You see, I have a younger daughter and a son younger than your age and I'll do everything to make them happy and alive even if I had to sacrifice my life. Gusto kong ibigay 'to kasi nakikita ko sa 'yo yung anak ko, 'tsaka malala ang nangyari sa 'kin, magiging pabigat lang ako sa kanila. Kaya pagkatapos nung transplant surgery, alagaan mo siya, ah?" with a smile that you can see two emotions, being happy and sad at the same time.

Sinabi nang nagpapasalamat ni 547, “Mr. Wade, sobrang maawain ka talaga! Mr. Wade, papasalamatan na kita nang maaga para sa kabaitan mo sa ngalan ng lahat ng dead soldier sa henerasyon na ito, mga kamag-anak nila, at pati na rin ang mga namatay na hindi naging payapa sa nakaraang dalawang daang taon!” Kahit na katatapos lang ni 547 na pangunahan ang isang misyon para patayin ang buong pamilya ng lolo at lola niya, naramdaman pa rin ni Charlie na masyadong nakakaawa ang lalaking ito patin narin ang ibang dead soldier.

Isang larawan ng aming wedding photo na punong-puno ng marka ng dugo, at sa ibaba ay may nakasulat na mga salita na tila isang sumpa mula sa kailaliman ng impiyerno. "Adrian, ang sabi niya sa sulat... 'The sacrifice has been accepted, but the debt of blood is still unpaid. Tell my brother that the next bullet won't have his name on it... it will be for the person who makes him human.' What are we going to do now?"

Choosing my husband is always the right choice. "Thank you, son." my Dad said. " Thank you for all the sacrifices and love. If not because of you, we will never get this far. We will always be thankful to you. Utang namin ng mommy mo ang buhay namin sa 'yo." his eyes watered but he wiped it quickly and smiling. "Salamat anak sa pagligtas at pagprotekta mo sa amin. Habang buhay naming tatanawin na utang na loob ang lahat ng sakripisyo mo sa amin." "Don't mention it dad, my Addy's happiness is my happiness too. I did all that for love and no need for you to thank me. You are my parents too and I'm willing to do everything to protect you and Mommy Adda."

Agad na ininom nito ang inabot na tubig sa kanya at huminga ng malalim bago pinatuloy ang kanyang sinasabi, parehong tahimik si Lukas at Astrid na nakikinig, "To save one's life, you must have someone else die in their stead." Napaawang ang bibig ni Astrid sa kanyang narinig. "Hindi po ba pwedeng walang mamamatay? Kahit na kalaban natin sila?" Umiling muli ang nakakatanda, at dismayadong napaupo si Astrid. "Even if we manage to save both, surely at the other side of where we are, someone already lost their life in exchange for the lives we saved..."

"Salamat, Nay. Pangako po, babawi ako sa inyo. Babawi ako sa lahat ng sakripisyo niyo. Salamat, Nay. Mahal na mahal kita. " Ngayon na isa na akong ina, naintindihan ko na ang salitang sakripisyo. Na handa kang mamatay, na handa kang isakripisyo ang iyong buhay alang-alang sa kaligtasan ng anak mo; sa iyong mga mahal sa buhay.

"Ikaw ang pinakamagandang bagay na nangyari sa buhay namin ni Sofia. Ang makita kang maligaya kasama si Vladimir at Vlady ay sapat na para sa akin. Huwag mong sayangin ang sakripisyong ito. Itayo mo ang mundong ipinangako mo kay Vlady. At tandaan mo... ang isang Cruz ay hindi sumusuko, pero ang isang magulang ay laging nagpapaubaya." Nagyakap ang mag-ama sa huling pagkakataon sa ilalim ng liwanag ng buwan ng Palawan. Isang sakripisyong huling ibibigay para sa isang kinabukasan na walang bahid ng dugo.

Hinding-hindi ako gagaya sa kanila na nagawang iwan ang sariling dugo’t laman, ang sariling mga anak para lang sa pansarili nilang kapakanan at kagustuhan. I am me. I am my own person and if I have to always sacrifice, to always pretend that I am okay even when everything is falling apart, even if I am not okay and even if I am already dying inside I will. Gagawin ko at magsasakripisyo ako kasi ayaw kong maranasan nila ang lahat ng mga pinagdaanan ko. Ayaw kong magaya sila sa akin. And even if I have to die a thousand or even a million times just to save all of them I will, without a second thought.

He laugh hard at kumuha ng isang stick sa kaha na nilapag ko sa sahig kanina lang. He lit some cigar and blow it in the wind. "Stop being insensitive Nazi, tandaan mo na mahalaga kang tao sa Familia at hindi pwede na basta basta kang mawala, that place is freaking important kesa sa pag-iibigan nyo ni Dave. If he failed and he sacrifice his life for you, sya sisihin mo huwag ako." Tinapon ni kuya ang filter at natitirang sigarilyo.

“Dahil minsan, may mga bagay na dapat nating isakripisyo para sa mga mahal natin sa buhay.” Napakunot-noo si Estella sa sinabi ng kanyang biyenan. “Ano pong ibig niyong sabihin, Tita?” Ngumiti si Tita Marsha, ngunit ang mga mata nito ay tila may lihim na itinatago. “Wala, iha. Ipinapaalala ko lang sa’yo na ang buhay ay puno ng mga sakripisyo. Para sa pamilya, para sa pagmamahal… at para sa ating mga pangarap.”