Family Sacrifice Quotes Novels & Stories

Hindi niya rin ako hinawakan at nanatili siyang nakatingin sa akin. Yumuko ako at nanghihinang humugot ng hininga. "Ang saklap," kinagat ko ang labi ko para pigilan ang pagkawala na naman ng isang hikbi, "at ang lungkot naman na kung sino pa ang nag-sacrifice at nagtiis, kung sino pa 'yung nagmahal at nagpaubaya, ay siya pa 'yong naituturing na masama." Ngumiti ako nang mapait at tiningnan si Third nang diretso bago ako tumalikod. "What is the sacrifice for?"

tatayo na sana siya at aalis nang mag salita ako. “Ano bang especial dito sa islang ito at pinapahalagaan niyo? Why are you so grateful on this small island?” malamig an sabi ko sa kanya, naramdaman kong tumigil siya sa pag lalakad. “Kung sa inyo ay napakaliit nito saamin ay hindi, dito na nag mulat ang ibang mga tao at dito na din ang nakasanayan kahit mahirap ang buhay.” Lumingon ako sa kanya. “Even if nababagyo ang islang ito kada buwan, kahit nahihirapan na kayo at kahit madaming pag subok?” kunot noong tanong ko sa kanya. “Wala kaming magagawa kundi umayon sa gusto ng panahon, ito lang ang matitirhan namin, ito ang bumubuhay saamin. Kailangan naming mag sakripisyo at matapang na suungin

“Eksakto. Kung papatayin mo siya, kailangan mong isakripisyo ang iyong buhay, na hindi katumbas ng halaga. Maaari nating ipagsapalaran ang ating buhay upang iligtas ang isang tao, ngunit bakit natin ipagsapalaran ang kamatayan alang alang sa isang p*ta?” Naagrabyado, nagsimulang umungol si Freya, “Tingnan mo. Sinira ni Sarah ang aking kasal, inagaw ang aking asawa at naging sanhi ng pagkawala ng aking anak sa kanyang ama. Sinipa pa nga ako ni Rodney at nabali ang tadyang para sa babaeng iyon, pero umaasa pa rin ako. Naisip ko sa sarili ko na hindi ko kayang maging malungkot dahil kay Sarah. Hindi ito katumbas ng halaga. Dapat akong mamuhay ng mas mahusay.” "You deserve someone better." Nadur

Kahit kailan hindi naging madali ang mga tanong niya. “Hmm.” I rub the back of my neck. Biglang sumagi sa isipan ko ang mukha ni Sayna bago ako makasagot, “Sa tingin ko happiness and sacrifice. Kahit alam mong nagkaka-asaran kayong dalawa ay alam mo ring sobrang mahalaga siya sa ‘yo. Iyong tipong gusto mo lang na makuha lagi ang atensyon niya. Having someone na laging nandyan para sa ‘yo kahit alam mong hindi mo siya deserve. Loving someone means you want to spend the rest of your life with that person whatever the circumstances. You are willing to sacrifice and make that person happy on the good days and the bad days and everything in between. Hindi ka susuko.”

"Synichie stop, wag kang magalit sa kanila alam mo bang nahihirapan na sila ngayon, your twin is the one who is sacrificing." "Sacrificing? Alam mo ba kung gaano kahirap ang buhay ko sa mga kamay ng walang pusong pamilya mo, isipin mo nga kung ilang taon akong ikinulong sa malaimpyernong iyon. Para pagbayaran ang kasalanan ng pamilya ko sa pamilya mo,, tapos hinayaan lang nila ako." Ilinabas ko lahat ng sakit na nararamdaman ko sa mga oras na iyon. Walang kaalam alam ang mga pamilya ko kung gaano kahirap ang pinagdaanan ko sa loob ng ilang taon.

No one even asked about my opinion and my ideas. And I could just feel like I've been seen because of Sebastian. Parang ngayon lang may taong gustong malaman kung ano ang iniisip ko. "Well, hindi ko naman kailangan magmahal ng isang tao para magsakripisyo. I just simply follow what's right for everyone. Pero syempre, para sa mga anak ko...aakyatin ko talaga ang kahit anong bundok para sa kanila. Even if I have to sacrifice myself, I would do it a million times."

“They were people fighting for their rights. Others surrendered their homes just to survive. And there were those who chose to embrace progress, believing it would create a brighter future for Solara. Everyone in Mirasol was sacrificing something in their own way. What about me? What am I willing to sacrifice... for myself and for everyone else? Tell me what to do, Ma... Pa... Awang-awa na po kasi ako sa mga tao ng Mirasol. Hindi ko kayang panoorin silang isa-isang umalis. At hindi ko rin kayang iwan ang bayang aking sinilangan.” Napahikbi ako habang marahang hinahaplos ang kanilang lapida. I miss you both so much. Siguro kung nandito pa kayo, mas magiging magaan ang lahat. But now, I'm all

At oo nga naman, ang lalaking din pala ang kumitil ng buhay ng uncle niya. “Destiny? Matatawag mo bang destiny ‘tong pag-kidnap mo sa ‘kin? Nilayo mo ako sa pamilya ko, para saan ha!” gigil na asik niya at sinuntok ito subalit mabilis na nitong nasalag ang kamao niya. Dark smirking, binalewala nito ang kaniyang sinabi. “Sometimes sacrifices must be made for greater purposes,” nahihiwagaang anito.

The words echoed in my mind like a chilling whisper, disbelief and fear twisting inside me. May mas igugulo pa ba ang buhay ko? Fine. I’ll let myself be the sacrifice if that’s what it takes to end the suffering of the person he’s talking about—the one who’s been struggling because of me. It’s not just my friends’ lives I’ve been a burden to; I’ve been a stumbling block for others as well.

Hindi perpekto at hindi din madali, pero totoo. At kagaya ng sinabi ni Rafael sa harapan nila Mommy, isang bagay na paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip ko—lalagpasan namin ito bilang isang pamilya. Hindi kanya-kanya. Hindi may naiiwan. Hindi may isinasakripisyo.