Famous Poetry In The Philippines の小説・ストーリー

nakaawang ang mga labi na sabi niya kay Marcus at saka naalala nito na mag-iisang buwan na pala nang umalis ito. "Oo nga, 'no? Uuwi na pala siya dito sa Pinas. Nakalimutan ko na alalahanin, honey. Nawala kasi sa isipan ko 'yon at alam mo naman kung bakit. Wala kasi tayong iba na inisip at ginawa kundi ang mag-enjoy kasama ang isa't isa at gawin ang mga bagay na nais natin lalo na malaya nating nagagawa 'yon. Mag-iisang buwan na pala nang umalis siya kaya uuwi na siya dito sa Pinas," paliwanag na sagot ni Marcus sa kanya.

sa kabila nang papadilim ng kalangitan ay napuna ni Anya ang palusong na cliff sa gilid ng kalsadang tinatakbo nila. “Maraming magagandang lugar dito sa Pilipinas. Anyway kahit saan would be a great place lalo kung kasama kita,” ang malambing na tinig ni Phil ay nagdulot ng nanunuot na kilig sa kanyang puso kaya hindi niya napigil ang mapabungisngis.

Naiisip mo parin ba kaya ako? Iyon ang kabilang bahagi ng isipan ni Isla. Katulay niya ay mula rin sa San Jose si Chef Vincent, isa iyong maliit na bayan sa Pampanga. Pampanga is a province in Central Luzon that is also known to be the Culinary Capital of the Philippines.

Kabisado niya kasi ang orihinal na kanta pero lubos siyang naaliw sa Filipino Version nito. Kinuha niya ang nakasabit na siyanse at ginawa itong mikropono habang nagpupunas ng lamesa. Ganadong-ganado siyang kumanta dahil kabisado na agad niya ang lyrics nito kahit halos tatlong beses pa lang niyang napapakinggan. “Ang pera ni Misis Na dapat ay ihulog Ko sana sa Palawan Aking pinusta

Muling nanumbalik kay Feona ang nakaraan habang nakasubsob parin ang mukha sa unan at kasabay ng pagbuhos ng kanyang mga luha. Palinga-linga si Feona sa paligid. Andami na palang nagbago sa lugar nila, ilang taon din siyang hindi nakakauwi simula nang grumadwet sa PMA at madistino sa Jolo, Sulu. Kakauwi lang niya kahapon at madilim dilim na nang makarating siya sa ancestral home nila lulan ng kanyang kotse. Nakagarahi lamang ang kotse niya sa bahay ng tita niya sa Davao City. Mula sa airport ng Davao ay nagtungo siya diretso sa bahay ng tita niya para doon na kunin ang sasakyan at dumiretso na sa pag-uwi. Niyaya pa siya ng tita niya na manatili muna ng isang gabi doon pero hindi na siya tumu

sambit pa ng ama niya. She was hurt. Pakiramdam niya ay tinadtad ang puso niya. Nasanay na siya sa Pilipinas at sa pamumuhay roon. The Philippines was nice to her and that land made her heart felt love in the deepest. Doon niya lang napagtanto na kahit isa siyang assassin ay puwede pala siyang umibig nang tapat at totoo. Subalit, ngayon ay nandito na naman siya sa lugar kung saan siya planong ikulong ng kaniyang ama.

Sa huli, sinabi niya sa anak,, "Eli, huwag mag-alala. Mabuti ang kalagayan ni Mommy dito sa Pilipinas, ikaw ,magpakabait ka diyan." "Ang lugar ba na iyan ay tinatawag na Philippines?" Lumaki si Eli sa ibang bansa at hindi pamilyar sa mga pangalan ng ibang bansa. "Opo, dito ako lumaki. Napakaganda ng lugar na ito. Lalo na sa lugar kung saan ako naroroon, ang Rizal." nakangiti niyang sabi. Biglang kumunot ang noo ni Eli, saka nagtanong, "Rizal? national hero siya ng Philippines? bakit siya naging lugar?"

Walang subject na ganoon sa school namin sa Canada at tanging kwento lang ni mom ang naaalala ko. I know stories about Dr. Jose Rizal and his works, Noli Me Tangere and El Filibusterismo. But other than that, wala na. I heard about Magellan and Lapu-Lapu, pero sa totoo lang, hindi ko alam kung ano talaga ang nangyari sa kanila noon. And now that I’m here, I need to read everything. Kailangan kong malaman kung ano ba talaga ang nangyari sa kasaysayan ng Pinas. I’m a filipina, afterall.

Muli ay nagsimulang magsituluan ang pawis niya mula sa kan'yang noo habang walang kurap na nakikipagtitigan sa ngayo’y kaharap na niyang kulay berdeng kaibigan ni Dulce. Maayos itong nakapulupot sa isang baging at ang kabuuan nito’y hawig ng hinog na dayap, may iilang mga pula at puting patse sa paligid ng likuran nito. Ang mga mata’y tila mga matatalim na hugis ng pangil. Sa tingin pa lamang ay mahihinuhang ito ang tanyag na ahas sa kagubatan ng Pilipinas, ang Trimeresurus flavomaculatus o mas kilala bilang ang Philippine pit viper. Siyang isa sa mga pinakamakamandag na ahas sa buong bansa.

"Doubt thou the stars are fire, Doubt that the sun doth move. Doubt truth to be a liar, But never doubt I love." —William Shakespeare ⭐️ECLIPSE TWO⭐️ Unfaltering Change Selene's POV Nakatingin lang ako sa labas ng bintana dito sa sinasakyan namin bus palabas ng Maynila. Kanina pa kami nasa labas ng Maynila at hindi ko na alam kung saan na kami. Hindi ako pamilyar sa labas ng Maynila dahil ni minsan ay hindi ko pa nasubukan ang lumabas. Ni hindi ko nga alam ano ang itsura ng Laguna o kaya naman ng Bulacan.