Poetry In Philippine Literature Novelas e Histórias

CHAPTER 1: The Visitor Malapit na ako sa mismong lugar, at habang tinatahak ang mga magandang daan ay kita ko kung gaano kaganda at kasariwa ang hangin sa parting ito sa Pilipinas, hindi gaya sa US na puro buildings at minsan ka nalang makakita ng mga puno sa paligid. Pero sa lugar na ito, sariwa at mamumuhay ang mga puno ng maayos.

Just like the roses found on Philip and other students' palms. Hindi ko maiwasang mamangha at magtaka. Mangha dahil sa isiping hindi na normal ang taong may gawa nito. Nagagawa niya pa kasing maglagay ng code. Samantalang ang pagtataka naman ay dahil sa pinapahiwatig ng sulat. Kung sino ang tinutukoy nito. "I own her," mahinang basa ko rito.

"Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?" Tumango ito. "Yes, mother superior said it's a tropical group of islands, near Pacific ocean and I learned that Philippines has three main parts, the Luzon, the Visayas and the Mindanao. I wonder, how does Philippines look like." Dagdag pa nito. "Don't worry Quil, we will visit Philippines, soon." Sabi pa ni Mara rito. Ngiti lang ang isinagot ko sa kanila. Hindi kasi alam ni Mara na hindi na ako pwedeng bumalik sa Pilipinas, dahil sa paningin ng lahat ng tao doon, I am peacefully gone for once.

Maging ang mga bulaklak na may iba’t-ibang kulay ay kumikislap sa ilalim ng araw, dinadala ang kagandahan ng paraiso na parang nasa panaginip ko lang nakikita. Ang mga puno sa tabi ng daan ay nagsisilbing kanlungan ng mga ibong masayang humuhuni, na para bang kinukumusta kami sa aming pagdating. Tanaw rin ang mga bukirin at pastulan, kung saan malayang nakapagpapahinga ang mga baka at kabayo. Sariwa ang amoy ng lupa at hamog, nakapagpapakalma ng puso at isip. Heto na nga at nasa harapan ko na ang sinsabi nilang, mayaman sa kalikasan ang bansang Pilipinas.

Kabisado niya kasi ang orihinal na kanta pero lubos siyang naaliw sa Filipino Version nito. Kinuha niya ang nakasabit na siyanse at ginawa itong mikropono habang nagpupunas ng lamesa. Ganadong-ganado siyang kumanta dahil kabisado na agad niya ang lyrics nito kahit halos tatlong beses pa lang niyang napapakinggan. “Ang pera ni Misis Na dapat ay ihulog Ko sana sa Palawan Aking pinusta

Habang nakaupo ito sa isang upuang yari sa kawayan at naliliman ng isang malaking puno at patuloy sa pagkalabit ng kwerdas ng luma na nitong gitara. Hanggang sa simulan na nito ang pag-awit sa napakalamyos na tinig.. "Ang bayan kong Pilipinas Lupain ng ginto't bulaklak Pag-ibig na sa kanyang palad Nag-alay ng ganda't dilag" "At sa kanyang yumi at ganda Dayuhan ay nahalina Bayan ko, binihag ka Nasadlak sa dusa.."

FEBRUARY 2024, PHILIPPINES "Seven billion people in the world. Seven continent. Seven-thousand-six-hundred-forty-one islands clustered into three major island groups: Luzon, the Visayas, and Mindanao. Sa dinami-rami kong nakakasalubong na tao sa kalsada bawat araw sa Manila, ikaw pa 'yong taong nakilala ko out of nowhere. Sa dinami-rami na taong tinulungan mo, ako 'yong ma-swerteng taong hindi mo lang basta tinulungan; iniligtas at inahon mo pa ako sa kahirapan. Binigyan ng liwanag ang madilim kong mundo, at binigyan nang pagkakataon na mahalin ako at mahalin kita."

“ART. 1, about national territory lang iyon. ‘The national territory comprises the Philippine archipelago, with all the islands and waters embraced therein, and all other territories over which the Philippines has sovereignty or jurisdiction, consisting of its terrestrial, fluvial and aerial domains, including its territorial sea, the seabed, the subsoil, the insular shelves, and other submarine areas. The waters around, between, and connecting the islands of the archipelago, regardless of their breadth and dimensions, form part of the internal waters of the Philippines.’ Ah ganun ah? Mas lumakas ang topak ko na inisin siya. Pasimple ko siyang nginingitian nang matamis at kita ko sa mukha ni

"I love that I encountered Third Montecarlo for the second time around." Werdy just shut his mouth and diverted our conversation to a more sensible topic. After spending our vacant time, we proceeded to the 21st Century Literature subject. We analyzed some poems from different periods—Pre-Spanish, Spanish, Japanese, American Regime, after Edsa Revolution, and New Society. Sinabak kami ng academic stuffs this grading. Ang sakit sa ulo. We are like inside a pressure cooker. Gamit ang kotse ni Werdy, hinatid niya ako sa bahay pagsapit ng uwian. He's just living a kilometer away from our street so it isn't a hassle after all.

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.