Fantasizing Definition Novels & Stories

Dahan-dahan pa ang paghawak ko sa handrail nang umakyat, sinabayan ko rin nang gala nang paningin. Nanghinayang ako bigla sa bahay na ito. Yong pangarap ko dito na bumuo ng pamilya, nasayang lang. Sa dami ng silid, balak kong mag-anak ng mag-anak para mapuno. Pero ganoon talaga ang buhay, minsan mararanasan natin ang mga fantasy, gaya na lang ng nangyari sa amin ni Frank, naka-kategorya sa pantasya. Hindi totoo. Lahat imahinasyon ko lang.

Pakiramdam ko nabawasan ang pagiging lalaki ko dahil sakanya. I just rolled over with a groan, squeezing my eyes shut. It didn’t help. I pictured everything I wanted to do to Arzelle in pornographic detail. There was the hard blowjob, of course. Fantasy number one ramming my dick into her throat as she struggled to stay on her knees and drooling. I’d keep one hand clenched in her hair, making her look up at me every so often so I could see the tears overflowing her eyes and feel her hard breathing. Her gagging and sputtering would be music to my ears. No. Fucking no. Don’t think about her like that. she is not like that and she is not into that stuffs!

Buhay na puno ng pag-ibig, pag-asa, at mga pangarap para sa kinabukasan na magkasama. End of my fantasy sako marahang iminulat ang aking mga mata. Napakasakit isipin na hanggang sa imahinasyon na lamang ang pagpapantasya ko maging sa pangarap na kasal. Dahil taliwas lahat ng nangyayari sa realidad. Malabo at hinding hindi na kailanman mangyayari ang pinangarap ko. At ang higit na mas masakit ay ang realidad na hinding hindi na rin ako kailanman mamahalin ng lalaking siyang tanging minamahal ko.

Mahina siyang tumawa kaya’t mabilis ko siyang Hinarap at tinaliman ng tingin. Nakaupo na siya at nakatingin sa ‘kin. Napatitig ako sa pawisin niyang mukha. Bakit gano’n? Pawisan siya pero guwapo pa rin? Ang fresh pa rin tingnan at– pasimple akong huminga ako nang malalim – ang bango... Ang unfair. “Fantasizing?” Ngumisi siya. “As if!” Inarapan ko siya.

Bakit ba kasi dini-describe ko siya? "Are you done fantasizing me?" Bigla akong natauhan at halos napaatras pa ako nang biglang nasa harapan ko na siya. "Hindi ah. Assuming! Por que nakatitig lang pinagpapantasyahan agad? Hindi ba p'wedeng nag-iisip lang ako?" depensa ko, baka mamaya mag assume pa siya na crush ko siya eh. Medyo lang naman! Ay! Landi!

Paulit-ulit niyang tanong sa sarili ngunit wala pa rin tigil ang kanyang isipan sa pag-papaalala ng kanilang mainit na gabi. Napapangiti siya nang maalala niya ang mga halik na ibinigay nito sa kanyang mga labi at maging sa kanyang katawan, halos tumulo ang kanyang laway ng maalala ang laki ng katawan nito at ang masarap nitong mga hagod at haplos sa kanyang pagkababae. “Am I crazy? Why am I fantasizing sa nangyari? Lasing lang ako kaya nangyari yun,” pilit niyang sinasabi sa sarili.

"Well, for now, of course you should limit yourself from your thoughts about it. How can you stop yourself from having the urge to do an intercourse when you still also haven't done it for your whole life? 'Wag ka na lang masyadong mag-isip ng gano'n." "But you said it's just normal to have these thoughts?" "Of course, it is. But as I said too, there should always be a limit to it. Kapag nakita na naman kitang pinagpapantasyahan ako, malalagot ka na talaga sa 'kin." "Pantasya? Like, fantasy? Fantasize? Is that what you mean?" "Yeah? Ano ba sa pagkakaintindi mo?" "Nothing," he looked away again. "It's just, it's my first time hearing that word used in that way."

Pakiramdam niya dahil nga nakangiti iyon ay siya mismo ang nginitian ng lalaki sa larawan. At kahit puro pantasya ang lahat. Walang kulang, dahil masaya siya. Dito umikot ang kaniyang mundo bilang isang masugid na taga-hanga. Ano nga ba ang kayang ibigay ng isang fangirl para sa kaniyang idol? Unconditional love. Ang pagmamahal na walang hinihintay na kapalit. Dahil masaya na siya na makita lamang ang mukha nito noon sa TV.

ngumiti ako ng pilit dahil ramdam ko talaga yung lungkot. "Fantasies are impossible to exist, do you know that?" sinsero at makahulogan niyang punto. "Yeah, and that's very sad talaga." sagot ko naman. "I didn't intend to hurt you by pointing out this matter, okay? I just want to remind you that fictional stories and their characters are different from reality. They were just a fruit of writers mind and they were also created to help people escape reality. Hence, they are also made from the idealistic perspective of the writers, which makes people think about setting their standards higher than normal." I hate to accept this, but he's right. Walang labis, walang kulang. Nasabi niya lahat ng