Harvest Quotes Mga Nobela at Kwento

Pang-iiba ko pa. "Oo, tuwing hapon, pumupunta ako rito lalo na kapag nagtatanim sila at naghaharvest kaya lang, mukhang nalate lang ako ng konti ngayon dahil sa hinintay pa kita." "Ah. Okay." Tipid kong sagot. "Sorry." "Buti nalang summer ka pumunta rito. Harvest time na ngayon." Sabi nya. "So?" Tanong nya.

HINDI alintana ni Raquel ang sikat ng araw. Enjoy na enjoy siya sa pagha-harvest ng mga gulay ng napakalawak na vegetable plantation. Maituturing na maganda nga namang investment ang pagpapatayo ng farm sa isang probinsya. Kahit na kaakibat man nito ang hirap at mahabang proseso, magiging maganda pa rin ang bunga nito. Tulad na lamang ng kasabihang ‘kapag may tiyaga, may nilaga’.

Kung ako pa ang gagawa ay baka magkanda sugat- sugat na itong perlas ko. “Oo nga pala, Ninong. Harvest na bukas ang dami na,” Wala pang isang segundo ay iminulat na nito ang kanyang mga mata. Ang bilis niya! “Bukas? Ngayon na!” Ganado itong tumayo. Humalakhak ako nang kinuha niya ang aking magkabilang kamay at hinila ako patayo. "Harvest time!" Enjoy reading po! 🌹🩵🫶🏻

Hindi sa sobra kong feeling, hah, pero halatang kinikilig siya dahil sa boses niya. Tumawa ako saglit at nagsalita ulit. “Pero yung totoo, na m-miss talaga kita." "Ako rin naman, na m-miss ka rin. Kamusta nga pala yung harvest niyo ng flowers diyan, babe?" "Ahmmm...,” wait, paano niya nalaman ang tungkol sa harvest namin ngayon? "Sobrang okay naman babe. P-pero... paano mo nalaman ang tungkol dito?"

nagtataka kong tanong sa kaniya. "mmmm, ganito Lance kagaya ng laging bilin samin ni Daddy James, maliit lang ang tinutubo ng mga farmer na naghintay ng halos isang taon bago makapag harvest kaya kapag alam mong good quality na ito, wag mo na silang baratin. Imagine kikita ka din ng malaki kahit sa presyong binibigay nila bakit mo pa sila tatawadan ?!. tayong mga negosyante isang araw lang easy money na kagad. Samantalang silang mga famrer, buong taon! imagine, buong taon nilang aalagaan, minsan pag nadaanan pa ng bagyo , yung pinaghirapan nila lahat ay mababalewala." sagot niya sakin. Hindi ko naman mapigilan ang aking sarili ng punasan ko ang tumatagaktak na pawis sa kaniyang mukha. Naglik

"A-ah wala chase gusto ko lang malaman kung ano bang tgrabaho ko rito???" imbis ang kausap ko ang magsalita ! mukhang bitin pa ata sa pagtilaok ang manok ? kaya naisipan sundan ako.? "Harvest !!!.magtatanim ,mag aalaga ng mga hayop tutulong sa mga ibang tauhan dito at kung ano ano pa na gawain dito sa hacienda...May tanong kapa Miss.Tan" walang prenong sabi nito..

nagtataka kong tanong sa kaniya. "mmmm, ganito Theo kagaya ng laging bilin samin ni Daddy Lincon, maliit lang ang tinutubo ng mga farmer na naghintay ng halos isang taon bago makapag harvest kaya kapag alam mong good quality na ito, wag mo na silang baratin. Imagine kikita ka din ng malaki kahit sa presyong binibigay nila bakit mo pa sila tatawadan ?!. tayong mga negosyante isang araw lang easy money na kagad. Samantalang silang mga farmer, buong taon! imagine, buong taon nilang aalagaan, minsan pag nadaanan pa ng bagyo , yung pinaghirapan nila lahat ay mababalewala." sagot niya sakin. Hindi ko naman mapigilan ang aking sarili ng punasan ko ang tumatagaktak na pawis sa kaniyang mukha. Naglik

"Kung ano ang itinanim, siya ring aanihin." Ngumiti si Harvey York. "Dahil mabait ka, bibigyan din kita ng pagkakataon." “Lumuhod ka at humingi ng tawad para sa lahat ng mga mapagmataas na salita na sinabi mo.

Nahihimigan niya iyon sa tinig nito. Nagsimula siyang maglakad. “Salamat. Tunay nga na isa sa mga bumubuo ng mga pangarap natin ay ang mga tao o bagay na naging bahagi ng ating nakaraan. Pero wala akong naibigay, lahat ng ito ay pinaghirapan mo lang. Naniwala ka kasi na kaya mong gawin ang mga bagay na iyon nang wala ako kaya nagawa mo… at hindi iyon dahil sa akin. Marahil naging inspirasyon lang ako. Iyon lang. Kahit naman hindi maganda ang nakaraan natin, masaya ako. Masaya ako sa mga narating mo. Kahit papaano ay may pinanindigan ka rin sa lahat ng sinabi mo.” Paghinto niya upang hawakan ang malaking upo na nakalambitin sa harapan niya. “Kailan ninyo ito aanihin? P’wede na silang i-harves

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel