Fast Talk Questions Tagalog Spg の小説・ストーリー

"Can I ask a question?" "Sure, unsa imong gipangutana?" aniya sa ibang linggwahe. Ako naman ang kunot nuong tinitigan siya. What did she say? "Sorry but I don't know what you said. You can speak Tagalog, Miss" "Of course sir, ano po ba ang itatanong ninyo? dalian nyo kailangan ko ng umuwi at makita ko ang mga pamangkin ko" naiinip na ani nito

Isang babae ang nagtanong sa kanila, “Ano ang ginagawa ninyo? Bakit mo tinatakpan ang bibig niya?" "Let her go," utos ng isang lalaki. “Anong ginagawa mo?” tanong ng isa pang lalaki. Napapaligiran ang tatlong lalaki, ngunit hindi sila sumuko. Sinabi ng isa sa kanila sa mga nanonood sa wikang Espanyol, “Girlfriend ko siya. Isipin mo ang sarili mong negosyo."

END OF FLASHBACK Hindi ko sinabi ang real reason kung bakit, but I promised myself na wala ng pwedeng mag-take advantage sa akin at mas lalong magloko sa akin. Narinig ko nalang na tumunog ang phone ko kaya kinuha ko 'yun at si Tim pala ang tumawag kaya sinagot ko naman 'yun, "Hello?" "Heyz bro! May gala ang barkada mamaya. Pizza tripping sa Calda Pizza. Ano, sasama ka?" "Hmm, kasama ba siya?" tanong ko sa kanya at napa-buntong hininga naman siya.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

"Saan tayo pupunta ngayon?" "Saan mo man gusto," nakangiting sagot ko habang pinagbubuksan siya ng p***o ng kotse. "Mayroon tayong buong buhay para pumili ng direksyon." ​Habang binabaybay namin ang daan palabas ng siyudad, ramdam ko ang kakaibang gaan sa aking dibdib. Ang bilyonaryong si James Green na kilala ng lahat ay pormal nang nagtapos sa araw na ito. Ang lalaking nagmamaneho ngayon ay isang simpleng lalaki na lamang na walang ibang hangad kundi ang mahalin at alagaan ang babaeng nasa kaniyang tabi.

Napabalikwas si Vina nang biglang tumunog ang cellphone niya habang nagmumuni-muni siya. Matthew: Vina, pwede ba tayong mag-usap? Gusto kong marinig mo lahat galing sa akin. Sa Tagpuan sana. Mamaya, maghihintay ako. Iyon ang nakasaad sa mensahe ni Matthew. Akala ni Vina ay tapos na pero muling tumunog ang cellphone niya. Matthew: Kahit gaano pa katagal. Ang Tagpuan ay ang favorite nilang pinupuntahang kainan na malapit sa kanila.

Diretso kong tanong. "Galit ka ba?" Napakunot siya. "A-ako? Galit? Hindi ah. Nakakagulat ka lang kasi. Bigla-bigla kang tumatawag ng pangalan ko." Paglilinaw ko. Tumawa siya. "So, uuwi ka na ba?" Bigla niyang tanong. "Oo, bakit mo na tanong?" Sagot ko. "Halika muna. May gustong nakipag-usap sayo." Thrilling na tono ng boses niya. Kinakabahan tuloy ako.

Kung oo, pwede pasapak? Napantastikuhan niya akong tinitigan sa mga mata. Nitong mga nakaraang araw lang mas nakikita ko na ng paunti-unti ang may emosyong si Dark. May nakaraan ba siya kubg bakit sa nagkakaganito ngayon? Nakaka-curious naman. "Should I use tagalog more often?" Tanong niya. Tumango ako at nagkibit-balikat, "nasa sa'yo naman ang desisyon na yun kung gusto mong magsalita ng tagalog o kaya ingles, hindi naman mita pinipilit na mag---"

“‘Diba bagay ka sa akin?” “What?” natatawa kong tanong habang bumababa kami ng hagdan. Isinilid ko rin sa kanyang bulsa ang kanyang cellphone. Napangiti siya. “I said, we look good together.” Napabunghalit ako ng tawa. Magkaiba kaya ang dalawang pangungusap na sinabi niya! “Ang Tagalog ng we look good together ay ang ganda natin pagmasdan kapag magkasama tayo pero puwede ring bagay tayo hindi bagay ka sa akin,” pagtatama ko sa kanya.

Anong problema nito? "Problema mo?" sarkastiko kong sabi at inirapan sila. "Where are you going?" Tanong niya. "Uuwi na, pake mo?" Pagtataray ko at lumabas na ng fast food. Ramdam kong may nakasunod sa’kin, hindi na ako tumingin sa likod ko dahil baka si Jay lang yun.