Novel & Cerita Feeling Victim Quotes

puna niya. Tumikhim ito, at umiwas ng tingin sa kaniya, "I understand if you can't say. I won't be nosy." Tumingin siya sa harap at kinagat ang labi upang pigilan ang pag-iyak. Ayaw niyang umiyak sa harapan nito kaya dinaan niya sa paghinga nang malalim, kinalma sandali ang sarili upang once na magsalita siya hindi tunog humihikbi ang boses niya. Pinagdikit niya ang kaniyang mga labi at mahinang sinabi. "I was a rápé victim before."

tila tamad pa nitong paliwanag. "Mga butete talaga ang mga iyon!" gigil kong asik. "It's fine. Makakagawa pa rin tayo ng milagro kahit nandito sila," bulong pa niya sa akin sa nang-aasar na tono dahilan para manigas ako sa aking kinatatayuan. "After that, pwede mo na rin akong pikotin. Willing victim here." Itinawa ko na lang ang magkahalong inis at kilig na nararamdaman ko.

Hindi ako magpapatalo kay Sofia. “Someone grab her and I will teach her a lesson!” galit na sigaw ni Sofia. Natawa na lang ako. Iyon pa nga lang ang sinabi ko, umuusok na kaagad sa galit ang ilong niya. Ano pa kung dinagdagan ko iyon? Hindi na niya makaya ang ibinabato kong salita, kaya humihingi na siya ng tulong sa iba. Playing the victim nga talaga. So pathetic.

Humihikbi na siya. Gusto kong pakalmahin ang aking sarili. “Bakit parang ang labas dito ay ikaw pa ang biktima at ako ang may ginagawa? Please stop acting like a victim!” “Hindi ako nagpapa-victim bhie. Ano pa ba ang gusto mong sasabihin ko?”

"Huwag mong ipamukha sa akin na kasalanan ko kung bakit napunta tayo sa ganitong sitwasyon Kiara dahil sa ating dalawa ikaw ang sumira ng lahat." "H-hindi ko alam na ganyan ka katigas, ginagawa ko naman ang lahat para sayo pero bakit hindi mo man lang magawang pakinggan ako?" nanghihinang saad ko. "Sana inisip mo din ang mararamdaman ko ng ginawa mo ang bagay na 'yon. Sa tingin mo ba ikaw lang ang nasasaktan sa atin? Hindi mo alam kung paano ako nadurog ng makita ko ang mga litrato. Don't play victim in the circumstances that you made."

"It's about what happened sa canteen." Another battalion of pins pierced in me. Naramdaman ko na naman ang mga maiinit na likido sa gilig ng mga mata ko. Uulitin na naman niya na ako ang mali. Na hindi ko na dapat iyon pinatulan. Na dapat nagpakumbaba ako kasi baka mas mataas iyon kaysa sa akin.

wika naman ni kuya sakaniya. " Mabuti pang mag pa admit kana baka Kasi maubusan ka ng dugo konsensya pa namin, magaling ka pa namang mag laro ng pa victim " wika ko habang nakangisi. Kumuyom Naman Ang kamao niya at Galit kaming tiningnan ni kuya.

I know she's hurting because of what she witnessed. I was hurting too because I unintentionally hurt her. Kahit gaano mo pala iwasan iyong mga bagay na pwedeng makasakit, you would still end up hurting them. Pero alam ko sa sarili kong wala akong kasalanan. I was just a victim too and I wanted to explain myself to her. But she's not giving me any chance to explain at all. I understand her, but I am also being put in a helpless situation.

Audrey said sarcastically, then glanced at Leandra. Leandra already regained her rationality from her anger at this moment. "That video is just someone harassing me, I am a victim!" She immediately changed the nature of the matter. Now she is the victim, and maybe she can even gain a wave of sympathy. Sinusubukan pa rin niyang iligtas ang sarili. Hindi na nagsalita pa si Audrey. Wala na siyang dapat sabihin at pakinggan mula sa mga Villafuente. All words coming out from their mouths were all lies, hypocrisy, and bullshîts.

Ang bilis naman niyang natanggap ang lahat. O baka itinatago niya lang ang lahat para hindi ako ma-guilty, knowing na iniisip niyang biktima rin ako ng pangyayari? And it made me feel a lot worse playing victim here. “I’m sorry.” Hindi ko namalayang nailabas ng bibig ko ang mga salitang iyon.