Feeling Victim Quotes Mga Nobela at Kwento

Tumayo na ako at handa na sana siyang iwan nang bigla niyang hawakan ang kamay ko. Umigting ang panga ko at nanlambot nang makita ang pangingilid ng luha sa mga mata niya, parang nagpipigil siyang umiyak. "I'm a victim of rape, Gale!" Bigla akong nanigas. Para bang nawala ang lahat ng tunog sa coffee shop. A victim of rape? Hindi ko siya maintindihan. O marahil, ayaw ko lang intindihin ang sinabi niya.

bungad nito at kita sa kaniyang mga mata yung galit. "Ano bang pinagsasab-" isang malutong na samp*l ang sumalubong sa aking pisngi. "Lara! bakit ka nagkakaganyan? wala ka na bang isip para maunawaan at tignan kung anong klaseng tao yung tinutulungan mo?!" naluluha na nitong sabi. "K-krizia ..,krizia bakit mo ako biglang sinamp*l? ...ano bang ginawa ko?" pa-victim effect

aniya kalmado, "kung risk ang usapan, ikaw ang lamang diyan. Sigurado ako—kahit kapahamakan pa ang hinaharap, wala kang inuurungan. Kahit bangin, tatalunin mo… makuha mo lang ang inaasam." Tumawa si Victor, nakataas ang kilay. "Kilala mo nga ako," sabi niya, "pero hindi mo pa rin ako kilala." Ngumisi ito bago idugtong, "Tatalon ako kahit gaano kataas ang bangin… kung alam kong babagsak ako sa malambot na kutson—at paglipas ng panahon, iibabaw ako hanggang langit."

’Yung acting niya, ha, parang siya pa ’yung victim dito! "I’d rather be a nobody than be part of this sick transaction!" I screamed back, my voice cracking from the raw anger. Parang may nakabara na sa lalamunan ko sa sobrang galit. Napansin ko ang panginginig ng kamay ni Victoria, at ang panlalamig ng kanyang tingin na parang handa na akong lamunin nang buo. "You’re nothing but a burden we’ve carried since your parents died! Pinatira ka namin, pinakain, at binihisan... and this is how you repay us? Wala kang utang na loob!"

"I was attacked. Forced to w-witness two men died right before my very eyes. . . at ang i-importante lang sa'yo ay ang h*******k na collar na 'yon o kung paano ako sakalin?" "Don't put words to my mouth. I am livid, Bree. Who's fault it is kung bakit tayo ganito? Ako ba? Kung nakinig ka lang sa akin, hindi tayo hahantong sa ganito." "I hate you! A-ako ang biktima rito, Lev. Ako. If you can't empathize for me at least let me be. A-ano pa bang gusto mo, ha? Oo na kasalanan ko nang naroon ako but I didn't ask for it. Hindi ako naglakad sa lugar na 'yon with a plackard on my chest, telling them– Hey! I'm bored. You can rape me!"

Pero habang tumatagal, unti-unting lumambot ang ekspresyon ng mukha niya. Napabuntong-hininga siya at hinagod ang likod ko para pakalmahin ako. "If what she said is true... if she was really a victim..." mahina niyang sabi. "...we shouldn't just judge her right away. Walang babaeng ginusto ang ma-rape. remember, David is innocent. Wala siyang kasalanan sa nangyari. He is also a victim of circumstances." Napatingin ako sa kanya.

pag hingi niya ng paumanhin kahit wala naman talaga siyang kasalanan. Simula kasi ng gabing iyon ay hindi pa rin ako napapanatag. Pakiramdam ko ay palagi nalang may nakamasid at nakaambang panganib sa akin. Kaunting kaluskos lang ay ikinagugulat ko na. Isa ito sa mga bagay na ikinatatakot ko noon... ang mamuhay na palaging may kinatatakutan. I am the victim, but it sure feels like I am the criminal!

“Gold-digger nurse.” “Clout chaser.” “Dangerous woman playing victim.” Each comment was like a knife. Pero sa ilalim ng lahat ng pain, isang bagay lang ang malinaw: Hindi ako titigil. Kung iniisip nilang matatakot ako dahil sa maling narrative, mas lalo kong ipapakita kung ano yung totoo. At kung si Adrian man ang pinaka-malakas na kalaban ko ngayon… siya rin ang dahilan kung bakit mas nagiging matibay ako.

yumuko siya at pumikit ng mariin at ilang sandali pa humarap ulit siya sa camera. "Sa mga babaeng nandito ngayon, if you're in her situation, anong maramdaman niyo? masasaktan rin kayo, maybe mawalan kayo ng pag-asang mabuhay, nagpapasalamat pa rin ako dahil, she never stops even the world is cruel with her. Even us, boys if we think deeply, we can feel her struggle." Huminto ulit siya at nagsalita ulit. "I just hope after this, you reflect how Lyra struggles because of what happened, and after you reflect everything please think if you can still continue to say those words to the person who struggle deeply. She's a victim here." Huling sinabi niya bago tumayo at umalis na sa kwartong iyun.

puna niya. Tumikhim ito, at umiwas ng tingin sa kaniya, "I understand if you can't say. I won't be nosy." Tumingin siya sa harap at kinagat ang labi upang pigilan ang pag-iyak. Ayaw niyang umiyak sa harapan nito kaya dinaan niya sa paghinga nang malalim, kinalma sandali ang sarili upang once na magsalita siya hindi tunog humihikbi ang boses niya. Pinagdikit niya ang kaniyang mga labi at mahinang sinabi. "I was a rápé victim before."