Novel & Cerita Feeling Victim Quotes

May nakausap na akong abogado kahapon na tutulong sa akin. Gusto ko sanang sabihin na kay Hue ang lahat ng nangyari pero mayroon din sa loob ko na nahihirapan magkwento. Pwedeng-pwede ko namang isigaw sa harapan niya na dinukot kami ng kapatid niya. Parang ang dali-daling ilahad ang nakaraan. Pero sa tuwing sinusubukan ko, sumisikip ang dibdib ko. Parang may pumipiga sa sikmura ko, para akong masusuka. It was easy to tell the lawyer, she doesn’t know me. But with my mom and Hue, it felt like baring my weakness. And I don’t want to be looked at as a weak woman because I’m not. But being a victim can make you feel like that, it can even make you feel worthless.Trauma? PTSD? I still can’t sleep

Iyong pakiramdam na kahit anong pilit mong sabihin sa sarili mong okay ka na at nakapag-move-on ka na, hindi pa rin aayon sa takbo ng puso’t isip mo. Hindi pa rin masasabing maayos ka na talaga dahil hanggang sa huli, mananatili pa rin ang salitang sugatan ka sa loob at nasa labas ang pilat ng nakalipas. Paano, sa pamamagitan ng pagiging “victim conscious” sa lahat ng nangyari. Iyong dumating ka sa puntong sarado ang isip mo upang sabihin na may pagkakamali ka rin, kundi nandoon ka sa sitwasyon na sinisisi mo ang lahat ng mali sa taong nakasakit sa ‘yo.

Dinig ko namang naghihiyawan sa kilig ang mga tao sa paligid namin. "Congrat's!" "Shot na!" "Murphy, jackpot ka!" I don't know if it's right decisions. Hindi ko alam kung gaya ng nararamdaman ko Kay Yvo, ganoong saya rin kaya Ang maranasan ko Kay Murphy. siguro naman, oo. Ang Tanga ko lang dahil sa iba ko pa hinahanap Ang pagmamahal samantalang itong si Murphy, araw-araw nyang ipinaparamdam Ang kan'yang pag-ibig sa akin. ako lang itong bulag.

“If that’s what it takes to make you feel like you’ve won… then so be it.” Parang may kumirot sa loob ni Lucil. Hindi niya gusto ang nararamdaman niya. Hindi ito galit. Hindi rin saya. Isang bagay na matagal na niyang tinakasan. “Don’t do that,” malamig niyang sabi. “Do what?” “Act like the victim.” Napabuntong-hininga si Donovan. “I’m not.” “Then fight back.” “Against you?” mapait itong ngumiti. “I can’t.”

“Ikaw na rin nagsabi. Hindi mo alam. And that’s the problem. You let your past walk in, ruin my present, and you just… froze. Again." Lucas stood, but kept his tone even. “I’m trying to handle this like a professional.” Moon crossed her arms. “Really? Kasi I don’t feel protected. I don’t feel like your employee, or someone you care about. I feel like a liability. Like you’re just waiting for me to explode para ikaw yung lalabas na victim." “Mali ka.” “Then make me right. Prove it.” Lucas stepped closer. “Moon, I can't undo what happened. But I'm trying to find a way forward.”

Na parang ilang buwan lang ang nakalipas nang matamo niya ang mga peklat na ‘yan. “I’m a victim, yet I got this. Hindi ko kasalanan, pero ako ang nagdusa. Magagaya ka sa ‘kin.” he then, look at me with cold, warning eyes. “Magiging biktima ka at magdudusa. They want revenge. At parte ka sa mga magdurusa. Ng paghihigantihan.” I startled at his last statement. Na parang . . . totoo. Na kailangan kong maniwala dahil totoo ang sinasabi niya pero hindi ko alam ang sinasabi niya.

“Hindi mo puwedeng iligtas tayo sa pamamagitan ng pagbura sa sarili mo.” “This isn’t rescue.” “It’s reaction.” “It’s strategy.” “It’s fear.” Tumama iyon. Dumilim ang mga mata niya. “Yes,” mahina niyang sabi. “It is fear.” Tinamaan ako sa tapat ng dibdib. Lumapit pa siya. Sobrang lapit na parang nawala si Victor sa kwartong ito. “I am afraid,” sabi ni Gabriel. “Afraid that every enemy I made can reach you because of me.”

“Ano naman? Gusto kong matuto ng ibang mura.” Napatingin naman sa kanya ang kausap na hindi alam kung ano ang sasabihin “Ikaw… ineenjoy mo ba ‘to?” Sinalubong niya ang titig nito, ang kanyang mukha’y pilyo. “I’m just strategizing how to defend myself when the time comes.” “As long as masaya ka.” Kibit-balikat na saad ni Lilith. “Ikaw, may sasabihin ka rin ba?” tanong niya sa kakalapit palang na si Victor na kakalapit lang at may dalang kape.

“Paano ko sila makakalimutan kung paulit-ulit na bumabalik sa utak ko ang mga pangyayaring naganap sa akin, mula nang unang araw na kinidnap ako ng hayup na Toning ‘yon? Bumabalik ang mga takot, at kawalan ng pag-asa. Pakiwari koy mababaliw ako sa tuwing maaalala ko ang mga pangyayaring naganap noon.” “Tapos na ‘yon, Babe. It’s all in the past. All water under the bridge.” Paliwanag ni Victor. “No! I want justice!” Naupo sa kama si Sophie, “”Okay, anak…okay,” wika ni Gener, “huwag kang magkikilos at bawal sa iyo ang gumalaw.” Hinawakan ni Victor ang mga kamay ng katipan. Pinisil iyon.