Ferris Wheel In Tagalog の小説・ストーリー

Huminga na naman ito ng malalim na hininga animo'y napakabigat ng damdaming dinadala. "Tara, samahan mo ako." Agad na pang-aaya ko. Bigla na lang itong napanganga sa gulat at nanlalaki ang mga matang napatingin sa akin. "Ano kasi..." bulong nito habang kinukutkot ang sariling daliri bago namumutlang sinulyapan ang mabilis na pag-ikot ng ferris wheel. Rinig na rinig rin mula rito ang masayang sigawan ng mga nakasakay roon.

At hindi nga ako nagkamali. Nang maramdaman ko ang hindi pangkaraniwang lamig na nanunuot sa laman ko after an hour, although hindi naman siya katulad ng lamig sa Baguio na mangangaligkig ka talaga sa lamig, I knew right there and then that we were already in Tagaytay. “We’re here!” he announced, and when I looked outside, I realized that we were at an amusement park. Agad kong nakita ang mataas na Ferris Wheel, at excited na bumaba ako ng kotse niya. “Ang ganda!” I blurted out, not minding the people around us as we walked towards the entrance.

Nakatayo si Diego at Jerome sa magkabilang gilid ng bata, yumuko nang sabay, at sabay nilang tinanong. “Daddy, pwede po ba akong sumama sa inyo sa Ferris wheel?” “Tita, pwede po ba akong sumama sa inyo sa Ferris wheel?” Pagkabanggit ng mga salitang iyon, nagngitian sina Diego at Jerome.. “Okay!” Hinawakan ni Lele ang kanilang mga kamay at nagtulungan silang maglakad patungo sa Ferris wheel. Sumakay silang tatlo sa Ferris wheel at tumingin pababa sa kasiglahan ng siyudad.

Mabait pa rin kaya kapag sinakmal niya kami dito? Siyempre ang sunod namin ginawa ay ang dinarayo talaga sa amusement park, ang mga rides. Hindi ako takot sa mga rides at alam kong gano'n rin si William. Pareho kaming halos nawalan na ng boses kakasigaw lalo na ng sa Roller coaster, Hypercoaster, boomerang, ferris wheel, lahat ng iyon ay halos mahilo kami ni William, pwera lang sa ferris wheel. Sinubukan din namin yong Bumpers cars na pinatolan ni William ang isang batang paslit na bumubunggo sa akin. Pagkatapos ay ang carousel.

Sagot ko. “Pangatlo na HAHAHA!” Pang-aasar ni Kiara kaya napa-ngiti ako. Mayamaya ay pinapasok na kami ng staff sa loob ng ferris wheel at umupo kami sa upuan. Kitang-kita ang view ng buong Pasay dito. Manghang-mangha si Kiara sa kaniyang nakita. Punong-puno ng ilaw ang buong star city. “Isaiah, thanks for bringing me here!” Sabi ni Kiara.

masigla niyang sambit. “Saan?” “Sakay tayo ferris wheel.” “Ayoko!” “Dali na!” Napasigaw ako nang bigla niya akong binuhat papunta sa ferris wheel. Takot na takot ako sa ferris wheel kahit noon pa man. “Damien!” “Relax, Aithne...” tawa niya habang nakatingin siya sa akin. Nakaupo na kami sa ferris wheel. Nakapikit ako habang katabi ko si Damien na tawang tawa sa akin.

Sobrang bilis na nito at inaabot na kami sa tapat ng buwan kahit na hindi naman talaga namin abot, tanaw na tanaw ko na rin ang kalahati ng pinakamataas na ferris wheel dito sa sky ranch at mas nagmukhang mas mataas pa dahil nasa tagaytay. Damang dama ko ang panlalamig at ng matapos ‘yon ay isinubsob ko ang mukha sa dibdib ni Eros sa sobrang nakakapanghina na pangyayari sobrang taas naiintindihan ko na si Shobe para akong malalaglag.

What should I say next? "Why are you here? At this hour?" malamig pa sa yelo ang boses n'ya. Sa mga oras na 'yon, parang gusto ko na lang umatras... but no! Kung mayroon man akong gugustuhin na samahan at mapangasawa, siya na lang. Siya lang. "Anakan mo ako, Chrome."

Shoot unfair. "Kung ayaw mong iba yung nag aalaga sakin, bumalik kana!" Sabi ko, umiling lang sya bago dumating yung orders namin. Ngumiti pa samin si Jhayzel bago nag paalam na aasikasuhin din nya yung iba pang customers. "Kain na tayo baka nga last na to!" Nakangising sabi ko. // "Ferris wheel" walang ganang sabi nya sabay turo ng ferris wheel.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?