Fiancee Mga Nobela at Kwento

utos naman ni Matt na ang bigat ng pagkakasabi nito. "Ayoko. Bakit sino ka ba ha?" Ngumisi naman ng matagumpay si Matt. "You don't know me?" May panunuya sa boses nito. "Tsk tsk tsk." Lumingon naman sa akin si Matt na parang may ideyang tumatakbo sa isipan. Napailing na lang ako. "I'm her..." pagbibitin nito. "...fiance" Nanlaking mata na tumingin si Emman sa akin.

“Tulungan mo ‘ko at babayaran kita Nimby. Hindi pa talaga ako handang ikasal.” “Pero Bleatish…” “Please Nimby kaibigan kita di ‘ba? Tsaka kailangan mo rin nang pera, para kay Tita Naomi.” anito na ikina iling ko. “Pero may masasaktan ka Bleatish. Ano nalang ang iisipin nang Fiance mo? Na ‘yong akala n’yang kaya s‘yang samahan habang buhay ay tinakbuhan s‘ya. Masasaktan ‘yong tao.” aniko na ikina iling lang nito.

“Out of all the people you could’ve asked… sa uncle ko pa talaga, Bianca.” “Why not?” natawa ako nang sarkastiko. “Let me guess. Hindi mo matanggap na may lalaking piniling panindigan ako matapos mo akong lokohin? Or hindi mo inakala na kaya kong makahanap agad ng iba?” Biglang nanlisik ang mga mata niya. Galit. Possessive. Halos hindi ko na siya makilala. “You’re my fiancée.” mariin niyang sabi.

"Dad!" "Damien Kye Voss, our family lawyer, is going to be your fiancé." Parang gusto kong tumalon palabas ng bintana. "Nababaliw na kayo." "Language." "I don't care!" Napahawak ako sa buhok ko. "Fiancé? As in engaged?" "Correct." "Marriage marriage?" "Correct." "Wedding?" "Correct." Tumawa ako. Hindi dahil natutuwa ako.

is his fiancée. Celine.

Ngayon, siya ay maaliwalas, maganda, at opisyal nang fiancée ni Ariel. Napansin nilang tinitingnan sila ng ibang mga babae, tila sinusuri ang kanilang kasuotan. Sa kanilang mundo, normal na ang hindi direktang kompetisyon—mula sa pananamit hanggang sa alahas—walang gustong magpahuli.

"Fiancée?" "Fiancée," ulit niya, mas mabagal, parang sinasadya para asarin ako. "Pwede ba? Huwag mong sabihin ‘yan na parang totoo." "Totoo naman—legally speaking," kontra niya. "Magiging asawa na kita." Pumikit ako nang mariin. "Ano ba kailangan mo?" Narinig ko ang mahina niyang tawa. "Nothing. Gusto lang kitang marinig."

Ang kasama niyang lalaki ang nangahas na magsalita. “You’re Saziana, right? My cousin’s fiance?” aniya na agad siniko ng katabi. “Of course, Nate! Who else would she be? Hindi naman nagdadala ng babae si kuya dito.” Kumunot ang noo ko. Pati sila ba ay hindi na inform na hindi pa naman kami engaged ni Amancio? “No. I mean, yeah. I am Saziana. But I am not your cousin’s fiance. We’re not…engaged,” sagot ko na nagpatigil sa kanilang dalawa.

“Sino ka naman sa buhay niya?” “I am his fiancé,” pagtataray ng babae. “Ikakasal na kami!” “Fiancée?” Bahagya akong natawa. Ginawa pa akong kabit ni Mark tapos ikakasal na pala siya. Hindi rin ako nagpatalo sa babae. Gusto ko siyang asarin para may pag-aawayan sila mamaya. Tinaas ko ang kamay ko. “Fiancée lang pala. Paano ba ‘yan? Hindi pa kami kasal, pero may wedding ring na kaming dalawa.” Nagkibit-balikat ako nang mapansin ang pamumula ng mukha ng babae. Nangunot ang aking noo nang bigla rin siyang tumawa.

"I'm sorry but me and my fiance have to go." Nagulat pa ako sa sinabi niya. 'Fiance?!' "Fiance?" Taas kilay na sabi ni Arlene at tiningnan pa ako na parang nanghuhusga. Tinaasan ko din siya ng kilay. Ano bang akala niya? Na uurungan ko siya? "Yes! This gorgeous princess here is my fiance and my soon to be queen." Sagot niya dito na parang proud na proud.