Novelas y relatos de Fiction Story Tagalog

Hindi ganito ang kilala nilang Red. Nakangising naglakad si Ishida “Nagtagumpay ka nga laban kay Salvador... pero sakin ay hindi. Ako ang papatay sa’yo.” Habang duguan, tumayo si Red kahit pa nanginginig ang mga tuhod niya. Pinilit niyang buhatin ang sarili, hawak ang baril, habang ang kabilang kamay ay pilit pinipigilan ang pag-agos ng dugo. Tinaas niya ang baril saka tinutok kay Ishida.

Sabi ko sa kanya at pinunasan ko ang luha niya sa mga mata niya. "Isa akong katulong noon sa hacienda. Nagmula ako sa isang mahirap na pamilya. Ang mga magulang ko ay magsasaka. Masaya kami, kahit na mahirap kami ay masaya kami. Noong pumasok ako sa mansyon ay doon naging magulo ang buhay ko. Na-inlove ako kay Senyorito. Nagkaroon kami ng lihim na relasyon at nabuntis niya ako. Tatakas na sana kami pero hindi kami nagtagumpay. Pinilit siyang ikasal sa iba dahil kung nagmatigas siya ay buhay ko ang magiging kapalit. Inilihim namin ang pagbubuntis ko hanggang sa nadiskubre ng asawa niya. Akala ko ay hahayaan na lang niya ako pero noong nanganak ako ay isinama tayo ng daddy mo pabalik sa mansyo

saad ko "Pwede kobang malaman kung anog pangalan mo? Tanong nito "Julia fajardo" saad ko "Julia, what happened that time bakit ka nasa gitna ng karagatan? Tanong nito at sa mga oras nato unti unting bumabalik sa alaala ko ang mga pangyayareng sobrang nakakatakot "Kinulong nila ko, tinali ginawang hayop, binastos sinaktan" naluluhang saad ko

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

“Invisibility ang allure ko. Ano ang ibig mong sabihin sa ibang ikinikilos?” Tinignan nya ako sa mata , tila kinikilatis ako lalo at inoobserbahan ako. “Dati ay normal na refuge tree sila, steady lang. Pero nang napadpad ka dito ay bigla na lamang silang kumilos ng ganyan. Wala pa sa bayan ang nakapagpagalaw sa kanila ng ganito. Baka ikaw na ang sinasabi sa legend.” “Legend?”

Napangiti pa ng pilya ang babae ng makita ang alaga niya na tila isang ahas na handa ng manuklaw. "ANG sabi ko kasi sa'yo, h'wag ka nang tumuloy. Tingnan mo ang inabot mo sa Maynila? Muntik ka pang mapahawak," galit na sermon kay Kiah ng matalik niyang kaibigan na si Carlos. Nasa bukid sila ng mga sandaling iyon at nakasilong sa puno ng kayomito kung saan madalas silang naglalaro no'ng bata pa.

Ang kuwento mismo ay tinatawag na, 'Alamat ng Capra Nanny,' at siniguro ng lalaking may balbas na gamitin ang kanyang pinakaseryosong boses habang ibinabahagi sa lahat ang kuwento. Sa madaling salita, ang kuwento ay tungkol sa isang matandang lola na nakatira sa disyerto. Walang nakakaalam kung tao ba siya o isang multo, ngunit sinasabi sa kwento na sinipsip niya ang mga tao hanggang sa maubusan sila ng dugo! Sa katunayan, may mga nagsabi na si Capra Nanny ang may kagagawan ng mga naunang pagkamatay ng mga tao sa disyerto! Nakakatakot siya at napakalakas niya na hindi siya tinatablan ng bala. Walang sinuman ang may kayang pumatay sa kanya at may ilang mga tao na nagsabing namamatay agad ang

unit higit na malakas ang iyong ama. Marami ang nakakita na ito ay sumuray bago bumagsak sa kalye pero sa kasamaang palad ay nabagok ang ulo nito sa isang nakausling bato, sumuka ng dugo at hindi na natauhan. May nagsasabi na pinalo ng iyong ama ang Kastila, sabi ng iba ay itinulak, hinuli ang iyong ama at ibinilanggo. Tulad ng dapat asahan naglabasan ang kanyang mga lihim na kaaway. Pinagbintangan din ang iyong ama na nagbabasa ng babasahin mula sa ibang bansa. Nag-iingat ng mga larawan at mga sulat ng isang Pilipinong pari na binitay dahil sa pagkakasangkot sa rebelyon. Maging ang pagsusuot nito ng barong Tagalog ay isa raw malaking kasalanan dahil ang iyong pamilya ay may lahing Kastila.

Baka sakaling mawala 'yong nararamdaman niyang sakit. Kahit pa makulimlim na ang paligid at nagbabadya ng pag-ulan hindi pa rin iyon pumigil sakanya para hindi tumuloy. Meron namang mga silong doon, mga kubo na maliliit. Napatingala siya nang pumatak ng marahan ang ulan, parang ambon lang naman na habang palapit siya sa taas ng burol ay lumalakas kaya inilabas niya ang payong at ginamit na.

Hindi maganda ang pakiramdam niya at may kakaiba talaga sa babaeng ito. A/N Hope you will like it and repa support this story too :) KamijoMican