Fiction Story Tagalog 소설 & 이야기

Sabi ni Dan. Nanatili kaming lahat na nakatingin kay Tata Dodong. Hinihintay na simulan niya ang kwento. "Ang mahabang kwento ay gagawin ko na lang na maikli." Pagsisimula nito. "Alam niyo ba, nung una, ang pangit ng simula namin? May mga bagay na gusto kong sabihin sa inyo pero alam kong hindi niyo kayang paniwalaan dahil pati ako nung una'y hindi rin makapaniwala. Nung nangyari nga sa akin yon, napasabi ako na 'Bakit ako pa?' pero sa huli, parang mas pinili ko na maging ganoon na lamang habambuhay."

Napatango na lang ako habang nagdududa ako sa mga ikinilos nila. "Ito ay ang mga Rialacande at Ssillacc." Inilagay ko ang kamay ko sa aking likod na parang katulad ng sa Prinsipe at itinuwid ang aking likod at seryosong tumingin sa aking unahan. Argh, ang hirap naman. Ang sakit sa likod. "Paano naman ang mga Fecanes?" Nagsalita rin akong ng seryoso. Hindi rin biro 'to ah.

Isang di malamang anino ang sumusunod sa kanya na may dalang tiyak na kamatayan. “Buhat sakay nang isang barko galing Maynila kay mararating ni Graciela ang lupang kapanganakan ng kanyang ina ang Isla del Fuego( modern day Siquijor) sa kanyang paghahanap sa kanyang lahi, ang mga mangagaway (Filipino equivalent to sorcerer/sorceress)” Malilibot sa kabanatang ito ang pagtatag ng pondasyon sa setting nang buong kuwento upang maukit ito sa imahinasyon ng mga mambabasa.

"Talaga? Paano nangyari 'yon?" "Siya ang lalaking nagligtas sa akin sa kalye ng Tokyo." Sagot ni Mariya. Nanlaki ang mata ni Mia sa gulat at tuwa. "Wow! Ang galing naman! Gusto kong marinig ang buong kwento, ha! Walang palampas!"

wika ni Sophia na tinapik pa ito sa braso. "Pauwi na ako sa Maynila galing sa Batangas kung saan binisita ko ang coconut plantation na pag-aari namin. Sa gitna ng sabana may biglang humarang sa daraanan ko na isang kulay itim na van. Nagbabaan ang tatlong lalaking sakay no'n na pawang mga nakasuot ng bonet at may mga hawak na dekalibreng baril. Pilit nila akong pinababa at kinaladkad palabas ng kotse ko. Ang huling naalala ko na lang bago magdilim ang paningin ko, " saglit itong huminto at nagbuga ng hangin. "May pumukpok sa batok at noo ko. At hindi ko na alam ang mga sumunod na nangyari, kung paano akong napunta sa lugar niyo na napakalayo na sa pinanggalingan ko. At hindi ko nga rin mata

Tumangu-tango ang lalaki at sumimsim ng alak, "Matagal na kaming magkakilala, bata pa ako at bata pa siya na sobra. I was fifteen years older than your mother. My family always spent our vacation in this coastal area in Albay. Kung hindi mo naitatanong, ang nanay mo ay anak ng isang patapon na militar na Espanyol. Anak siya sa isang babaeng nag-aabang at nagtitinda ng isda. Ang ginagawa ko parati kapag bakasyon ay sinasamahan ko siya. Nagkaroon ng Inez, at nagkaroon ng Ziana." Great. Halos maikuyom niya ang mga kamao. Ang ganda ng kwento nito, masyadong safe. Mula umpisa tapos ay parang lukton na tumalon na sa last page ng kwento. Bigla itong natawa kaya napatingin siya, "You look so disgust

Bakit wala manlang nakakaalam kong may apo kayo oh wala? Ganito ang estorya Darwin. Meron kaming kaaway noon bata kapa nun tanging ang daddy mo lang at ako ang nakakaalam sa sikretong yon. Ang anak kong si Lance Jr ay may girlfriend at lihim namin silang kinasal sa huwis dahil buntis na ito. At hindi rin namin pinaalam sa publico ang tungkol sa pag-aasawa ng taga pagmana ko. Mahirap na baka malaman ng mga kaaway namin ang tungkol sa pagbubuntis ng manugang ko. Mahirap nga yon sir. Pero kilala niyo ba ang kaaway niyo? Baka naman hindi pa nila alam ang lihim na yon hanggang ngayon?

Gulat na gulat ito. “Nakikita kita sa mga balita ng panahon na bata pa ako at buhay pa ang lolo ko. Matapos nito pinasabog mo ang kabisera ng Bansa na kung saan ka nagmula. Nakulong ka ng tatlong taon at tumakas, dito ka nag tungo dahil ang bangkay na nakita nila sa dagat ay akala nila sayo, kaya naging malaya kana..” paliwanag ni Flame.

Hindi lang iyon, she was already wounded. Tumatawa lang si Stefano na mistulang baliw. “Let her go, Stefano!” Miguel was already in the room. Nasa mga mata nito ang labis na pag-aalala para sa kanya. “I’m impressed that you found me!” palatak ni Stefano. “Good job, Miguel! Ngayon saksihan mo kung paano ko kitilin ang buhay ng asawa mo!” Dinikit nito sa tiyan niya ang baril nito.

Aabalahin na lang niya ang sarili sa ibang bagay kaysa punuin ang isip niya ng mga tanong na hindi niya masasagot. Hinila niya ito paupo sa kandungan niya. Sumunod naman si Miggy at sumandal sa braso niya. “Beauty and the beast Filipino version daw po. Ang ganda po!” “Oh?” She had a bad feeling about this fairytale story, lalo pa’t si Tiyo Jerome ang nagkwento. Kinuha ni Mei-Mei ang isang robot at isang doll at pinagharap ang dalawa. “Ito si princess at si kapre.”