Filipino Christmas Caroling Novels & Stories

tanong ni ARgus kaya nagtawanan naman ang mga tao sa paligid Mabuti na lang, tagalog ang ginamit na salit ni Argus kaya naman naintindihan ko ito. “Kuya naman! Long story pero hindi po yan ang ipinunta namin dito!” sagot ni Carlo kaya si Tita Pilar naman ang sumagot “Eh bakit nga ba kayo nandito? Hindi ba dapat nasa simbahan kayo para mag-ayos para sa sagalahan mamaya? O kaya naman, nasa into kayo at inaayos ang mga isasali ninyo sa Santacruzan mamaya?”

Papalubog na ang araw kaya naghahalo na ang kulay kahel na langit at maging ang malamlam na sikat ng araw sa kalangitan. And it makes the ambiance more romantic. Ackk~ "We don't have Christmas, Arissa. Hindi kami naniniwala sa pasko. And we don't celebrate that." "Ay, gano'n? Ang boring naman ng December n'yo. Pero may New Year kayo?" "Of course! Our ancestors celebrating New Year. Para sa kanila, mas lumalakas ang angkan namin tuwing sumasapit ang bagong taon. Lalo na kapag tumapat ang January 1 sa full moon."

Ang namana niya sa ama ay ang tangos ng ilong at nipis ng labi. "Love you baby ko." Baby pa rin ang tawag sakanya nito kahit dalaga na siya. "Were you enjoying your gift?" Tukoy nito sa kotse na niregalo nito noong birthday niya. "Super. Pero medyo kabado pa po ako sa pagda-drive sa mas masasakyan na lugar." Imporma niya habang nakayakap pa din sa ama. "Then don't drive muna sa ganoon. More practice baby. " Sabi ng ama na ipinagpatuloy na ang pagbabasa ng dyaryo.

But now, she can see happiness in his eyes. Ibinalik niya ang mga mata sa nilalakaran hanggang matuon ang paningin sa malaking Christmas Tree na malapit sa hagdan. Umaalingawngaw rin sa paligid ang tunog ng isang Christmas carol. What makes the Christmas merrier was the people waiting for them. Nakaupo ang mga ito sa mga sofang nakapalibot sa malaking Christmas Tree at may maraming regalong nakalagay sa ibaba.

The Fall of the Phoenix ​Habang nagpapatuloy ang marangyang selebrasyon sa malawak na deck, ang gabi sa Manila Bay ay tila isang perpekto at walang kapantay na panaginip para sa lahat. Sa gitna ng payapang karagatan, ang magiting na 'Phoenix' ay patuloy na kumikinang sa ilalim ng mga makukulay na party lights. Ang masiglang tugtugan ng CELESTIAL ay humahalo sa banayad na tunog ng mga alon, at ang malalakas na tawanan nina Mr. Phil at ng buong produksyon ay nagsisilbing opisyal na himig ng kanilang makasaysayang tagumpay.

bati ko. “Merry Christmas, mga anak,” masaya nilang tugon sa amin ni Rhett. Si Rhett naman ay nagmano sa mga ito bilang paggalang. — — — Nag-lead ng prayer of thanksgiving si Papa, kasama na ang pasasalamat para sa ikatlong buwan ng kambal. “Am I late?” tanong ni Tito Ricardo pagdating, may dalang mga paper bags, marahil regalo para sa amin

"Wala po." Napabuntonghininga si Lolo Faustino. "Baka gusto niya na ako na magsabi." Kumunot ang noo ni Raine sa narinig. "Every three years, there's a tradition in our family of hosting a Christmas Ball. Ngayon ang ika-tatlong taon kaya kailangan natin magprepara. Lahat ng mga Almonte, kabilang na ang Angkan ng mga piling tao ng mga Bargonza ay dadalo sa Christmas Ball. As the Head of the Family, it is my duty to host the gathering. Nagiging tradisyon na namin ang naturang pagtitipon. It's been passed down through generations."

Yun na lang ang pinanghahawakan ko. Ngayon ay araw na ng ika dalawampu't apat ng disyembre. Abala ang kaharian sa pagprepara para sa thanksgiving. Bukas pa ang pagsiselebra. Kung nasa pilipinas ako ngayon, sigurado ako na maingay na ang mga kapitbahay sa pagppatugtog ng mga christmas songs. Marami ang mangangaroling at sasalubungin ang kapaskuhan sa pamamagitan ng noche buena. Ngunit hindi ganoon dito. Bukas ay may kasiyahan ngunit hindi ito kasing sigla ng kapaskuhan.

Mamaya may balak pala? "80!" Bakit kayo magsasayang ng ganyang pera? Pwede bang akin nalang yan? Mommy naman eh! Kinakabahan na ako! Kakarating ko lang sa manila tapos ganito na ang gagawin sa akin. "80! Wala na ba?" the MC asked, ilang segundo ang walang sumagot. Wala na! "Okay! Our last woman bid for 80—" Natigil ang MC nang may lumapit sa kanya at bumulong. Natahimik naman ang lahat. Natapos ang bulungan nung dalawa at bumaling ang MC sa akin sabay bawi at tingin sa audience.

Narito ako, labis na nakatutok sa mga salita na inakala ko na hindi ko gustong marinig. “Kinabukasan, kailangan kong sumulpot para sa kaarawan ng aking pinakamatalik na kaibigan. Isa itong surprise party na inorganisa namin pero magtiwala ka sa akin, ako ang nagtapos na nakakuha ng sorpresa.” Isang maliit na ngiti ang naglaro sa kanyang mga labi. Maaaring nakatutuwa ito ngayon, ngunit tiyak na hindi ito nakatutuwa noong nangyari ito. Hindi ko kailangan ng manghuhula para sabihin sa akin iyan. Ang panahon, sabi nila, ay nagpapagaling ng lahat ng sugat. Hindi nito mapagagaling ang puso ko kung gagawin ito sa akin ni Scott kailanman.