Filipino Christmas Caroling Novels & Stories

tanong ni ARgus kaya nagtawanan naman ang mga tao sa paligid Mabuti na lang, tagalog ang ginamit na salit ni Argus kaya naman naintindihan ko ito. “Kuya naman! Long story pero hindi po yan ang ipinunta namin dito!” sagot ni Carlo kaya si Tita Pilar naman ang sumagot “Eh bakit nga ba kayo nandito? Hindi ba dapat nasa simbahan kayo para mag-ayos para sa sagalahan mamaya? O kaya naman, nasa into kayo at inaayos ang mga isasali ninyo sa Santacruzan mamaya?”

The karwahe looks elegant, parang yung kay cinderella, pinasadya pa talaga ito dahil kapag nasa labas ka, hindi mo makikita ang sakay sa loob. I am so ready for this. Third Person's POV Venue: Manila Cathedral "Please everyone, go to your places, magsisimula na tayo!" sigaw ni Merry ca. Everyone followed her, everyone is excited. Maya maya lang ay binuksan na ang pintuan ng simbahan. Sa pagbukas nito ay maririnig mo na ang entrance hymn ng La Koro De Maria ang choir group ng tita ni Klaire na si Luisa.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

But now, she can see happiness in his eyes. Ibinalik niya ang mga mata sa nilalakaran hanggang matuon ang paningin sa malaking Christmas Tree na malapit sa hagdan. Umaalingawngaw rin sa paligid ang tunog ng isang Christmas carol. What makes the Christmas merrier was the people waiting for them. Nakaupo ang mga ito sa mga sofang nakapalibot sa malaking Christmas Tree at may maraming regalong nakalagay sa ibaba.

Alam niya kung kailan tatanungin at alam niya kung kailan titigil. "Welcome na welcome ka sa bahay natin. Total, nasa ibang bansa naman ang iba mong mga kapatid. Tuwing Christmas lang nakakauwi ang mga kapatid mo rito sa Pilipinas. Miss ko na sina Elvira at Ilya. Miss ko na ang ingay sa bahay. Miss ko na ang mga batang nagtatakbuhan sa sala."

Lumipas ang isa pang taon, at masayang ipinagdiwang ni William ang kanʼyang ika-19 na kaarawan kasama ang kanʼyang pamilya, ilang kaklase, at matalik niyang kaibigan na si Lawrence. Naging malapit sina Lawrence at William matapos tulungan ni Lawrence si William noong araw na nasangkot siya sa isang away. Binigyan siya ni Lawrence ng pabango na walang tatak o pangalan sa babasaging itim na lalagyan nito bilang regalo.

"Doon tayo kina Lola mo mag celebrate ng christmas. Bibili tayo ng maraming gift!" "Si Tito Roger po pwede po ba siyang doon sa bahay nina Lola mag celebrate ng christmas?" Tumitig ako sandali sa anak ko, Tito na ulit ang tawag niya kay Roger. "Baka doon mag celebrate ang Tito mo sa bahay ng mga magulang niya," Humaba ang nguso ng anak ko kalaunan ay napangiti. "Si Tatay po? Sasama ba si Tatay sa atin mag celebrate ng christmas kina Lola?"

The Fall of the Phoenix ​Habang nagpapatuloy ang marangyang selebrasyon sa malawak na deck, ang gabi sa Manila Bay ay tila isang perpekto at walang kapantay na panaginip para sa lahat. Sa gitna ng payapang karagatan, ang magiting na 'Phoenix' ay patuloy na kumikinang sa ilalim ng mga makukulay na party lights. Ang masiglang tugtugan ng CELESTIAL ay humahalo sa banayad na tunog ng mga alon, at ang malalakas na tawanan nina Mr. Phil at ng buong produksyon ay nagsisilbing opisyal na himig ng kanilang makasaysayang tagumpay.

The tears of joy were sweet, and my world became complete when he placed the ring on my finger. Masaya ako sa unang pagkakataong binigyan niya ako ng singsing, pero ang pagkakataon yatang ito ay buong-buo. Nothing could ever break the bubble of happiness I have now. “Yey!” sigaw ng dalawang bata at pumagitna sa yakapan naming dalawa ni Juancho. There was giggling and smiles; it was as if flowers were blooming inside our little space. If there was spring in the Philippines, this was the perfect example of the feeling of spring, the warm that coms after the cold winter snow.

si Helvy bilang pananakot iyon sa kambal na nagsusukatan na ng masamang titigan noon. Matiwasay silang natapos na kumain ng agahan. Pagkatapos noon ay naligo na upang ihanda ang kanilang sarili sa napipintong pagka-busy sa darating na noche buena sa gabi. “Merry Christmas!” batian ng bawat isa nang bandang hapon ng araw na iyon dahil nagsidatingan na ang kanilang mga kapamilya na tanging bisita.