Novel & Cerita Filipino In Tagalog

Pumasok ako sa loob at agad akong sinalubong ng halimuyak ng sariwang mga bulaklak doon. “Bonjour! Welcome to my shop,” bati ng isang ginang habang nakangiti. Teka, parang pinay siya. “Bonjour,” sagot ko, pero hindi ko napigilan ang sumunod kong tanong. “Filipino po kayo, ma’am?” Tila nagliwanag ang mukha niya. “Oo! Kamusta ka, hijo? Filipino ka rin pala.” “Opo. Mishon nga po pala. Ikinagagalak ko po kayong makilala.”

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Hindi. “Sandali.” Paalis na sana siya nang sumenyas ako gamit ang hintuturo. Lumapit si Miana sa akin. “May ipagagawa nga pala ako sa ‘yo mamaya.” Nag-angat siya ng tingin pero kaagad ding ibinaba. Para bang natatakot na tingnan ako sa mga mata. “Ano ‘yon?”

Baliw. Abnormal. Weirdo. Abnoy. "Oy! Anong binabasa n'yo?" tanong ni Eros dahilan para mapahinto silang apat. Dali-daling pasimpleng tinago kaagad ni Ian ang papel sa bulsa niya at nginitian si Eros. "Wala! Love letter na napulot lang namin! Taena! Ang korny kasi saka ang cringe ng pagkakasulat!" natatawang sagot nito sa tanong ni Eros.

I was 7 years old when my father left us. He filed a divorce noong nasa Florida pa kami. My mother is a Filipina and my father are an American. Noong nagdivorce ang mga magulang ko. My mother decided to go here in the Philippines. Life here wasn't so easy. Naghanap ng kahit anong trabaho si mama at lahat ng puwede niyang pasokan, pinapasok niya. Most of the time, naaawa na ako kay mommy ko.

paniniguradong tanong pa nga niya. "Oo, honey. Hindi naman pala. Nagbakasyon lang silang dalawa doon sa Singapore ng isang buwan. Iyon ang ginawa nila at wala nang iba pa. Pinaniwala niya tayo sa kasinunggalingan, honey. Napipikon ako sa kapatid mo na best friend ko sa totoo lang. Pinapamukha niyang tanga tayong dalawa. Naniwala naman nga tayo sa sinabi niyang 'yon na akala natin ay totoo ngunit hindi naman pala. What the fuck?!" saad pa ni Marcus sa kanya.

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

(Philippians 4:13 NKJV) WALA ni isa sa mga kaklase ko ang lumapit sa akin para magpakilala o kilalanin ako. Pero alam ko naman na mangyayari ang lahat ng 'yon at alam ko rin naman na ayaw nila sa'kin. Sa simula pa lang, iba na ang tingin nila sa'kin. Naiiba ako sa kanila dahil lahat sila ay mayayaman, matatalino, magaganda at guwapo. Habang ako naman ay isang probinsyana na napadpad dito sa siyudad. Pakiramdam ko tuloy hindi ako nararapat na maging estudyante sa paaralan 'to.

____________________ Philippines Manila Airport Ang mainit na klima dito sa Pilipinas ay nag-aalala ng napakaraming magaganda at mapapait na ala ala. "Were here baby Ali. This is mommy's home town!" wika ko habang pangko ni Third ang anak namin. "Naaalala ko tuloy ang kuya Jonas mo, anak." wika ko ulit bagay na hindi naman maiintindihan ni baby Ali dahil hindi siya nakakaintindi ng tagalog. Alam ni Ali na nasa heaven na ang kaniyang kuya Jonas at hindi niya alam ang kondisyon ng kuya niya dahil pinili kong huwag munang banggitin sa kaniya ang tungkol doon dahil masyado pang bata si baby Ali.

Ngiti niyang abot sa kamay ni anika “Nice meeting you sir. Can you understand tagalog sir? Tanong niya kay mr ling “Of course i can understand mrs. monterico, i live in malaysia and there are lot of filipino there that’s why i know how to speak and i understand your language.” Sagot ni mr ling “That’s good. Mabuti po kung ganon, i really appreciate those who are not filipino pero natututong mana galog.”She smiled cheerfully to mr.ling