Filipino Logic の小説・ストーリー

"Mommy! I'm excited to go to the Philippines!" Russlan ran over me and wrapped me with his cute hands. Tiningnan niya ako sa mga mata at ngumiti. Last night, Logan and I talked about going back to the Philippines. He said, he would make up everything with me so that we could live again just like before. "That's good, baby! You know what? The Philippines is really a nice place. Including-"

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

may halong pang-aalaska ko sa kanya. P... Patcholo. "P? Papa? Mahal ko ang ama ko talaga." "Bangag ka pa rin at dahil sa ginawa mo kagabi, one month kang hindi pwedeng kumuha ng misyon..." "What?!" "Fine, hangga't hindi mo pa nahuhuluaan kong sino si P sa logic ko." May halong sarcastic kong saad. "Logic yon? Alam ko namang ang kingkong na Patcholo ang sinasabi mo. Duh? Salamat na lang kung iyong unggoy na iyon ang makakatuluyan ko."

Sa huli pinili niyang humingi pa rin ng tulong mula rito Mas mahalaga ang kalagayan ni Pher. “Miamor, is there a problem?” Muling tanong ng kaibigan niyang Doctor na nag gising sa kanyang diwa. Half american and half Filipina rin ito kaya mabilis niyang nakapag palagayan ng loob. “Oh, no..it’s just a….” Naka-hang muna ang pagsasalita niya sa ere, tila nag-iisip pa siya ng dapat sabihin. “Okay, I have a friend in the philippines. Hindi siya makaalis sa kanilang bahay dahil may sugat ang likuran niya. Mayroon ka bang pwedeng i-refer na Doctor? Yung pwedeng pagkatiwalaan?”

Mabuti na lang at pumayag siya. Iba't ibang klase ng laro ang nilaro namin. Kasama namin ang Filipino 2 kaya mas lalong nadagdagan ang ingay at saya. Hindi nawala ang kantahan at asaran. "Jusmiyo, bakit ganito ang laro?!" Si Ate Flor.

Ang Santiago Group and Companies ay isa sa mga kilalang business firm pagdating sa freight industry, we catered here and outside the Philippines at maliban pa doon ay nagbabalak pa kaming magtayo nang negosyo outside the Philippines in the US to be exact na gusto sana nang Dad ko ngunit tumanggi ako dahil hindi pa kakayanin nang kumpanya ang ganoong kalaking project lalo na't nakakuha na kami sa bangko nang pera sa pinatayo naming port sa bandang Visayas. Agad akong sumakay sa itim kong Ferarri at pinaandar iyon patungo sa bandang Ortigas kung saan kami magkikita nang kameeting ko. Pagkadating na pagkadating sa naturang lugar ay umorder muna kami nang makakain at matapos makakain ay agad kam

Kung gusto kong malaman ang totoo, kailangan kong mag-imbestiga. Sinabihan ako ng chief na magpahinga na muna, ngunit nagdesisyon ako na umuwi na muna kahit saglit. May bumubulong sa akin at nagsasabi na makikita ko ang totoo ngayong madaling araw, at hindi ako nagkamali…

natitigilang untag ng campaign manager. “It means they didn’t believe me.” Miguel leaned back on his chair. “I thought Filipinos liked chismis. I thought ‘minor photo’ was enough. I forgot… they have daughters too.” “The Pastor video, Kuya Lucas and Manong Bert with the logbook. It flipped. The ‘family over contracts’ line killed us, sir.”

Kahit ayaw nito tumayo ito at kinuha yun. " Bawat isa sa inyo may tatlong beses lamang sasagot sa isang logic na tanong kahit tama pa man niyan o mali. Limang logic lang naman ang tanong eh. " Lumingon si Nilo sa apat na nakatingin lang sa tablet at nakikinig din. " Pero may itatanong ako sa inyo. Sa makatuwid may bonus! " "Sa isang question ba, lahat kami puwede sumagot?" tanong ni Jeric.

Ngunit tila imposible ang iniisip niya dahil ayon sa bulung-bulongan ng mga katipunero ay nakatakda na itong dakpin dahil sa pagtatag ng La Liga Filipina. "Kasiya-siya ba sa'yo ang kinatha kong tula?" untag ni Macario. "Ha?" ani Jia. "Maaari kong bigkasing muli kung nanaisin mo?" tanong ni Macario. "Hindi na!" mabilis na sagot ni Jia. Pambihira, uulit pa talaga. Aniya ng isip ng dalaga. Bukod sa mahaba na malalim pa ang bawat katagang ginamit nito.