Filipino Logic の小説・ストーリー

Kasi last time, iba ang pinili mo, hindi ako, kundi ang desisyong nagdulot sa ‘yo ng ganitong sitwasyon. “You might forget we’re here, Logan?” Pareho kaming napalingon nang magsakita si Rough sa likuran namin. The room was filled with laughs as Rough tried to divert our attention to them. Our day went through. We have decided to go back to the Philippines once everything got settled. Kagaya no’ng dati, my decisions really matters to Logan. Sumang-ayon siya sa iba, sa iba naman, pinupuna niya. Pero hanggang langit ang saya ko dahil sa nangyari sa buhay ko.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Ayaw niyang magtalo sila at magiging dahilan ng pagiging palpak ng mga plano niya. They arrived at Apo Larry's house. His house is not that big but all of his family live here. They really value the old Filipino traits, the strong family ties. That's a unique Filipino culture that can be observed only in the Philippines. Also Filipinos are well-known for being hospitable. "Pasok na kayo, pagpasensyahan niyo na ang bahay ko, maliit lamang ito pero masaya kami," anang Apo Larry.

But Felix never loses. "Magpakasaya ka muna diyan, baby," Felix murmured from inside his car, staring at her through the window. "Pero malalaman mo rin na kahit anong gawin mo... kahit sinong dumating... ang sa akin ay sa akin pa rin. Babalik ka sa akin." He had to find a way to bring her back to the Philippines. Back to where he could claim her properly. Back in her shop, Lia was busy arranging a bouquet when two elegantly dressed Filipino couples entered. They looked wealthy and business-minded.

masaya nyang aniya kaya ako'y natuwa sa asal niya Minsan kona nakinig ang Villareal sa radio o maging sa TV kaya hindi akoo makapaniwala na makikita ko ang isang Villareal dito kaya naman pala ganun nalang siya makahusga siya pala ang pinakamayan dito sa Philippinas at hindi lang yun sabi din ni daddy mafia daw siya kaya daw hanggat maaari ay iwasan ko silang makasalubong

Sa huli pinili niyang humingi pa rin ng tulong mula rito Mas mahalaga ang kalagayan ni Pher. “Miamor, is there a problem?” Muling tanong ng kaibigan niyang Doctor na nag gising sa kanyang diwa. Half american and half Filipina rin ito kaya mabilis niyang nakapag palagayan ng loob. “Oh, no..it’s just a….” Naka-hang muna ang pagsasalita niya sa ere, tila nag-iisip pa siya ng dapat sabihin. “Okay, I have a friend in the philippines. Hindi siya makaalis sa kanilang bahay dahil may sugat ang likuran niya. Mayroon ka bang pwedeng i-refer na Doctor? Yung pwedeng pagkatiwalaan?”

Ang Santiago Group and Companies ay isa sa mga kilalang business firm pagdating sa freight industry, we catered here and outside the Philippines at maliban pa doon ay nagbabalak pa kaming magtayo nang negosyo outside the Philippines in the US to be exact na gusto sana nang Dad ko ngunit tumanggi ako dahil hindi pa kakayanin nang kumpanya ang ganoong kalaking project lalo na't nakakuha na kami sa bangko nang pera sa pinatayo naming port sa bandang Visayas. Agad akong sumakay sa itim kong Ferarri at pinaandar iyon patungo sa bandang Ortigas kung saan kami magkikita nang kameeting ko. Pagkadating na pagkadating sa naturang lugar ay umorder muna kami nang makakain at matapos makakain ay agad kam

Ngunit tila imposible ang iniisip niya dahil ayon sa bulung-bulongan ng mga katipunero ay nakatakda na itong dakpin dahil sa pagtatag ng La Liga Filipina. "Kasiya-siya ba sa'yo ang kinatha kong tula?" untag ni Macario. "Ha?" ani Jia. "Maaari kong bigkasing muli kung nanaisin mo?" tanong ni Macario. "Hindi na!" mabilis na sagot ni Jia. Pambihira, uulit pa talaga. Aniya ng isip ng dalaga. Bukod sa mahaba na malalim pa ang bawat katagang ginamit nito.

Nakipag kamay kaming dalawa ni Jam biniro pa nga namin ang mga ito na para silang mga intsik. "Yes because we're chinese and japanese," sagot naman ni mr. Enrique raw ang pangalan. Ngayon ko lang napagtanto na ang mga mayayaman sa bansa namin ay ang mga may ibang lahi gaya nila Steve at William hindi naman purong mga filipino rin ang mga ito. Kita mo naman very genius sila, ang IQ grabe taas...hindi gaya sa amin na halos pigain ko na ang aking utak pero wala pa rin.

Anong akala niya sa 'min, jumejebs ng pera? "So as I was saying, pwede nating gawing example 'yung El Filibusterismo ni Rizal kasi 'di ba first is 'yung may darating daw at sakto naman, dumating si Simoun. Tama naman 'di ba?" Sabi niya. Tumango nalang din ako bilang pagsang-ayon pero ang totoo niyan ay naglalakbay pa ang utak ko sa kung saang lupalop ng lupa.